خانم
Grace Wahba
که ظاهرا یکی از برجسته ترین آماردان های زن دنیا هستند برنده
The International Prize in Statistics
شدند، قبلا برنده جایزه
Gottfried E. Noether
هم شده بودند(برادرزاده امی نوتر بوده)
یادگیری ماشین و مدل سازی ریسک و ... و چند تا چیز دیگه زمینه استفاده کارهاشون هست.

https://www.statprize.org/2025-International-Prize-in-Statistics-Awarded-to-Grace-Wahba.cfm

مساله برای فکر کردن

مساله های بیشتر در این لینک. به همراه راه حل
https://www.ssmrmh.ro/2021/02/05/50-mathematics-problems-from-rmm/

A one-line proof of the infinitude of primes

#primenumbers #proof #video

Source

جناب اندرو هوبرمن(از سلبریتی های حوزه علم هستند!)، که اینجا این سوتی رو می ده. البته بعدا پذیرفت خطای خودش رو.
بازتاب های زیادی داشت این خطاش.
احتمال وقوع رخدادی در یک دوره ۲۰ درصد هست، استاد می گه بعد از شش دوره می شه ۱۲۰ درصد!
درصورتی که باید از فرمول
1-(1-p)^n
استفاده کنه و جواب درست می شه حدودا ۷۴ درصد.

این پسر نابغه کانادایی هم سروصدا کرده.تو ۱۵ سالگی وارد دانشگاه شد. لیسانسش رو در ریاضی محض سه ساله گرفت و فوقش رو یک ساله! در مسابقات پاتنام هم ۳۹ گرفت!
حالا چی کار کرده؟ از یه پلتفرم به اسم indexed حدود ۶۵ میلیون دلار سرقت کرده. اونا فهمیدند، گفتند: تو که نمی تونی خرج کنی این پول رو، بیا ده درصد بگیر به عنوان جایزه و کوتاه بیا. اینم می گه: نه. می گه:
Code is Law
یعنی اگر از نظر کدنویسی کاری ممکن باشه، قانونی هم هست. ظاهرا هنوز تحت تعقیب هست...

با توجه به توضیحاتی که اومده، احتمالا در سال ۲۰۱۸(شاید هم ۲۰۱۹) در این مسابقات شرکت کرده. نمره اش بالا حساب می شه(میانه نمرات ۱۰ هست، یعنی نصف شرکت کننده ها زیر ۱۰ می گیرند)
سوالات سال ۲۰۱۸ اینا است.

فیزیک و گربه‌ها

در سال ۱۹۷۵، جک هدرینگتون، مقاله‌ای نوشت و در سراسر آن از ضمیر «ما» استفاده کرد. وقتی سردبیر ژورنال اعلام کرد که باید نویسندهٔ دوم نیز وجود داشته باشد، هدرینگتون برای آنکه مجبور به تایپ دوبارهٔ مقاله نشود، اسم گربه‌اش «چستر» را به‌عنوان همکار نویسنده درج کرد. اکنون این گربه یک پروفایل رسمی با اسم اِف. دی. سی. ویلارد در گوگل اسکالر دارد که نشان می‌دهد مقالاتش تا امروز ۱۱۳ بار مورد استناد پژوهشگران دیگر قرار گرفته است!

گربه‌ها موجودات عجیبی هستند. از هر جایی و هر طوری که رهایشان کنی، دست آخر روی پنجه‌ فرود می‌آیند. بدن گربه نه یک استوانهٔ صُلب، بلکه مجموعه‌ای انعطاف‌پذیر از دو بخشِ جداگانه است که می‌تواند در جهات مخالف یکدیگر خم شود و بچرخد. چگونگی انجام این کار، اولین بار در سال ۱۹۶۹ توسط یک مدل ریاضی توضیح داده شد. انعاطف‌پذیری زیاد گربه‌ها و این‌که در هر ظرفی جا می‌شوند و شکل آن را به خود می‌گیرند هم سبب شده تا مردم به شوخی بگویند گربه مایع است. ارک-آنتوان فاردین، در مقاله‌ای با عنوانِ «گربه‌های مایع»، از آن‌ها برای توضیح چند مفهوم پایه‌ای در رئولوژی (مطالعه جریان و تغییر شکل مواد) استفاده کرده. این پژوهش شوخ‌طبعانه باعث شد فاردین در سال ۲۰۱۷ جایزهٔ ایگ نوبل فیزیک را دریافت کند.

اما در دنیای فیزیک، مشهورترین گربه، «گربهٔ شرودینگر» است. این آزمایش فکری را اروین شرودینگر، ابتدا برای انتقاد از «تفسیر کپنهاگی مکانیک کوانتومی» مطرح کرد. هدف او تأکید بر تناقضی بود که در قلب نظریهٔ کوانتوم وجود داشت: گربه‌ای که هم‌زمان هم زنده و هم مرده است. شرودینگر شاید صرفاً به دنبال تأکید بر یک نکتهٔ عجیب و غیرمعمول بود؛ اما برهم‌نهیِ کوانتومی که گربهٔ فرضی‌اش توصیف می‌کند کاملاً واقعی است.

در فیزیکِ نور می‌توان دو حالت نوری را که فازهای متفاوت و متضادی دارند با هم ترکیب کرد و وضعیتی به نام «حالت گربه‌ای» ساخت. اگر شدت نور در چنین حالتی اندک باشد، به آن «حالت بچه‌گربه‌ای» می‌گویند. این «حالت‌های گربه‌ای» صرفاً کنجکاوی نظری نیستند؛ آنها کاربردهایی جدی در حوزهٔ اطلاعات کوانتومی دارند. برای نمونه، «کدهای گربه‌ای» یکی از روش‌های معروف برای تصحیح خطا در رایانش کوانتومی هستند.

در داستان آلیس در سرزمین عجایب، «گربهٔ چشایر» می‌تواند به‌تدریج ناپدید شود و تنها لبخندش را در هوا باقی بگذارد. اخیراً دانشمندان حالتی کوانتومی به نام «گربهٔ چشایرِ کوانتومی» را شناسایی کرده‌اند که در آن ویژگی‌های یک ذره (مانند تکانهٔ مغناطیسی) می‌تواند از خودِ ذره جدا شده و در مسیر متفاوتی حرکت کند. این گربه‌های عجیب حتی می‌توانند ویژگی‌هایشان (مانند همان لبخند معروف) را با هم مبادله کنند!

🔗 nature.com/articles/s42254-025-00824-6
----------------------------------------------
@sitpor  |  sitpor.org
instagram.com/sitpor_media

چرا به‌جای هیچ، چیزی وجود دارد؟ این پرسشی است که علم و فلسفه قرن‌ها با آن درگیر بوده‌اند. جیم هولت در جستجوی پاسخ، از قوانین فیزیک کوانتومی تا مفاهیم عمیق فلسفی را بررسی می‌کند.
Jim Holt
نویسنده، فیلسوف و نظریه‌پرداز آمریکایی است که در حوزه‌ی علم، ریاضیات و فلسفه فعالیت دارد. او در نشریاتی مانند
The New Yorker
The New York Times
The New York Review of Books
می‌نویسد و یکی از برجسته‌ترین متفکران
معاصر در زمینه‌ی فلسفه‌ علم وکیهان‌شناسی است. کتاب معروف او
Why Does the World Exist?
به بررسی ایده‌های علمی و فلسفی درباره منشا هستی می پردازد.