چالش که می‌ذارم و دیلی‌هاتون رو می‌خونم دوست دارم توشون جوین شم ولی از اونجایی که یه جورایی کوچولو و شخصی‌ان، می‌ترسم دوست نداشته باشین. :(

زندگی با لرزش دست خیلی خوب بود برای همین افت فشار وضعیتی هم بهش اضافه شد.✨

خیلی خوشحالم که دوستشون داشتین.🥺❤️❤️❤️

از وقتی به شیوا گفتم این روزا خیلی می‌خوابم، ساعت خوابم به ۴-۵ ساعت کاهش پیدا کرد. :)))

همچنان با گوش دادن بهش بغضم می‌گیره.

محدثه اینو فرستاده بود می‌گفت تویی مخصوصا آخرش که بستنی می‌خواد😂

تمیز بودن کتاب‌هام اصلا نشانه‌ی خوبی نیستند‌.

مود آقای اختاپوس خوش‌اخلاق، اون بالا، مود درونی این روزهای منه.

کاش همستر بودم. نه درسی، نه استرسی، فقط تپ تپ.

حکم ماشینی رو دارم که داره روی رینگ‌هاش حرکت می‌کنه.

مدت‌هاست که نه درست کتاب خوندم، نه فیلم دیدم، نه نوشتم، نه زندگی کردم. فقط دویدم و دویدم.

من عاشق اون زی زی گولوییه بودم. :))

قلب کوچکش استعداد بی‌پایانی برای دلتنگی داشت. گاهی حتی دلش می‌توانست برای ابر کوچکی که سال‌ها پیش به آن خیره شده بود، تنگ شود. همه چیز در او رد مبهمی از اندوه باقی می‌گذاشت.

من واقعا دلم میخواد تابستون رو مثل عکسای توی پینترست زندگی کنم و بگم آره تابستون فصل موردعلاقمه، ولی ترکیب گرما و امتحانا و فشار روانی و سامرتایم سگنسی که دچارش شدم هیچ جوره نمیذارن تابستون رو طوری که دلم میخواد بگذرونم.

یه جوری تحت فشارم که دلم می‌خواد بیام غر بزنم ولی مغزم حتی برای تولید غر هم توان نداره. :)))