دکتر موریس ستودگان

🔠در باره C-PTSD اختلال استرس پس از سانحه پیچیده چه میدانیم



اختلال استرس پس از سانحه پیچیده (C-PTSD) یک وضعیت روانی است که می‌تواند در پاسخ به آسیب‌های مکرر یا طولانی‌مدت ایجاد شود. این بیماری شبیه اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) است اما معمولاً با آسیب های مزمن و بین فردی مانند سوء استفاده در دوران کودکی، خشونت خانگی یا اسارت طولانی مدت همراه است.

در اینجا چند نکته کلیدی در مورد C-PTSD وجود دارد:

*️⃣ 1. علائم: C-PTSD می تواند باعث طیف وسیعی از علائم شود، از جمله اختلال در تنظیم عاطفی، مشکل در ایجاد و حفظ روابط، برداشت منفی از خود، اختلال در تنظیم عاطفه، و احساس تحریف شده از خود. علائم دیگر ممکن است شامل تفکیک، مشکل در تنظیم احساسات و علائم جسمانی باشد.

*️⃣2. علل: C-PTSD اغلب با تجارب ترومای مزمن، مانند غفلت در مراقبت در دوران کودکی، آزار عاطفی، فیزیکی یا جنسی، خشونت خانگی، قاچاق انسان، یا نگهداری به عنوان اسیر جنگی همراه است. این تجربیات می تواند منجر به اختلالات قابل توجهی در رشد و سلامت روانی فرد شود.

*️⃣3. تشخیص: در حالی که C-PTSD در حال حاضر به عنوان یک تشخیص متمایز در DSM-5 (راهنمای تشخیصی اولیه که توسط متخصصان بهداشت روان استفاده می شود) شناخته نشده است، اما به طور فزاینده ای در جامعه بهداشت روان مورد بحث قرار می گیرد. برخی از پزشکان و محققان بر این باورند که علائم C-PTSD به اندازه کافی توسط معیارهای PTSD مشخص نشده است و ممکن است نیاز به تشخیص مشخص و مجزا داشته باشد.

*️⃣4. درمان: درمان C-PTSD اغلب شامل ترکیبی از درمان است، مانند درمان متمرکز بر تروما، درمان رفتاری شناختی (CBT)، رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)، و حساسیت زدایی و پردازش مجدد حرکات چشم (EMDR). هدف از درمان کمک به افراد برای پردازش و مدیریت تأثیر تجربیات آسیب زا، توسعه راهبردهای مقابله ای بهتر و بهبود کیفیت کلی زندگی آنها است. توجه به این نکته مهم است که C-PTSD یک وضعیت پیچیده و چالش برانگیز است و افرادی که با اثرات آن دست و پنجه نرم می کنند باید از متخصصان روان واجد شرایط حمایت شوند.

چند نکته که حائز اهمیت است.

*️⃣5. تأثیر بر عملکرد روزانه: C-PTSD می تواند به طور قابل توجهی بر حوزه های مختلف عملکرد روزانه، از جمله کار، روابط، و رفاه کلی تأثیر بگذارد. افراد درگیر به C-PTSD ممکن است با حفظ شغل پایدار، ایجاد و حفظ روابط سالم، و مدیریت علائم عاطفی و جسمی مرتبط با تروما مشکل داشته باشند.

*️⃣ 6. شرایط همزمان: افراد با C-PTSD ممکن است شرایط سلامت روان دیگری مانند افسردگی، اختلالات اضطرابی، سوء مصرف مواد و سایر اختلالات مرتبط با تروما را نیز تجربه کنند. این شرایط همزمان می تواند درمان و مدیریت C-PTSD را پیچیده تر کند و نیاز به مراقبت جامع و فردی را برجسته کند.

*️⃣7. مراقبت آگاهانه از تروما: با توجه به ماهیت منحصر به فرد C-PTSD و ارتباط آن با ترومای پیچیده و طولانی مدت، مراقبت از تروما در رفع نیازهای افراد مبتلا به این بیماری بسیار مهم است. مراقبت آگاهانه از تروما بر درک شیوع و تأثیر تروما، ارتقای ایمنی و اعتماد، و توانمندسازی افراد برای بازسازی حس کنترل و عاملیت در زندگی خود تأکید دارد.

*️⃣ 8. بهبودی طولانی مدت: بهبودی از C-PTSD اغلب یک فرآیند پیچیده و مداوم است که شامل پرداختن به علائم و چالش های مختلف مرتبط با این بیماری است. در حالی که رفع کامل علائم ممکن است همیشه امکان پذیر نباشد، بسیاری از افراد می توانند با حمایت و درمان مناسب بهبودهای قابل توجهی را در کیفیت زندگی خود تجربه کنند. برای افراد مبتلا به C-PTSD مهم است که از متخصصان این حوزه دد تروما که در درمان شرایط مربوط به تروما تجربه کافی دارند کمک بگیرند. ایجاد یک شبکه حمایتی قوی، درگیر شدن در شیوه های خودمراقبتی و یادگیری استراتژی های مقابله ای موثر نیز می تواند برای مدیریت اثرات C-PTSD مفید باشد.

#C_ptsd

۱-۲

@thinkpluswithus
#dr_morris_setudegan

🔠قهر یک واکنش روانشناختی و رفتاری است که معمولاً به دلیل احساس ناخشنودی، ناراضی بودن یا احساس ناپایداری در مورد یک موقعیت، رفتار یا وضعیت اتفاق می‌افتد. قهر می‌تواند از نظر فیزیولوژیکی و شناختی تأثیرات مختلفی داشته باشد و ممکن است با تغییرات در ضربان قلب، تنش عضلات، افزایش ترشح هورمون‌ها و تغییرات در فعالیت مغزی همراه باشد.

مکانیزم‌های روانشناختی قهر ممکن است شامل توجه به تهدید، احساس از دست دادن کنترل، نقض انتظارات، تضاد داشتن با ارزش‌ها یا انتظارات شخصی، احساس ناادری، ناکامی یا ناپذیرش شدن باشد. همچنین، تفاوت‌های فردی نیز می‌توانند باعث شود که افراد به شیوه‌های مختلفی به موقعیت‌های محرک قهرآور واکنش نشان دهند.

بعضی از دلایل رایج قهر شدن شامل این موارد می‌شود:

*️⃣1. احساس ناپایداری: وقتی که افراد احساس ناپایداری، عدم امنیت یا تهدید به وضعیت یا ارزش‌های خود می‌کنند، ممکن است به شکل قهرآمیز واکنش نشان دهند.

*️⃣2. احساس ناخشنودی: وقتی که افراد احساس می‌کنند که نیازها یا انتظارات آن‌ها مورد توجه نیست و یا نارضایتی‌شان را نادیده گرفته می‌شود، این احساس می تواند سبب خشم‌ و اندوه و نهایتا قهر شود.

1

@thinkpluswithus

*️⃣3. از دست دادن کنترل: وقتی که افراد احساس می‌کنند که کنترل بر یک موقعیت یا وضعیت را از دست داده‌اند، ممکن است به شکل قهرآمیز واکنش نشان دهند.

*️⃣4. تضاد با ارزش‌ها یا انتظارات: وقتی که رفتار یا وضعیتی با ارزش‌ها یا انتظارات فرد تضاد دارد، احساس قهر و ناخشنودی ایجاد می‌شود.

*️⃣5. ناکامی یا ناپذیرش شدن: وقتی که افراد احساس ناکامی یا ناپذیرش شدن می‌کنند، ممکن است به شکل قهرآمیز واکنش نشان دهند.

🔠باید گفت که قهر یک واکنش اموخته شده از کودکیست که ممکن است به دلایل مختلفی از جمله احساس ناخشنودی، ناپایداری یا از دست دادن کنترل اتفاق بیفتد. درک اینکه چرا واکنش قهرآمیز ظاهر می‌شود و چگونه می‌توان این واکنشات را مدیریت کرد، می‌تواند در فهم بهتر رفتارهای انسانی و ارتباطات موثر کمک کند.


2

@thinkpluswithus

دکتر موریس ستودگان

*️⃣نگاهی توضیحی به کمپلکس مادر و پدرِ مثبت و منفی و اثرات انها

#کمپلکس

@thinkpluswithus

یکی از اساس تحلیل طبیعتا عقده مادر و پدر چه به شکل مثبت و چه به شکل منفی ان مورد توجه قرار میگیرد. البته کمپلکس مادر نقش مهمتری در رشد کودک دارد چرا که وابستگی کودک به مادر حتی فیزیکی تا دوران شیرخوارگی نقش اساسی در رشد و شکل گیری شخصیت ایفا میکند.

اگر بخواهیم به شکل خلاصه بگوییم؛ میل به انفعال در یک فرد را عقده مادر می نامیم. زمانی که شخصی ترجیح می دهد کاری انجام ندهد، اهمال کاری و یا انجام آن را به زمان نامعلومی موکول کند که باز هم اهمال کاری محسوب می شود، از این تعریف، ساده ترین و ابتدایی ترین تعریف در مورد عقده مادر استفاده می کنیم. عقده مادر رابطه ی نزدیکی با تنبلی دارد و به همین علت عقده مادر خوانده می شود که در تعریف روانکاوی عقده تحلیلی از ساختار و شیوه ای از ساخت تمامی اجزای روان شخص محسوب میشود و این عقده عمدتا از دو بخش اساسی هسته عقده و پوسته عقده (شکلی از اتم) تشکیل می شود.

در مجموع کمپلکس مادر مثبت و مادر منفی اصطلاحاتی هستند که در روانکاوی و روانشناسی برای توصیف الگوهای رفتاری و احساسی از جمله "وابستگی و خودمختاری" در ارتباط با نقش مادر در زندگی فرد نیز استفاده می‌شوند.

👈به گفته محققان از آنجائیکه رابطه با مادر تعیین کننده کیفیت ِ "ارزیابی‌های فردی ما نسبت به خودمان" است، تجلی مثبت ِ اهرم ایگو/سلف، در واقع بازتاب رابطه حمایت شده و صیقل یافته میان مادر و فرزند است. هر چقدر این رابطه مثبت تر باشد، رابطه فرد با بخش نااگاه خود بهتر خواهد بود.


کمپلکس مادر مثبت به وضعیتی اطلاق می‌شود که فرد تجربه‌های مثبت و حمایت‌آمیزی از سوی مادر خود را داشته است. این تجربیات می‌تواند باعث ایجاد اعتماد به نفس، احساس ارزشمندی و ایجاد ارتباطات سالم با دیگران در فرد شود.

کمپلکس مادر منفی همچنین به وضعیتی اطلاق می‌شود که فرد تجربه‌های منفی و ناپایداری در تعاملات از سوی مادر خود را تجربه کرده است. این تجربیات ممکن است باعث ایجاد اضطراب، کمبود اعتماد به نفس، و مشکلات در برقراری روابط می‌شود. عمدتا مادران با مشکلات روانی بخصوص اضطراب و افسردگی در برقراری رابطه پایدار با کودکان دچار اختلال می‌گردند چرا که گاهی انفعال و گاهی نگرانی بیش از حد در مراقبت از کودکان می‌تواند تأثیرات فراوانی در شکل گیری شخصیت و رشد کودک داشته باشد. البته ناگفته نماند که نقش پدر و برقراری رابطه و تعاملات به همین اندازه مهم است که به آن می‌پردازم.

اکنون پس از گذشت سالها و تجربه های فراوان در روانکاوی، بررسی این کمپلکس‌ها و تأثیر آنها بر روی روانی فرد می‌تواند به فهم عمیق‌تری از رفتارها و الگوهای فکری او کمک کند و در فرایند درمان و رشد شخصیتی مورد استفاده قرار گیرد.

نشانه هایی که نمایشگر این کمپلکس ها می شوند را در زیر نام می‌بریم.

کمپلکس‌های مادر مثبت و مادر منفی می‌توانند در رفتار و احساسات فرد به شکل‌های مختلف ظاهر شوند. برخی از نشانه‌های ممکن این کمپلکس‌ها عبارتند از:

🔠نشانه‌های کمپلکس مادر مثبت:
1. احساس اعتماد به نفس و ارزشمندی
2. توانایی برقراری روابط سالم با دیگران
3. قدرت تحمل و مقابله با مواجهه با چالش‌ها
4. احساس امنیت و آرامش در روابط
5. مهارت‌های اجتماعی مناسب و مهارت‌های رفتاری مثبت

🔠نشانه‌های کمپلکس مادر منفی:
1. اضطراب و نگرانی‌های مداوم
2. کمبود اعتماد به نفس و احساس عدم ارزشمندی
3. مشکلات در برقراری روابط مثبت و سالم با دیگران
4. الگوهای رفتاری نامناسب یا خودکشی
5. مشکلات در مدیریت استرس و احساسات

در ظاهر، این کمپلکس‌ها ممکن است در رفتار و اندیشه‌های فرد به شکل‌های مختلف نمایان شوند.

مثلاً فردی که از کمپلکس مادر مثبت برخوردار است، ممکن است اعتماد به نفس بالا و رفتارهای مطلوبی را نشان دهد. از سوی دیگر، فردی که از کمپلکس مادر منفی رنج می‌برد، ممکن است با اضطراب، احساسات ناامنی، یا رفتارهای خودمختاری مواجه شود.

این کمپلکس‌ها معمولاً نیازمند مشاوره روانشناختی و درمان‌های روان‌درمانی هستند. از جمله روش‌های درمانی که می‌تواند مفید باشد عبارتند از:

1. مشاوره روانشناختی: مشاوره با یک روانشناس، روان تحلیل گر یا روان‌درمانگر متخصص می‌تواند به فهم عمیق‌تر از این کمپلکس‌ها و تأثیرات آنها بر روی زندگی فرد کمک کند.

2. روش‌های روان‌درمانی: از جمله روش‌هایی که ممکن است موثر باشند می‌توان به روان‌درمانی مبتنی بر روابط، روان‌درمانی شناختی رفتاری (CBT)، و روان‌درمانی گشتالت یا همان گشتالت تراپی اشاره کرد.

3. مداخله‌های گروهی: شرکت در گروه‌های حمایتی یا ترکیبی از مداخله‌های گروهی و فردی می‌تواند به فرد کمک کند تا با دیگران تجربیات خود را به اشتراک بگذارد و از تجربیات دیگران بهره‌مند شود.

4. تمرینات مشاهده: فرد می‌تواند از تمرینات مشاهده و تأمل برای فهم عمیق‌تر از الگوهای خود و تغییر آنها استفاده کند.

#کمپلکس_مادر

۱

@thinkpluswithus