خب به لطف استاد موردعلاقه‌ام حالا مثل چی دودل شدم...

ولی خب انقدر ازم تعریف کرد و هندونه زیر بغلم گذاشت که خجالت کشیدم. :))

استاد: می‌دونی اصلا چند ساله همچین چیزی نداشتیم؟
من: *خندیدن
استاد: جدی می‌گممممم.

تصمیم‌گیری سخته...

تصمیم‌گیری در مورد آینده ❌
تموم کردن کیدراما ✅

تا حالا انقدر خانواده‌ام رو متحد ندیده بودم. :)))

مامان بابا یه عالمه دمنوش گیاهی واسم گرفتن تا تمام مشکلات و ناخوشی‌هام رو damnoosh away کنن.

می‌گم هم نمی‌خورم، انگار بهشون فحش دادم‌. در نتیجه می‌خورم. :)))

۳ تا امتحان تو یه روز که دوتاشون تخصصی، حجیم و سخت‌ان؟

چگونه این بدبختی رو باور کنم؟

امیدوارم نتیجه‌اش هم خوشحالم کنه...

اگر قرار بود یه کتاب باشی، چجور کتابی می‌شدی؟
اگه دوست داشتین این پیام رو فوروارد کنید یا بهم بگید تا من اینجا یه خلاصه‌ی کوچیک واسه‌اتون بنویسم. :))

you don't want to know me
I will just let you down
‌
@ttpdella

خیلی وقت پیش پستی از یک بیولوژیست دیدم که جایی از متنش نوشته بود ما انسان‌ها تنها حاصل هزاران تصادف و احتمال سلولی‌ و تقلا برای بقا و تولید مثل در طبیعت هستیم.
اون موقع، خوندنش حس عجیبی داشت؛ اما فکر کنم تا زمانی که در مورد مبنای تکاملی و بیولوژیکی افسردگی مطالعه کردم، کاملا درکش نکردم.
یادآوری اینکه طبیعت با ما مثل سایر موجودات رفتار می‌کنه و فقط ما انسان‌ها هستیم که خودمون رو جدی می‌گیریم، جالب بود.

دیروز پس از حدود یکسال، دست به قلم شدم و کالیگرافی کردم. حتی با وجود لرزش شدید دست‌هام و پرفکت نشدنشون، حسابی لذت بردم. :))