قانون موفقیت در جهان همانند قانون طبیعت، قانون تغییر است نه قانون تقدیر.
هر فقری قابل تغییر است یکی با مطالعه و دیگری با پشتکار...تقدیر نقطه بی انتهای هر دو بن بست است.

ستودگان 2013

💫💫💫💫

کوتاهترین میانبر برای شاد زیستن دست کشیدن از گلایه و شکایت است.

م. ستودگان💫

در سوپر مارکت شخصیتها تغییر چهره آسان است ولی چهره خود واقعی را طراحی کردن هنر است.

ستودگان💫

یکی از رموز مهم موفقیت و استقلال فکری و عاطفی در زندگی خودشناسی ست. "گر به خود آیی به خدایی رسی!"

م. ستودگان💫

از موریس ستودگان💫

پدیده در حسرت ارزشهای گذشتگان بودن ..‌

البته من بر این باورم که در فکر گذشته ها زندگی کردن حتی فرصت در حال زندگی کردن رو از ما میگیره. جالبتر این که مردی میتونه از زبان زنان بنویسه و خودش رو نماینده فکری زنان بدونه بدون اینکه در نوشته خود این رو مورد تذکر قرار بده چون طبعا یک بینش از بالا به پایین هستش و شایدم خیر‌.
۱. نوستالژی و حسرت گذشته یکی از نکاتی هستش که در ایرانیان و نویسنده های ما و شاعران زیاد دیده میشه. در حسرت گذشته و ارزشهای گذشته را چنان بزرگ میکنند که این ارزشها در زمان خود ارزش چندانی که امروزه یاد میشه رو نداشتند. چه بسا حتما واقفیم که چیزهای نا مطلوب از این ایام اسم برده نمیشن.
۲. بی خبری از احساس گذشتگان؛ و چنان در مورد گذشتگان و ارزشهای آنها نوشته میشه که گویا آن زمان همه چیز با کره و خامه صرف میشد. مطمینا اگر از آن افراد بپرسیم که در آن دهه ها بودن از احساسات و چاله های ستم های اجتماعی بسیار زیاد برای تعریف خواهند داشت...
۳. دنیای مدرن و چرا اروپاییها حسرت گذشته رو نمیخورند. همه سعی ما انسانها بر پیشرفت و مدرنیزه شدن هستش و امروز که به جایی رسیدیم که پیشرفت علنی و قابل احساس هست به ارزشهای گذشته پایبند میخوایم باشیم. یا باید با پیشرفت علوم ارزشها هم پیشرفت کنه ( مثل تاتو که چیز طبیعی هستش) و یا دست از کشف و اختراع برداریم. من در سی سال گذشته ندیدم افرادی که بخوان به عقب برگردن و حسرت ۵۰ سال پیش رو داشته باشند.
۴. آیا ارزشهای حافظ و مولوی و قرآن واقعا مصداق عصر ماست. و این ارزشهای کهنه از دید من در عصر خودش جالب بود ولی امروز باغ هایی که حافظ در آن شراب میخورد و دختر شیرازی در بغل میگرفت یا موزه شده اند و یا آپارتمان سازی. ولو اینکه شراب ممنوع و زنان زیر پارچه ها مخفی گشته اند...
۵. تمام ارزشها انتقالی هستند و یا نسل جدید سیمپتوم سترس گذشته را نشان میدهد. ما در روانشناسی و آسیبهای خانواده میگیم اگر پدری خشن باشه و بچه رو کتک بزنه و با خشونت رفتار کنه حتما آن بچه طرحواره حل مشکل رو به صورت کتک زدن و خشونت یاد میگیره و از دید سیستمی این مصداق داره و در سیستم های بزرگ جامعه به همچنین. این رو مطرح میکنم به این دلیل که ارزشهای نسل جدید که مدام تحت انتقاد قرار میگیره آیا از پدران ما این طرحواره به ما به ارث نرسیده. آیا یک جامعه انقلابی که در ابتدا با خشونت های فراوان و اعدامها و زندانها روبرو بوده، این بازتابش نمیتونه بلشه آیا این نسل این خشونت ها رو به شکل جدید در زندگی خود تعریف نمیکنند و پیاده نمیکنند. چرا ما نسل گذشته از ارزش های والا پیام میدیم ولی از اینکه قدرت انتقال ارزشها رو به فرزندان امروز نداشتیم رو مطرح نمیکنیم. با این طرح که همیشه مشکل را خارج از خودمون پی گیری کنیم این بار گناه را به ابروهایش تاتو شده دختران و جراحی های آنها میدهیم. خیر نویسنده عزیز جناب حضرت دوست نسل گذشته قدر دان ارزشها نبود و اگر میبود به این آسانی به باد فنا نمیرفت. ارزشها داینامیک هستند و هیچوقت ثابت نبودند و اگر اینطور نبود ما هنوز در غارها در حال کشف آتش و دوخت پوست برای پوشاندن اعضای بدن بودیم.
خیر گناه را گردن دختران و زنان و پسران که ابروهای خود را کلفت یا نازک میکنند تنیندازیم. آنها مالک بدن خود هستند و ما پاسبان دیگران نیستیم، اگر پاسبان ارزشهای خودمان نبودیم و حسرت گذشته را میخوریم.

م. ستودگان 💫

در ژانویه ۲۰۱۷ سیول

✨✨✨✨

دین یه خواهر بزرگ داره به اسم اخلاق
ولی وقتی با اقا قدرت عروسی میکنه،
یه بچه گیرشون میاد، اسمشُ میذارن مصلحت.

اونه که هم دینُ میکشه، هم اخلاقُ!

م. ستودگان 💫
ژانویه ۲۰۱۷

دوستان اینجا جایی هست که نیچه بزرگ افکارش رو در کتاب چنین گفت زرتشت نوشت.
این خونه ریچارد واگنر موزیسین هست که نیچه در یک مدت مهمان ایشان بود.
این شهر ما لوتزرن