امروز تولد Jacques Tits هست، برنده جایزه آبل ۲۰۰۸. ریاضیدان برجسته ای که بیشتر به خاطر کارهاش در نظریه گروه ها معروفه.
در نظریه گروه ها دسته بندی گروه های ساده متناهی کامل انجام شده.
کارهای تیتز منجر به کشف Monster group در نظریه گروه ها شد.
تعداد عضوهاش
8.08*10⁵³
تا است.
این گروه غیر از بزرگ بودن غیر طبیعی اش به خاطر ارتباط هایی که با سایر زمینه های ریاضی و حتی فیزیک داره مورد توجه هست. خیلی ها معتقدند این گروه وجودش غیرمنتظره و شگفت انگیزه.
مارتین گاردنر مقاله ای داره که ظاهرا به زبان کم و بیش ساده درباره این گروه توضیحاتی داده، خود مقاله رو نتونستم دانلود کنم. لینکش اینه به هر حال:
https://www.jstor.org/stable/24966339

یه ویدئو از
3Blue1Brown
https://youtu.be/mH0oCDa74tE?si=aVI1Wsu5aY1r184D

اومدند رفتار مورچه ها رو بررسی کردند و دیدند مثل یه مغز مایع عمل می کنند. یه عده از مورچه ها جستجو می کنند و یه عده بهره برداری، ظاهرا اساسش هم تعاملات بین مورچه ها است و هیچ کنترل مرکزی هم وجود نداره.
البته یه الگوریتم به اسم الگوریتم کلونی مورچگان الان وجود داره که به اختصار بهش
ACO
می گند.
ولی می شه از این مقاله ایده گرفت و یه الگوریتم جدید براساس رفتار جمعی مورچه ها طراحی کرد!
https://www.pnas.org/doi/10.1073/pnas.2506930122

امروز تولد
Cesare Burali-Forti
که به خاطر پارادوکس معروفش در نظریه مجموعه ها شناخته شده است. مقاله ای منتشر می کنه و خودش متوجه تناقض نمی شه و بعدا راسل متوجه تناقض با سایر اصول نظریه مجموعه ها می شه.
این پارادوکس درباره اعداد ترتیبی هست که تعمیمی از اعداد طبيعی هستند. مجموعه اعداد طبیعی رو با
ω
نشون می دیم،
ω+1={0,1,...,ω}
و به همین ترتیب مجموعه های جدید می سازیم. حالا اگر مجموعه تمام اعداد ترتیبی رو در نظر بگیریم به تناقض منجر می شه.

یه ویدئو کوتاه از آقای Hamkins درباره شمردن تا بی نهایت
https://youtu.be/CTyYppKlkjg?si=sqCbMOkI3bhBhZap

امروز تولد
George Stokes
هم هست. به خاطر قضیه خیلی معروفی که احتمالا همه در درس ریاضی عمومی دیدنش معروفه(و احتمالا در کنار قضیه تابع وارون و قضیه تابع ضمنی چیز زیادی دستگیرشون نشده!)

شکل خیلی کلی تر و تعمیم یافته تری داره که دروس پیشرفته تر اون رو می خونند.
خود استوک قضیه رو اثبات نکرده و کسی دیگه طی یه نامه به این قضیه اشاره کرده و استوک هم در یه امتحان ازش استفاده کرده که منجر به این می شه که قضیه به نامش بشه.
شکل مدرن قضیه کار الی کارتان بوده.

البته این موضوع ظاهرا یه جریان قدیمی و حتی جهانی هست.
بعضی از استادها ظاهرا از این یکی دو تا قضیه فراری اند!
از مصاحبه با دکتر سیاوش شهشهانی
https://mct.iranjournals.ir/article_295.html

Wittgenstein: A Wonderful Life
بخش اول

محصول سال 1989 بریتانیا به کارگردانی و نویسندگی Christopher Sykes

ترجمه و زیرنویس را یکی از دوستان و مخاطبان کانال انجام داده‌اند.

امروز سالروز دریافت جایزه فیلدز توسط مرحوم میرزاخانی در سال ۲۰۱۴ است.
مقاله کوانتا در مورد مرحوم میرزاخانی، در همون سالی که مدال فیلدز می گیره.
ظاهرا وقتی ایمیلی مبنی بر برنده شدن جایزه رو می گیره فکر می کرده اکانتی که ایمیل رو براش ارسال کرده هک شده.
https://www.quantamagazine.org/maryam-mirzakhani-is-first-woman-fields-medalist-20140812/

106th PhD student

مساله برای فکر کردن

دوباره سر تفسیر مفاهیم آماری اختلاف پیش اومده، این دفعه توی آمریکا.
داده های بیشتر از یک‌میلیون بچه رو طی دو دهه بررسی کردند و دیدند آلومینیوم موجود در واکسن ها هیچ خطری برای بچه ها نداره. مثلا باعث اختلالات خودایمنی، آلرژیک و چه و چه نمی شه. وزیر بهداشت آمریکا با بررسی مقاله به نتیجه دیگه ای رسیده و گفته نتایج نشون می ده که واکسن برای بچه ها می تونه ساید افکت داشته باشه، گفته اینا بازی تبلیغاتیه و باید مقاله retract بشه. سردبیران اون ژورنال هم وزیر بهداشت رو به
cherry picking
متهم کردند و گفتند نظرت غلطه و الکی جو نده.

https://www.reuters.com/business/healthcare-pharmaceuticals/medical-journal-rejects-kennedys-call-for-retraction-vaccine-study-2025-08-11/

دلیل دیگری که گاوس در ارائه‌ی کشفیات خود تردید می‌کرد کمال گرا بودن او بود، یعنی کسی که تنها کارهای کمال یافته‌ی هنری را منتشر می‌کند. تعلق خاطر شدیدش به آثار به تمام معنی کامل از شعاری که روی مهر او حک شده بود "کم ولی پخته" درک می‌شد. می‌گویند ریاضیدان نامی "ژاکوبی" تنها به این دلیل اغلب برای تبادل نظر برای کشفیات تازه‌اش نزد گاوس می‌آمد تا گاوس را وادار کند مقالاتی را که در زمینه‌ی همان کشفیات بوده‌اند از کشوی میزش بیرون بکشد. شاید علت آن این بوده که گاوس آن‌چنان به کارهای ابتکاری در بسیاری از شاخه‌های
ریاضی و نیز نجوم، نقشه‌برداری و فیزیک که با همکاری "وبر" یک تلگراف پیشرفته‌تری اختراع کردند مشغول بود که فرصت نمی‌کرد نتایج کارهایش را در باب هندسه‌ی نااقلیدسی مرتب کند. این نتایج تنها پس از درگذشت وی در میان یادداشت‌هایش یافت شد.
(هندسه‌های اقلیدسی و نااقلیدسی و بسط آن، گرینبرگ، شفیعیها)
پ.ن: کمال‌گرایی شمشیر دولبه است. از طرفی باعث رشد می‌شه، از طرف دیگه جلوی تراوشات ذهنی رو می‌گیره. الان دارم فکر می‌کنم کانسپت "کم گوی و گزیده گوی" چقدر چیز اشتباه و مخربیه. کانسپت "کم گوی و گزیده‌گوی" یعنی خودت رو سانسور کن، اگه احساس کردی این حرفت تو رو به جایی نمی‌رسونه بی‌خیالش شو. در صورتی‌که حرف‌های بدیع همیشه در دل تداعی آزاد و چرت و پرت‌های مکرر اتفاق میفته. حرف بدیع مال کسانیه که از گفتن چرت و پرت هراس نداشته باشن. دقیقن مثل مولانا. من می‌تونم با سند و مدرک ابیات بسیار زیاد (تاکید می‌کنم بسیار زیاد) از مولانا بیارم که واقعن سخیف و بی‌مایه هستن. حتا معنای درست و حسابی ندارن و از نظر ادبی در شان یک شاعر بزرگ نیستن. خب طبیعیه کسی که این قدر خودش رو آزاد و رها می‌ذاره که در بازار مسگرها جلوی جمعیت سماع می‌کنه و فی‌البداهه هرچی از ذهنش می‌گذره را با صدای بلند می‌گه نمی‌شه انتظار داشت که تک تک ابیاتش نغز و سنجیده باشن. ولی همین مولانا با تمام ابیات بی‌معنا و سخیفی که داره، ابیات و اشعار نابی داره که همیشه ماندگار هستن. اگه مولانا اون آزادی و بی‌قیدی را نداشت، به چنان اشعار نابی که مخصوص خودش هستن نمی‌رسید. البته نقطه‌ی مقابلش حافظ است که به خودش اجازه‌ی چرت و پرت گفتن یا دست کم انتشار چرت و پرت را نداده. البته که در ارزش‌مندی و نبوغ حافظ هیچ شکی نیست. اما اون نابیت و رهایی که در بعضی از اشعار مولانا هست نه در حافظ بلکه به باور من در هیچ انسان دیگری در طول تاریخ اتفاق نیفتاده. من معتقدم شکوفا شدن نبوغ نیاز به چرت و پرت گفتن داره. شعار من اینه: چرت و پرت بگو تا کامروا شوی!
@hafezbajoghli

البته خود چرت و پرت گویی هم مثل یه شمشیر دولبه است. ضمنا زیاده روی در این موضوع با توصیه دوم گروموف در تضاده!

تاثیرگذار بود، بدون تغییر متغیر