یک روز دیگه هم بدون داشتنِ گربه گذشت.

‏کاشکی با همون سیستمِ خطّیِ کنکور- دانش‌گاه- درس- لیسانس- ازدواج- بچّه جلو رفته بودم. از این یکی سیستمِ کنکور- دانش‌گاه- درس- لیسانس- اپلای؟- کار؟- کار- نه نه اپلای- چه‌گهی‌بخورم؟- اپلای؟- کار؟- واقعاًچه‌گهی بخورم؟ خیلی سرراست‌تره.


حتشپوست

نخسر من أجلهم كل شيء و في النهاية نخسرهم



برایشان همه چیز را از دست می‌دهیم و در نهایت خودشان را.

استاد از من کتاب خواسته. منم دیپ وب رو زیر و رو کردم که واسش پیدا کنم و بفرستم.
واکنشش:

روزم خوب پیش نمیره

.

شاید در حیاتی دیگر

همانگونه که او وارد هزارتو شد، من نیز وارد هزارتوی خویش می‌شوم. اکنون در مقابل شما ایستاده ام. همسر هیچ‌کسی، خواهر هیچ برادری. تنها ریسمانی بی سر و ته در زمان. و اینگونه همۀ‌مان چون یکدیگر می‌میریم. فارغ از خاندانی که در آن متولد شدیم، فارغ از ردایی که در آن پیچیده شدیم، فارغ از این که زمین را به مدت کوتاهی لمس کرده‌ایم یا بلند. در آخر، همگی با یک پایان مواجهیم. آنان که در ملکوت اند ما را به فراموشی سپرده‌اند. آنان دیگر ما را قضاوت نمی‌کنند. به هنگام مرگ، من تنهاترین هستم و تنها قاضی خویش، خودم.

بگذریم

شوکران از دهن افتاد

.

I'm tiresome innit?