Forwarded from گفتآب؛ دیالوگهای محیط زیستی درباره آب
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بخش نخست گزارش CalEarth
❤4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بخش سوم گزارش CalEarth در باره ساخت سازههای ارزان قیمت و مقاوم در برابر زمینلرزه، در مناطق خشک
Forwarded from Vahid Online وحید آنلاین
hadinik
مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب استان تهران هشدار داد این استان با خشکسالی مواجه است که در «۵۷ سال اخیر» سابقه نداشته است.
محسن اردکانی گفت: «میزان بارندگیهای استان تهران از ابتدای سال آبی جاری تاکنون، پایینترین میزان بارش در ۵۷ سال اخیر محسوب میشود.»
او در ادامه اضافه کرد که مقدار آب سدهای امیرکبیر، لتیان، لار و ماملو به عنوان چهار سد عمدهٔ تأمینکنندهٔ آب استان تهران، تنها «شش درصد» است.
با این حال گزارش شده ذخیرهٔ آبی سد طالقان وضعیت بهتری نسبت به سد کرج دارد و اکنون ۵۰ درصد آن پر است.
با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال و فصل «خانهتکانی»، شرکت آبفای استان تهران اوج مصرف لحظهای آب پایتخت در روز جمعه ۱۰ اسفندماه را رکورد ۴۸ هزار لیتر بر ثانیه اعلام و تصریح کرد افزایش ۲۰ درصدی میزان مصرفِ لحظهای در شرایطی که هوای سردی نیز بر تهران حاکم است، «بیسابقه محسوب میشود».
مشکل کمبود آب تقریباً در سراسر ایران وجود دارد.
@VahidHeadline
📡 @VahidOnline
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گزارش سوم از کارگاه آموزشی ساخت گنبدهای خشتی SuperAdobe در کارگاه CalEarth
بخش نخست
بخش نخست
👍3❤1👎1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گزارش سوم از کارگاه آموزشی ساخت گنبدهای خشتی SuperAdobe در کارگاه CalEarth
بخش دوم
بخش دوم
👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گزارش سوم از کارگاه آموزشی ساخت گنبدهای خشتی SuperAdobe در کارگاه CalEarth
بخش سوم
بخش سوم
👍3
Forwarded from Iranefarda TV
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
با هم درباره آب حرف بزنیم – سه شنبه 21 اسفند 1403
کاری از گروه آبانگان به میزبانی نیک آهنگ کوثر (روزنامه نگار حوزه آب)
کاری از گروه آبانگان به میزبانی نیک آهنگ کوثر (روزنامه نگار حوزه آب)
👍1
نقطه مشترک سدهای حوضه کارون، تخریب محیطزیست، کاهش منابع آب در پاییندست، آوارگی مردم محلی، و تشدید بحران آب در خوزستان بوده است.
اما سؤال اساسی این است:
- آیا روزنامهنگاران طی سه دهه و نیم پس از آغاز دوران سازندگی، به اندازه کافی درباره این فجایع نوشتهاند؟
- آیا هنگام آغاز پروژهها، هشدارهای لازم داده شد؟
- اگر وظیفه روزنامهنگاران، آگاهیبخشی عمومی و نظارت بر قدرت بوده است، پس مسوولیت روزنامهنگارانی که بازوی تبلیغاتی سدسازی بودهاند چیست؟
#آب_و_نیرو
#مهاب_قدس
#قرارگاه_خاتم
#سپاسد
#مافیای_آب
https://www.abanganiran.org/single-post/karun-analysis-1
اما سؤال اساسی این است:
- آیا روزنامهنگاران طی سه دهه و نیم پس از آغاز دوران سازندگی، به اندازه کافی درباره این فجایع نوشتهاند؟
- آیا هنگام آغاز پروژهها، هشدارهای لازم داده شد؟
- اگر وظیفه روزنامهنگاران، آگاهیبخشی عمومی و نظارت بر قدرت بوده است، پس مسوولیت روزنامهنگارانی که بازوی تبلیغاتی سدسازی بودهاند چیست؟
#آب_و_نیرو
#مهاب_قدس
#قرارگاه_خاتم
#سپاسد
#مافیای_آب
https://www.abanganiran.org/single-post/karun-analysis-1
X (formerly Twitter)
#آب_و_نیرو - Search / X
See posts about #آب_و_نیرو on X. See what people are saying and join the conversation.
👍3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فیلم مستند «اگر برفی به کوهستان نبارد - قسمت اول»
درباره از دست رفتن یخچالهای طبیعی
به مناسبت اولین روز جهانی یخچالهای طبیعی - ۲۰۲۵
درباره از دست رفتن یخچالهای طبیعی
به مناسبت اولین روز جهانی یخچالهای طبیعی - ۲۰۲۵
روز جهانی آب یا سراب؟
نیک آهنگ کوثر
امروز «روز جهانی آب» است و دیروز هم «روز جهانی یخچالهای طبیعی» بود. بله، روز همان یخچالهایی که اگر پا داشتند، تا حالا از دست انسانها با کمک ایلان ماسک به کره مریخ فرار کرده بودند! کاش این یخچالها جاندار بودند؛ آنوقت سازمانهای حمایت از حیوانات برایشان تظاهرات میکردند و کشتیهای صلح سبز به سوی نابودکنندگانشان خیار و گوجه پرتاب میکردند. ولی خب، بیچارهها نه صدایی دارند و نه میتوانند پناهندگی بگیرند!
یخچالها در ایران مدتی است دچار غیبت شدهاند... البته فقط این یخچالها نیستند که دارند آهسته و بیصدا ناپدید و یا منقرض میشوند. دریاچهها، تالابها، رودخانهها و حتی سفرههای آب زیرزمینی یکییکی غیب میشوند و به جایشان وعده و وعید سبز میشود. به این میگویند «امداد غیبی»!
اما سوال اصلی اینجاست: چرا در سرزمینی که همه برای هر چیز کوچکی سر و صدا میکنند، کسی برای آب سالم که حیاتیترین نیاز ما است، صدایش در نمیآید؟ یعنی آب از رأی و جناح و سیاست بیاهمیتتر شده که همه در سکوت به غیب شدن تدریجیاش خیره ماندهایم؟ امان از اکثریت خاموش! یعنی بعضیها حتی نگران خالی ماندن آفتابههای خود در تابستان امسال نیستند!
ادامه در لینک
https://www.abanganiran.org/single-post/world-water-day-2025
نیک آهنگ کوثر
امروز «روز جهانی آب» است و دیروز هم «روز جهانی یخچالهای طبیعی» بود. بله، روز همان یخچالهایی که اگر پا داشتند، تا حالا از دست انسانها با کمک ایلان ماسک به کره مریخ فرار کرده بودند! کاش این یخچالها جاندار بودند؛ آنوقت سازمانهای حمایت از حیوانات برایشان تظاهرات میکردند و کشتیهای صلح سبز به سوی نابودکنندگانشان خیار و گوجه پرتاب میکردند. ولی خب، بیچارهها نه صدایی دارند و نه میتوانند پناهندگی بگیرند!
یخچالها در ایران مدتی است دچار غیبت شدهاند... البته فقط این یخچالها نیستند که دارند آهسته و بیصدا ناپدید و یا منقرض میشوند. دریاچهها، تالابها، رودخانهها و حتی سفرههای آب زیرزمینی یکییکی غیب میشوند و به جایشان وعده و وعید سبز میشود. به این میگویند «امداد غیبی»!
اما سوال اصلی اینجاست: چرا در سرزمینی که همه برای هر چیز کوچکی سر و صدا میکنند، کسی برای آب سالم که حیاتیترین نیاز ما است، صدایش در نمیآید؟ یعنی آب از رأی و جناح و سیاست بیاهمیتتر شده که همه در سکوت به غیب شدن تدریجیاش خیره ماندهایم؟ امان از اکثریت خاموش! یعنی بعضیها حتی نگران خالی ماندن آفتابههای خود در تابستان امسال نیستند!
ادامه در لینک
https://www.abanganiran.org/single-post/world-water-day-2025
👏1
Forwarded from مهندسی منابع آب (Water Resources Engineering)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔹 نشست سازمان ملل به مناسبت روز جهانی آب
دکتر کاوه مدنی، مدیر مؤسسه آب، محیطزیست و بهداشت دانشگاه ملل متحد (UNU-INWEH)، در نشست سازمان ملل به مناسبت روز جهانی آب (۲۱ مارس)، به چالشهای ناشی از عدم قطعیت و تغییر نظم جهانی اشاره کرد.
وی تأکید کرد که یخچالهای طبیعی، بهعنوان بزرگترین ذخایر آب شیرین جهان، در حال ناپدید شدن هستند. این پدیده منجر به تغییر الگوهای جریان آب شده و چالشهای جدیدی را برای زیرساختها و نهادهای موجود ایجاد میکند. در نتیجه، معاهدات و توافقنامههای بینالمللی مرتبط با منابع آب که تحت شرایط پیشین تنظیم شدهاند، ممکن است کارایی خود را از دست بدهند.
سخنرانی او بر ضرورت همکاری جهانی، رویکردهای علمی و اقدامات فوری برای مقابله با پیامدهای ذوب یخچالهای طبیعی تأکید داشت.
#آب
#روزجهانی_آب
#تغییرات_آب_و_هوایی
#یخچالها
#Water
#World_Water_Day
#Climate_Changes
#Glaciers
@Water_Resources_Eng
دکتر کاوه مدنی، مدیر مؤسسه آب، محیطزیست و بهداشت دانشگاه ملل متحد (UNU-INWEH)، در نشست سازمان ملل به مناسبت روز جهانی آب (۲۱ مارس)، به چالشهای ناشی از عدم قطعیت و تغییر نظم جهانی اشاره کرد.
وی تأکید کرد که یخچالهای طبیعی، بهعنوان بزرگترین ذخایر آب شیرین جهان، در حال ناپدید شدن هستند. این پدیده منجر به تغییر الگوهای جریان آب شده و چالشهای جدیدی را برای زیرساختها و نهادهای موجود ایجاد میکند. در نتیجه، معاهدات و توافقنامههای بینالمللی مرتبط با منابع آب که تحت شرایط پیشین تنظیم شدهاند، ممکن است کارایی خود را از دست بدهند.
سخنرانی او بر ضرورت همکاری جهانی، رویکردهای علمی و اقدامات فوری برای مقابله با پیامدهای ذوب یخچالهای طبیعی تأکید داشت.
#آب
#روزجهانی_آب
#تغییرات_آب_و_هوایی
#یخچالها
#Water
#World_Water_Day
#Climate_Changes
#Glaciers
@Water_Resources_Eng
❤1
در دوران گذار، چند مساله را باید جدی گرفت:
۱- مانع فرونشست شدید زمین شویم.
۲- جلوی افت دائمی سطح آب زیرزمینی را بگیریم.
۳- مانع کاهش کیفیت آب شویم.
۴- نگذاریم آب شور وارد سفره آب زیرزمینی شود.
https://www.abanganiran.org/single-post/sgma-iran-transition
۱- مانع فرونشست شدید زمین شویم.
۲- جلوی افت دائمی سطح آب زیرزمینی را بگیریم.
۳- مانع کاهش کیفیت آب شویم.
۴- نگذاریم آب شور وارد سفره آب زیرزمینی شود.
https://www.abanganiran.org/single-post/sgma-iran-transition
👏2👍1
ابلاغیه ضد محیط زیستی دولت پزشکیان؛
چراغ سبز به پروژههای پرخطر
بر اساس نظر کارشناسان مستقل، ابلاغیهای که با امضای محمدرضا عارف منتشر شده، با هدف تضعیف نقش کارگروه ارزیابی محیط زیستی در سازمان حفاظت محیط زیست صادر شده تا صدور مجوز برای پروژههای سدسازی و انتقال آب از سرشاخههای کارون و دریای خزر آسانتر شود.
با این مصوبه، پروژههایی که پیش از این به دلیل نداشتن مجوز محیط زیستی متوقف شده بودند، اکنون میتوانند تنها با «توافق» وزارت نیرو، مجوز بگیرند—آن هم بدون هیچ بررسی کارشناسی یا ارزیابی اثرات زیستمحیطی.
کارشناسان هشدار میدهند که استفاده از واژه «توافق» در متن این مصوبه، راهی برای دور زدن قانون و بیاثر کردن اعتراضات مردمی است.
چراغ سبز به پروژههای پرخطر
بر اساس نظر کارشناسان مستقل، ابلاغیهای که با امضای محمدرضا عارف منتشر شده، با هدف تضعیف نقش کارگروه ارزیابی محیط زیستی در سازمان حفاظت محیط زیست صادر شده تا صدور مجوز برای پروژههای سدسازی و انتقال آب از سرشاخههای کارون و دریای خزر آسانتر شود.
با این مصوبه، پروژههایی که پیش از این به دلیل نداشتن مجوز محیط زیستی متوقف شده بودند، اکنون میتوانند تنها با «توافق» وزارت نیرو، مجوز بگیرند—آن هم بدون هیچ بررسی کارشناسی یا ارزیابی اثرات زیستمحیطی.
کارشناسان هشدار میدهند که استفاده از واژه «توافق» در متن این مصوبه، راهی برای دور زدن قانون و بیاثر کردن اعتراضات مردمی است.
😱1🤬1😢1
Forwarded from گفتآب؛ دیالوگهای محیط زیستی درباره آب
ابلاغیه ضد محیط زیستی دولت پزشکیان؛
چراغ سبز به پروژههای پرخطر
بر اساس نظر کارشناسان مستقل، ابلاغیهای که با امضای محمدرضا عارف منتشر شده، با هدف تضعیف نقش کارگروه ارزیابی محیط زیستی در سازمان حفاظت محیط زیست صادر شده تا صدور مجوز برای پروژههای سدسازی و انتقال آب از سرشاخههای کارون و دریای خزر آسانتر شود.
با این مصوبه، پروژههایی که پیش از این به دلیل نداشتن مجوز محیط زیستی متوقف شده بودند، اکنون میتوانند تنها با «توافق» وزارت نیرو، مجوز بگیرند—آن هم بدون هیچ بررسی کارشناسی یا ارزیابی اثرات زیستمحیطی.
کارشناسان هشدار میدهند که استفاده از واژه «توافق» در متن این مصوبه، راهی برای دور زدن قانون و بیاثر کردن اعتراضات مردمی است.
چراغ سبز به پروژههای پرخطر
بر اساس نظر کارشناسان مستقل، ابلاغیهای که با امضای محمدرضا عارف منتشر شده، با هدف تضعیف نقش کارگروه ارزیابی محیط زیستی در سازمان حفاظت محیط زیست صادر شده تا صدور مجوز برای پروژههای سدسازی و انتقال آب از سرشاخههای کارون و دریای خزر آسانتر شود.
با این مصوبه، پروژههایی که پیش از این به دلیل نداشتن مجوز محیط زیستی متوقف شده بودند، اکنون میتوانند تنها با «توافق» وزارت نیرو، مجوز بگیرند—آن هم بدون هیچ بررسی کارشناسی یا ارزیابی اثرات زیستمحیطی.
کارشناسان هشدار میدهند که استفاده از واژه «توافق» در متن این مصوبه، راهی برای دور زدن قانون و بیاثر کردن اعتراضات مردمی است.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گفتگوی بیبیسی فارسی با نیک آهنگ کوثر در مورد وضعیت یخچالها و منابع آب، در روز جهانی آب.
👍5
در میان سیاستمداران ایرانی، کمتر کسی را دیدهام که با نگرش خدمت عمومی وارد عرصه سیاست شده باشد. بسیاری گمان میکنند که دستیابی به مقام، خودبهخود با خدمت عمومی همراه خواهد بود، اما در عمل، آنچه بارها دیدهایم، این است که مقامپرستی در نهایت به خیانت به حقوق عمومی انجامیده است.
اگر خدمت عمومی را «کار و تلاش برای منافع همگانی با رویکردی مسوولانه، در راستای تحقق عدالت و همراه با پاسخگویی» بدانیم، آنگاه نام بردن از خادمان عمومیِ فداکار، کاری دشوار خواهد بود. هنگامی که یک مدعی رهبری بهراحتی اعلام میکند که از آزادیهای شخصی خود بهخاطر منافع عمومی نخواهد گذشت، این نشان میدهد که اساساً با اندیشه و فلسفه خدمت به همنوع رشد نکرده است؛ و انتظار دگرگونی از فردی که چنین رشدی را طی نکرده و فاقد ظرفیت بهبود است، خطایی بزرگ خواهد بود.
اگر این روزها مطالب فراوانی درباره «گذار» میخوانید، بیدلیل نیست؛ چرا که بسیاری از مخالفان نگران آن دسته از مقامطلبانی هستند که بر دوش پرستشگران خود سوارند. شاید بهترین معیار برای سنجش ادعاهای این مدعیان، میزان ازخودگذشتگی آنها برای بهبود شرایط مردم و سرزمین، و برنامههای مشخص و عملیشان برای آیندهای بهتر باشد.
پرسش کلیدی: خدمت عمومی در مدیریت آب؛ واقعگرایی سرزمینی یا بلندپروازی سیاسی؟
در ۷۵ سال اخیر، بسیاری از پروژههای سدسازی، انتقال آب، و تخصیص منابع بهجای منافع ملی، در خدمت منافع گروهی، نظامی یا رانتی بودهاند فلسفه خدمت عمومی ایجاب میکند که تصمیمگیریها شفاف، پاسخگو، علمی، و در راستای منافع همگانی باشد، نه قدرتطلبی و اثبات برتری قومی و منطقهای.
مشکل بسیاری از پروژههای بزرگ در جهان سوم، تلاش رهبران برای اثبات برتری خود بدون توجه به واقعیتهاست. شاید بتوان از برخی خطاهای دهههای ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ گذشت، اما از زمانی که کارشناسان سازمان برنامه و بودجه، با تکیه بر تجربهی فارغالتحصیلان مهندسی از غرب، حساسیت بیشتری نسبت به ارزیابیهای نوین پیش از اجرای طرحهای عمرانی نشان دادند، انتظار میرفت روندها بهسوی بهبود بروند، نه بدتر شدن.
نگاهی به مطالعات اولیهی سدهای حوضهی کارون نشان میدهد که در همان دههی ۱۳۴۰، برخی دستاوردهای مهندسی و محیطزیستی باعث شده بود هشدارهایی دربارهی محل ساخت سدهایی چون گتوند به مقامهای وقت داده شود. سد گتوند تا زمان به قدرت رسیدن پیروان آیتالله موسوی خوئینیها به جایگاهی قدرتمند در مجموعه وزارت نیرو، دستور ساخت و اجرا نگرفت، آنهم در محلی اشتباه. هشدارهای مستند در مورد خطای محل ساخت سد در سالهای ۸۲ و ۸۳ به وزیر و مقامهای وزارتخانه و شرکت آب و نیرو داده شد، اما هیچ خبرنگاری در این باره چیزی نمیدانست. سانسور و سرکوب نگاه انتقادی را نباید نادیده گرفت.
نگاه فرصتطلبانه و منفعتجویانهی گروهی از فاسدترین مدیرانی که پروژههای سازهای را دستمایهی ثروتاندوزی خود کردند، وضعیت جنوبغرب ایران را تا مرز یک فاجعه پیش برده است. همدستی مجموعههایی چون کارفرما، شرکتهای مشاور و پیمانکاران نظامی که از دریافت پولهای کلان برای پروژههای مخرب محیط زیست اطمینان خاطر داشتند، کار را به روزگاری امروزی کشانده است که در سال ۱۴۰۴، شاهد آسیبهای فراوانی به مردمان سراسر ایران، بهویژه جنوب غرب و مرکز کشور باشیم.
«آب»: حق یا کالا؟
نگاه کالایی به آب، گرچه شاید در ظاهر پراگماتیستی بهنظر برسد، اما واقعیت مهمی را پنهان میکند: آب، یک «حق» است. شاید بتوان بهعنوان کالا بر آن قیمت گذاشت و هزینه تلف کردنش را برای مصرف کننده بالا برد، اما باید بدانیم که آب یک حق بشری است و تأمین آن بدون رویکردی مبتنی بر خدمت عمومی، عواقب خطرناکی دارد—چنانکه امروز در بسیاری از مناطق ایران شاهد نابودی منابع، مهاجرت اجباری، و نارضایتیهای اجتماعی هستیم.
اگر مدیریت آب بر پایهی خدمت عمومی باشد، هیچ گروه یا منطقهای قربانی تبعیض در تخصیص منابع نخواهد شد. بیعدالتی و سکوت در برابر نقض حقوق یک منطقه یا قوم، بذر اختلافات قومی و منطقهای را میکارد و در نهایت به منافع ملی ضربه میزند.
اگر فلسفهی خدمت عمومی مبتنی بر تأمین نیازها و حقوق مردم است، خود مردم باید در فرآیند تصمیمگیری مشارکت و نظارت داشته باشند. در غیاب پاسخگویی، نمیتوان به ساختارهای حکمرانی اعتماد کرد. کسانی که به افکار عمومی پاسخگو نیستند، شایستهی قرار گرفتن در موقعیتهای حاکمیتی نیز نیستند.
اگر خدمت عمومی را «کار و تلاش برای منافع همگانی با رویکردی مسوولانه، در راستای تحقق عدالت و همراه با پاسخگویی» بدانیم، آنگاه نام بردن از خادمان عمومیِ فداکار، کاری دشوار خواهد بود. هنگامی که یک مدعی رهبری بهراحتی اعلام میکند که از آزادیهای شخصی خود بهخاطر منافع عمومی نخواهد گذشت، این نشان میدهد که اساساً با اندیشه و فلسفه خدمت به همنوع رشد نکرده است؛ و انتظار دگرگونی از فردی که چنین رشدی را طی نکرده و فاقد ظرفیت بهبود است، خطایی بزرگ خواهد بود.
اگر این روزها مطالب فراوانی درباره «گذار» میخوانید، بیدلیل نیست؛ چرا که بسیاری از مخالفان نگران آن دسته از مقامطلبانی هستند که بر دوش پرستشگران خود سوارند. شاید بهترین معیار برای سنجش ادعاهای این مدعیان، میزان ازخودگذشتگی آنها برای بهبود شرایط مردم و سرزمین، و برنامههای مشخص و عملیشان برای آیندهای بهتر باشد.
پرسش کلیدی: خدمت عمومی در مدیریت آب؛ واقعگرایی سرزمینی یا بلندپروازی سیاسی؟
در ۷۵ سال اخیر، بسیاری از پروژههای سدسازی، انتقال آب، و تخصیص منابع بهجای منافع ملی، در خدمت منافع گروهی، نظامی یا رانتی بودهاند فلسفه خدمت عمومی ایجاب میکند که تصمیمگیریها شفاف، پاسخگو، علمی، و در راستای منافع همگانی باشد، نه قدرتطلبی و اثبات برتری قومی و منطقهای.
مشکل بسیاری از پروژههای بزرگ در جهان سوم، تلاش رهبران برای اثبات برتری خود بدون توجه به واقعیتهاست. شاید بتوان از برخی خطاهای دهههای ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ گذشت، اما از زمانی که کارشناسان سازمان برنامه و بودجه، با تکیه بر تجربهی فارغالتحصیلان مهندسی از غرب، حساسیت بیشتری نسبت به ارزیابیهای نوین پیش از اجرای طرحهای عمرانی نشان دادند، انتظار میرفت روندها بهسوی بهبود بروند، نه بدتر شدن.
نگاهی به مطالعات اولیهی سدهای حوضهی کارون نشان میدهد که در همان دههی ۱۳۴۰، برخی دستاوردهای مهندسی و محیطزیستی باعث شده بود هشدارهایی دربارهی محل ساخت سدهایی چون گتوند به مقامهای وقت داده شود. سد گتوند تا زمان به قدرت رسیدن پیروان آیتالله موسوی خوئینیها به جایگاهی قدرتمند در مجموعه وزارت نیرو، دستور ساخت و اجرا نگرفت، آنهم در محلی اشتباه. هشدارهای مستند در مورد خطای محل ساخت سد در سالهای ۸۲ و ۸۳ به وزیر و مقامهای وزارتخانه و شرکت آب و نیرو داده شد، اما هیچ خبرنگاری در این باره چیزی نمیدانست. سانسور و سرکوب نگاه انتقادی را نباید نادیده گرفت.
نگاه فرصتطلبانه و منفعتجویانهی گروهی از فاسدترین مدیرانی که پروژههای سازهای را دستمایهی ثروتاندوزی خود کردند، وضعیت جنوبغرب ایران را تا مرز یک فاجعه پیش برده است. همدستی مجموعههایی چون کارفرما، شرکتهای مشاور و پیمانکاران نظامی که از دریافت پولهای کلان برای پروژههای مخرب محیط زیست اطمینان خاطر داشتند، کار را به روزگاری امروزی کشانده است که در سال ۱۴۰۴، شاهد آسیبهای فراوانی به مردمان سراسر ایران، بهویژه جنوب غرب و مرکز کشور باشیم.
«آب»: حق یا کالا؟
نگاه کالایی به آب، گرچه شاید در ظاهر پراگماتیستی بهنظر برسد، اما واقعیت مهمی را پنهان میکند: آب، یک «حق» است. شاید بتوان بهعنوان کالا بر آن قیمت گذاشت و هزینه تلف کردنش را برای مصرف کننده بالا برد، اما باید بدانیم که آب یک حق بشری است و تأمین آن بدون رویکردی مبتنی بر خدمت عمومی، عواقب خطرناکی دارد—چنانکه امروز در بسیاری از مناطق ایران شاهد نابودی منابع، مهاجرت اجباری، و نارضایتیهای اجتماعی هستیم.
اگر مدیریت آب بر پایهی خدمت عمومی باشد، هیچ گروه یا منطقهای قربانی تبعیض در تخصیص منابع نخواهد شد. بیعدالتی و سکوت در برابر نقض حقوق یک منطقه یا قوم، بذر اختلافات قومی و منطقهای را میکارد و در نهایت به منافع ملی ضربه میزند.
اگر فلسفهی خدمت عمومی مبتنی بر تأمین نیازها و حقوق مردم است، خود مردم باید در فرآیند تصمیمگیری مشارکت و نظارت داشته باشند. در غیاب پاسخگویی، نمیتوان به ساختارهای حکمرانی اعتماد کرد. کسانی که به افکار عمومی پاسخگو نیستند، شایستهی قرار گرفتن در موقعیتهای حاکمیتی نیز نیستند.
👍1