مادر یعنی «همه چیزهای خوب دنیا»
با صدای: شما❤️
@sedkhareji✔️

#مادر

دوست دارم بنویسم ولی نمی‌تونم...
نمی‌تونم درباره این کلمه بنویسم...
نمی‌تونم درباره مادر بنویسم...
نمی‌تونم بگم کیه، چیه، از چه جنسیه...
نمی‌تونم همانند بیارم براش...
نمی‌تونم معنی کنم فداکاری‌هاش رو...
نمی‌تونم معنی کنم مهرش رو...
نمی‌تونم...نمی‌تونم...نمی‌تونم...

اگه می‌تونین بسم‌الله...
مادر یعنی...؟
https://news.1rj.ru/str/HarfChatBot?start=8ab71120a9d0


فقط می‌تونم بگم خدا حفظشون کنه...:)

‌
مادر
همان پناه امن
همان دست مهر
همان آغوش گرم
همان صدای مهربانی
مادر
همان نگاه نگران
همان تجلی عشق
عشقی از جنس نور
عشقی از جنس خدا
مادر
همان تنی که وطن می‌شود
همان سقفی که خانه می‌شود
همان کلامی که وصف نمی‌شود
همان دامانی که سر نگه دار می‌شود
مادر
آه چه بگویم دیگر
پای سخن لنگ است و دست واژه کوتاه

#platform_team
#paper

https://gustavopinto.org/lost+found/rcose2020.pdf

Platform Teams: An Organizational Structure for Continuous Delivery

یه خلاصه‌ای از این مقاله می‌خواستم بگم...
همونطور که از اسمش مشخصه،‌ مقاله داره روی ویژگی اساسی CD یا تحویل مستمر صحبت میکنه و ساختار‌های تیمی مختلفی رو بررسی می‌کنه که باعث بهتر شدن و پیشرفت توی تحویل مستمر محصول به مشتری می‌شه.

همون‌طور که میدونین Continuous Delivery معنی سادش میشه زود زود محصول برسونیم دست مشتری:) فرایند دلیوری و تحویل فیچر‌ها و فیکس کردن باگ‌ها باید به صورت مستمر و بدون وقفه انجام بشه و هر کامیتی که دولوپر میکنه، در سریع‌ترین زمان ممکن به دست مشتری برسه و بره زیر بار و کل این فرایند هرچی اتوماتیک‌تر، بهتر:)

سه تا معیار برای سنجش CD معرفی می‌کنه:
1. Frequency of deployment:
همون سرعت و فرکانس دیپلوی محصول هست
2.time from commit to production:
زمان بین کامیت دولوپر و رفتن روی پروداکشن
3. mean time to recovery:
میانگین زمانی که یه مشکلی اصلاح میشه

۴ تا ساختار تیم هم معرفی شده توش بدین صورت:

1. Siloed departments:
تیم‌های دولوپ و زیرساخت کاملا از هم جدا هستن و کار‌های همدیگه رو گردن نمی‌گیرن:) که احتمالا خیلی آشناس برامون:)
2. Classical DevOps:
یه تیم دواپس موجوده که ارتباط خیلی خوب و نزدیکی با دولوپر‌ها داره و کار‌های دیپلوی و زیرساختی محصول رو انجام میده ولی همچنان تیم دواپس هست که در خط مقدم مشکل‌های پرفورمنسی، امنیتی و Non Functional Requarementها هست.

3. Cross-functional:
این ساختار معتقده که "You built it, you run it". به زبانی دیگر خودت کد زدی اگه مردی دیپلوی کن:)) هر عضوی توی تیم باید توانایی کامل انجام تمام کار‌های دولوپ و زیرساخت رو داشته باشه و هیچ تیم جدایی نیازی نیست باشه برای کار‌های زیرساختی:)

4. Platform Team:
و اما ساختار تیم‌ها با تیم پلتفرم که نزدیک ترین ساختار برای بهبود CD معرفی شده. تیم پلتفرم یک تیم زیرساخت هست که خدمات زیرساختی خودکار را ارائه میده که توسعه دهنده‌ها می‌تونن درخواست‌هاشون رو به عنوان سرویس از این تیم درخواست کنند. از طرفی تیم محصول و توسعه‌دهنده به صورت کامل مسئولیت محصول خودش رو باید داشته باشه و تنها درخواست‌هاشون رو می‌تونن به عنوان سرویس‌ از تیم پلتفرم در راستای خودکارسازی‌های فرایند‌ها، دریافت کنند. پس تیم پلتفرم یک تیم ساپورت و پشتیبانی نیست. هرچند باید دیالوگ‌های باز داشته باشه با توسعه‌دهنده‌ها.

نکته‌های عملی که باید در این باره در نظر گرفت:
1. تیم محصول و توسعه، مسئولیت کامل سرویس خودش رو از جمله مسائل NFR رو داره
۲. توسعه‌دهنده‌ها نباید از نگرانی‌های NFR بترسند و باید برند سمتش
۳. تیم محصول باید مجزا از تیم پلتفرم باشه
۴. تیم پلتفرم نباید کار‌ها و تسک‌های اپراتوری انجام بده:)))
۵. تیم محصول و توسعه، وابسته به تیم زیرساخت نیست و باید مستقلا بتونه اول تا اخر کد تا دیپلوی محصول خودش رو بره
۶. با این حال گاهی نیازه که تیم زیرساخت با تیم توسعه با هم کاری رو پیش ببرن
۷. افراد تیم زیرساخت باید مهارت کد زدن رو داشته باشن

با گوش دادن به حرفای این مقاله میشه گلوگاه‌های CD رو به حداقل رسوند و یه محصول با اطمینان بیشتری به همراه مشتری‌های راضی‌تری داشت و به قول مقاله، دیگه توسعه‌دهنده‌ها نمی‌تونن پشت چیزی قایم بشن:)))

“Developers can’t hide behind this anymore. Now they have autonomy for going from zero to production without having to wait for anyone.”

#کتاب
#ازبه
#امیرخانی

کتاب: از... به...
نویسنده: رضا امیرخانی

تصمیم گرفتم بیشتر نویسنده رو معیار قرار بدم تا تنوع رو... چیزی ک میشه توی کتاب های ایشون خیلی واضح یافت، خلاقیتی هست که هر نویسنده‌ای نداره یا هرکسی جرئت انجام چنین خلاقیت‌هایی رو نداره... درواقع تو هرکدوم از کتاباشون (حداقل چیزایی که من خوندم) میشه خیلی راحت ساختار شکنی و هنجارشکنی‌هایی رو دید که به کتاب روح و جان میده طوری که فراموشش نکنی و حتی دلت بخواد دوباره بخونیش... قبلا هم از قلمشان تعریف کرده بودم بسه دیگه...بریم سراغ کتاب...
کتاب ازبه، مجموعه نامه های افراد مختلفی به هم حول یک داستان واحد هست. داستان یک
خلبان.
خلبان جنگ.
خلبان جانباز جنگ.
خلبان جانباز 40 درصد جنگ.
خلبان جانباز 40 درصد جنگ و عاشق.
خلبان جانباز 40 درصد جنگ و عاشق پرواز.

این نوع از روایت و داستان نویسی فقط با نامه رو تا حالا ندیده بودم و جزء اون خلاقیتی که گفتم. کنجکاوی درباره شخصیت های مختلف داستان و اینکه الان کی قراره به کی نامه بنویسه و چی بگه، ادم رو به ادامه دادن کتاب وا میداشت. البته گاهی هم محتوا و از چه کسی...به چه کسی... رو در نامه ها میشد حدس زد و پیشبینی کرد که با این حال چیزی از ارزشاش کم نمیکنه:)).

شروع کتاب مثل همیشه متفاوت بود و جذب کننده. شروع کتاب با نامه‌ای از یه دختربچه، به خلبان، هست.

می نویسم که از شما تشکر نمی کنم. تقصیر شماست که من رفوزه شدم. اگر مامان بودند، می رفتند و دعوا می کردند فرانک مریض بوده و غیبتش موجه بوده است. از عمو سیروس، گواهی دکتر می گرفتند. اما مامان نبودند. بابا هم... ببخشید این جایش خیس شد. پایین می نویسم... مامان و بابای من را خلبان های صدام بمب باران کردند و حالا آن ها نیستند. زن عمو می گویند فرانک! آن ها پیش خدا هستند. اما من فقط می دانم که آن ها نیستند... حالا من پهلوی عمو سیروس زندگی می کنم. حالا فریدون، پسر عمو سیروس که با من هم سن بود، کلاس سوم است و من کلاس دوم. فریدون، پسر عمو سیروس، ارگ دارد. تازه پیانوی من هم داغان شده. ماشین بابا هم توی پارکینگ له شد...

#شعر
#برقعی
#علی

مصرع ناقص من کاش که کامل می شد
شعر در وصف تو از سوی تو نازل می شد

شعر در شأن تو شرمنده به همراهم نیست
واژه در دست من آنگونه که می خواهم نیست

من که حیران تو حیران توام می دانم
نه فقط من که در این دایره سرگردانم

همه ی عالم و آدم به تو می اندیشد
شک ندارم که خدا هم به تو می اندیشد

در زمین هستی و آن سوتر از افلاک تویی
علت خلق زمین ای پدر خاک تویی

کعبه از راز جهان راز خدا آگاه است
راز ایجاز خدا نقطه ی بسم_الله است

کعبه افتاده به پایت سر راهت، سرمست
«پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست»

کعبه وقتی که در آغوش خودش یوسف دید
خود زلیخا شد و خود پیرهن صبر درید

کعبه بر سینه ی خود نام تو ای مرد نوشت
قلم خواجه ی شیراز کم آورد،نوشت:

«ناگهان پرده برانداخته ای یعنی چه
مست از خانه برون تاخته ای یعنی چه»

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشان ها نخی از وصله ی نعلین علی ست

روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید
«ها علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید

واژه ها روی ابابیل لبت سجیل است
دام بگذار که گنجشک تو جبرائیل است

نه فقط دست زمین از تو تو را می خواهد
سالیانی ست که معراج خدا می خواهد

زیر پای تو به زانوی ادب بنشیند
لحظه ای جای یتیمان عرب بنشیند

وای اگر تیغ دو دم را به کمر می بستی
وای اگر پارچه ی زرد به سر می بستی

در هوا تیغ دو دم نعره ی هو هو می زد
نعره ی حیدریه «أینَ تَفِرّوا؟» می زد

بار دیگر سپر و تیغ و علم را بردار
پا در این دایره بگذار عدم را بردار

بعد از آن روز که در کعبه پدیدار شدی
یازده مرتبه در آینه تکرار شدی

راز خلقت همه پنهان شده در عین علی ست
کهکشان ها نخی از وصله ی نعلین علی ست

روز و شب از تو قضا از تو قدر می گوید
«ها علیٌ بشرٌ کیفَ بَشر» می گوید

#کتاب

#ناقوس‌ها_به_صدا_درمی‌آیند
#ابراهیم_حسن‌بیگی

#خداوند_علم_و_شمشیر
#رودلف_ژایگر_آلمانی

امروز تعطیل بود... چرا...؟ چون تولد یه فردی بود به نام علی...خب کیه مگه؟ بعضیامون نمیشناسیمش... بعضیامون اسمش رو شنیدیم... بعضیامون میدونیم یه سریا به عنوان امام قبولش دارن... و بعضیامون هم به عنوان امام قبولش داریم...
خب به نظرتون میزان شناخت این بعضی‌هایی که گفتم از این فرد چقدر با هم تفاوت داره؟ به نظرم هیچی:) هیچ تفاوتی نداره چون تو هر کدوم از دسته‌ها باشیم قطعا یه بار‌هم تنها کتاب این فرد رو نخوندیم... قطعا یه بار هم کتاب‌هایی که در باره این فرد نوشته‌شده رو نخوندیم... قطعا یه بار هم زندگی و مرگش رو نخوندیم... شاید یه چیزایی شنیده باشیم...ولی نرفتیم دنبالش... بخونیم... بشناسیم... بفهمیم... خب این مورد برای کسایی که نمیشناسن و اعتقادی ندارن یکم طبیعیه ولی برای منی که بسی ادعا دارم نه و چیزی جز سهل انگاری نیست:(

بریم سراغ کتاب... کتاب "ناقوس‌ها به صدا در می‌آیند" داستان آشنا شدن یه راهب مسیحی هست با علی. این راهب، که جزء اون بعضی‌هایی حساب میشه که اعتقاد نداره و می‌دونه یه سریا به عنوان امام قبولش دارن. داستان واقعی نیست ولی توش سعی شده طریقه مواجه شدن راهب مسیحی با علی کاملا منطقی و از صفر شروع و ادامه پیدا کنه. یه کتابی میرسه دستش که بخش‌های پراکنده تاریخ توش نوشته شده و حول اتفاق‌هایی هست که در زمان امام علی رخ داده. کتاب علاوه‌بر اینکه از دید تاریخی به شناخت علی می‌پردازه، از زبان خود علی هم داره به شناخت بیشتر کمک می‌کنه.
با این حال به نظرم خیلی کامل نبود کتابش. یعنی می‌تونست جنبه‌های مختلف زیادی رو بررسی کنه ولی خب فکر میکنم چون باید قالب رمان بودنش رو حفظ می‌کرده، دیگه بیشتر ادامه نداده و خیلی خلاصه گفته خیلی چیز‌هارو.

این کتاب نویسندش ایرانی و خب منطقا شیعه بوده ولی جا داره کتاب "خداوند علم و شمشیر اثر رودلف ژایگر" رو هم بهش اشاره کنم که یه نویسنده ‌آلمانی نوشته و کاملا به جنبه‌های دنیایی زندگی علی پرداخته. کتابش طوریه که کاملا بی‌گانه باشی با دین و اسلام، بازم نوشته‌ها قابل درک و فهم هست چون جنبه‌های انسانی مورد بحثه و بر اساس تاریخ نوشته شده.

خلاصه فکر میکنم این دو تا کتاب برای همه اون بعضی‌هایی که گفتم جالب باشه:)

به علی شناختم من به خدا قسم خدا را...

#زمر_36
#آیه
#حسی

أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ...

آیا خداوند برای بنده‌اش کافی نیست؟...

#زبان_حال

گاهی خوندن بعضی چیزها میتونه خیلی راحت آدم رو فارغ از حالی که توش هست ببره به یه دنیای دیگه... یه زمان دیگه... یه حال دیگه...و جوری دگرگونت کنه و شور و شعف در تو ایجاد کنه که دوست داشته باشی همه رو شریک این حالت کنی و به همه بگی این رو بخون...زمزمه کن...چشمات رو ببند...و زمزمه کن... و چشمات رو ببند...و زمزمه کن...نفس عمیق بکش و زمزمه کن... و زمزمه کن...و زمزمه کن....

یَا عَلامَ الْغُیُوبِ یَا غَفَّارَ الذُّنُوبِ یَا سَتَّارَ الْعُیُوبِ یَا كَاشِفَ الْكُرُوبِ یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ یَا طَبِیبَ الْقُلُوبِ یَا مُنَوِّرَ الْقُلُوبِ یَا أَنِیسَ الْقُلُوبِ یَا مُفَرِّجَ الْهُمُومِ یَا مُنَفِّسَ الْغُمُومِ...


اى بخوبى داناى بر هر نادیدنى اى بسیار آمرزنده گناهان اى پرده پوش بر عیوب فرازگان اى غمزداى غمها اى گرداننده دلها اى طبیب دلها اى نوربخش دلها اى همدم دلها اى زداینده اندوهها اى غمگشاى غم ها

#شعر
#برقعی
....
خسته از فاصله‌ام با منِ بی‌تاب بگو

با من از گریۀ او در دل سرداب بگو

سامرا!‌ای که بلندای شکوهت عرش است

گرد و خاک قدمش روی کدامین فرش است؟

حرمت ساحل آرام‌ترین امواج است

این گدا سامره‌ای نیست، ولی محتاج است

از زمستان پیاپی به بهارم برسان

بر لبم عرض سلام است به یارم برسان

ما به تکرار دچاریم بگو با یارم

غیر او چاره نداریم، بگو با یارم ...

می‌نویسم که شب تار سحر می‌گردد

یک نفر مانده از این قوم که برمی‌گردد...

#تجربه
#نوشتن
#آموزش

یک مدت نسبتا زیادی حرف فنی و علمی و این چیزا نزدم و هر بار اومدم چیزی بنویسم با خودم گفتم چه کاریه وقتی چیزی رو چت‌جی‌بی‌تی و دیپ‌سیک احتمال زیاد خیلی مفصل‌تر و بیشتر و شاید هم بهتر از من میگن و احتمالا یادگیری خوبی هم می‌تونه انجام بشه باهاشون، رو منم بیام بگم...و حتی اصلا چرا تلاش برای یاد دادن چیزی به بقیه کنم وقتی اگه اراده کنه می‌تونه به راحت‌ترین شکل ممکن یه چیز رو بدونه (منظورم خیلی راحت‌تر از قبل هست)
حقیقتا فکر میکنم با هرچه راحت‌تر شدن دسترسی به اطلاعات و دانش و غیره در دنیا، نباید روش‌های یاد‌ دادن دانش هم توی دانشگاه مثل قبل بمونه (خیلی کلی شد موضوع ولی خوبه) و اگه روش‌های یاد دادن و آموزش تغییری نکنه عقب میمونه و این مورد برای هر نوشته ای هم به نظرم صادقه...دیگه فقط نوشتن ارزش کمی داره چون کلا نوشتن رقیب های سختی پیدا کرده و نوشته به درد بخوری که واقعا چیزی اضافه کنه که llm نتونه، تا حد خوبی سخت شده...
پس از اندکی دعوا و بحث و جدل با این فکر خودم، دیدم خب باید یکم روند کلا نوشتن و یاد‌ دادن فرق کنه و مواردی که به ذهنم اومد اینا بودن...اگه نظری داشتین بسی خرسند میشم بشنوم...

1. بمباران کلیدواژه:) ... کسی که داره چیزی می‌نویسه یا یاد میده باید به اندازه ای تسلط داشته باشه که بتونه مخاطب رو با کلیدواژه ها بمباران کنه و تشنه اینکه بره خودش موضوعات رو یادبگیره... کلا دنیا دنیای یادگیری و یاددهی با کلیدواژس به نظرم:)

2. نگاه جدید به داستان...بتونه زوایایی از مسئله رو برای مخاطب آشکار و مشخص کنه که به این راحتیا به ذهنش راه نمیابید... بالاخره باید یه دانه ای باشه که سرچ بشه و دنبالش بگردی برا یادگیری

3. ترکیب کردن دانش های مختلف و روشن کردن ارتباط های مطالب مختلف...این مورد هم چیزیه که به راحتی به ذهن کسی نمیاد که قیمه ها رو بریزه تو ماستا و مقدار خوبی خلاقیت میطلبه :)

4. توضیح با زبان و بیان و لحن و گفتاری خاص و مخصوص مخاطب در جهت درک خیلی بهتر مخاطب

5. مثال های عملی و تجربی و واقعی... که بسی جذاب میکنه قضیه رو

(شاید اپدیت بشه...)

پ ن: با همین دلایل، روش‌های یادگیری و فهم مطالب و نوشته‌ها هم باید آپدیت بشه که اونم جای فکر داره...

#شعر
#مولانا

پاسخ یک دوست: :))

در هر فلکی مردمکی می‌بینم
هر مردمکش را فلکی می‌بینم

ای احول اگر یکی دو می‌بینی تو
بر عکس تو من دو را یکی می‌بینم

#database
#join
#sqlserver
#ds
#algorithm

یه بحثی چند بار این هفته صحبتش رو کردم حیفه اینجا نگم درباره دیتابیس‌ :)

اگه اشنا باشیم با دیتابیس ها احتمالا یه سری مفاهیمی رو بلدیم که نمیدونیم اون پشت مشت‌هاش چه خبره... صرفا میخوام اشاره کنم به چند تا از این مفاهیم ساده‌ی پیچیده...:)
پایه صحبت روی sqlserver هست ولی کارکرد بقیه دیتابیس های رابطه‌ای هم خیلی تفاوتی نداره

اولیش مفهوم کلید یکتا یا unique key توی دیتابیس هست. میتونیم توی دیتابیس یه ستون رو شرط یکتا بودن بهش بدیم...حالا جا داره بپرسیم که دیتابیس چطور این یکتا بودن رو بررسی میکنه؟ با چه پیچیدگی زمانی و چه ساختمان داده‌ای؟

راستش به نظرم اگه بخواد با O(n) این بررسی رو انجام بده برای هر اضافه کردن داده به درد خودش میخوره.:))
دیتابیس بعد از اینکه یک ستونی از اون رو یکتا کردیم، یه BTree درست میکنه براش که بتونه با log(n) این بررسی رو انجام بده....

خب حالا برا join چی؟
اینم یه راه بدیهیش پیچیدگی N*M (N و M تعداد ردیف های جدول اول و دوم هست) هست که بازم اگه همیشه این باشه، به درد خودش میخوره:) حالا جناب دیتابیس میاد بر اساس نسبت دیتای دو تا جدول به هم دیگه و مقدار زیاد بودنش، یه روش مناسب (Hash Join, Merge Join , ...) براش انتخاب میکنه که یه خلاصه از همه روش هاش توی این لینک هست که خیلی پیشنهاد میکنم خونده شه و با استفاده از علم ساختمان داده و الگوریتم، پیچیدگی هرکدوم رو برا خودمون بررسی کنیم:))

خلاصش:

- Nested Loops Join: برای داده‌های کوچک و ایندکس‌شده.
- Time Complexity: O(n * m) یا O(n logm)
- Merge Join: برای داده‌های بزرگ و مرتب‌شده.
- Time Complexity: O(n + m) پس از مرتب‌سازی
- Hash Join: برای داده‌های بزرگ و نامرتب.
- Time Complexity: O(n + m)
- Adaptive Join: برای داده‌های با اندازه متغیر و شرایطی که نمی‌توان از قبل تصمیم گرفت که از کدام روش join استفاده شود.
- Time Complexity: ?

هرکدوم چرا؟

#علی
#بحر_طویل

سحر بود و غم و درد
سحر بود و صدای نفس خسته ی یک مرد
که آرام در آن کوچه به روی لب خود زمزمه می کرد
غریب و تک و تنها
در آن شهر، در آن وادی غم ها
دلی خسته و پر از غم و شیدا
دلی زخم و ترک خورده پر از روضه ی زهرا
شبِ راحتیِ شیر خدا از همۀ مردمِ دنیا
عجب شام عجیبی ست
روان بود سوی مسجد کوفه
قدم می زد و با هر قدمش عرش به هم ریخت در آن شب
و لرزید به هر گام، دلِ حضرت زهرا
دلِ حضرت زینب
غریب و تک و تنها
نه دیگر رمقی مانده در آن پا
نه دیگر نفسی در بدن خسته ی مولا
به چشمان پر از اشک و قدی تا
پُر از وصله، عبایش
پُر از پینه دو دستان عطایش
رسید او به در مسجد و پیچید در آفاق نوایش
علی گرم اذانی ملکوتی و ملائک همه حیران صدایش
گُلِ خلقتِ حق رفت روی منبر گلدسته و تکبیر زنان
ساکت خاموش، زمین
رام، زمان
محو تماشا، همه ذرات جهان
باز در آن بذمِ اذان
ناله ی آهسته ی یک مادرِ محزونِ کمان
گفت عجب شام غریبی شده امشب
.......