چقدر کتاب‌هایی که دوست دارم بخونم زیادن و زمان کم.

امروز پس از مدت‌ها تونستم با خیال راحت یه کتاب شروع کنم و بخاطر کنجکاوی غرقش بشم و لذت ببرم. :))

اول یکی از کتابا یه کیس ریپورت اورده بود که هنوز از شدت دردناک و تلخ بودنش شوکه‌ام.

خیلی یهویی یاد ادیتای قدیمی پسران برتر از گل با آهنگ‌های ایرانی افتادم.‌ :)))

اون موقع تو مدرسه قاچاقی سی دی بهم قرض می‌دادیم. :)))

داشتم از مامانم شکلات کش می‌رفتم می‌ذاشتم تو پلاستیک بعد یهو یاد بچگیام افتادم که می‌رفتیم شهر پدربزرگ پدری و اونجا واسه عیدا قاشق‌زنی داشتن و منم چند بار باهاشون رفتم قاشق‌زنی و چون مهمون بودم بهم پلاستیک می‌دادن واسم توش شیرینی و شکلات می‌ریختن. :))

اعتراف می‌کنم گاهی یکی از قرصا رو در میارم میندازم دور تا تعداد قرص‌ بسته‌ها هماهنگ بشه‌.

منم از این‌ها :))
https://iseej.github.io/CosmosPersona/

برای Blue mind 🩷


در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست

می رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست

می نشینی روبه رویم خستگی در میکنی

چای میریزم برایت توی فنجانی که نیست

باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟

باز میخندم که خیلی... اگر چه میدانی که نیست

چشم میدوزم به چشمت می شود آیا کمی

دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟

میروی و خانه لبریز از نبودت میشود

باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست

رفته ای و بعد تو این کار هر روز من است

باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست...

قلبم :))

My liberation note :))

قلبم متعلق به این سریاله.

خسته‌ام و کاش الان کاپوچینو داشتم.

*-*

داره بارون می‌باره و من خوشحالم. :))

با هر پاراگرافش چنان متحیر می‌شم که حین خوندنش هر چند دقیقه یه صدایی ازم در میاد.