من که انجامش نمی‌دم اما بهش خیلی فکر می‌کنم.

«هربار زیر کلماتِ بُرنده‌ات خونریزی می‌کنم.»

کسی به زبون زندگی‌ من حرف نمی‌زنه،
من هم ترجمه بلد نیستم.

هیچ‌وقت درک درستی از بدون تو ادامه دادنم پیدا نمی‌کنم.

- نگرانتم.
+ ولی من تو رو دارم.
- حالا بیشتر نگرانتم.

کلمات هست اما دیگه غم بهش تن نمی‌فروشه.

-تو به سوگ بیشتر از عشق احترام می‌ذاری، کیم.
- به تو احترام می‌ذارم. تو عزیزترینشونی.

- 𝐕𝐞𝐍𝐨𝐦

سرنوشت من هم تنیده شده در هبوط؛ مثل تو، برف.

«فقط با من نمی‌شد؟»

از من کم شده‌ای.

من‌ قد تمام‌ این‌ سرو‌ها‌ برایت‌ صبورم‌ اما؛ بی‌فایده.

چقدر دیگه باید ادامه بدم و وانمود کنم که دردی رو حس نمیکنم؟

به همه‌جا بهار رسید. و من هنوز توی پاییزِ خودم گیر کردم.

هنوزم نمی‌دونم چی‌ شد.

- اگر سوگم کم‌رنگ نشد چی؟
+ ما بازمانده‌ایم؛ باهم زندگیش می‌کنیم.

آدم‌ها یک‌بار عمیقاً عاشق می‌شوند،
چون تنها یک‌بار نمی‌ترسندکه همه‌چیز خود را از دست بدهند. اما پس از همان یک‌بار، ترس آنقدر عمیق می‌شود که از عشق دور می‌ایستد.

- آلبر کامو

من‌رو‌جایی‌نگه‌دار‌که‌خود‌واقعیت‌رو‌نگه‌می‌داری.

اگر تمام اون غم‌ها مال تو بود، پس چرا من پژمرده شدم؟