NEW BOT Телеграм, страница

Forwarded from قسط

#بازخوانی_آبان

@m_ghanbarian
@edalatkhahi

11 views10:26

⭕️چرا باورهای خود را نقد نمی‌کنیم

🖌میریام شوئنفیلد

✂️ ... بسیاری از باورهای ما که نقش اساسی در جهان‌بینی‌مان دارد، برگرفته از جوامعی است که به آن تعلق داشته و در آن پرورش یافته‌ایم. والدین مذهبی بچه‌های مذهبی بار می‌آورند، مؤسسات آموزشیِ لیبرال، فارغ‌التحصیلان لیبرال تربیت می‌کنند و ایالت‌های دموکرات یا جمهوری‌خواه اغلب دموکرات یا جمهوری‌خواه باقی می‌مانند. البته بعضی از افراد به واسطه‌ی هوش و ذکاوتشان ممکن است قادر به تشخیص مغالطه‌ها و سوگیری‌ها باشند و در نتیجه در مقابل تأثیرات اجتماعی که اکثر ما را به داشتن باورها هدایت می‌کنند، مقاومت کنند. اما ممکن است من این‌قدر باهوش نباشم و آگاهی از اینکه چگونه باورهایم در معرض چنین تأثیراتی قرار دارد، من را کمى نگران می‌کند.

💭 ... می‌دانم که اگر در جامعه‌ای دینی بزرگ شده بودم، به احتمال خیلی زیاد به خدا باور داشتم و با ملاحظات مرتبط با مسئله‌ی وجود خدا قرار می‌گرفتم به مطالعه‌ی علم و تاریخ می‌پرداختم و همه‌ی استدلا‌ل‌هایی را که در جهت تأیید و یا رد وجود خداست، می‌شنیدم... اختلاف در باورها ناشی از این واقعیت است که افراد شواهد لَه یا علیه خداباوری را به شیوه‌های متفاوتی ارزیابی می‌کنند. این‌گونه نیست که با استخراج منابع و گفتگو کردن درباره‌ی آن ‌بتوان به یک نظر واحد رسید و طرف مقابل را متقاعد کرد ــ اگر مسئله به این سادگی بود که دیگر شاهد قرن‌ها مجادلات مذهبی نبودیم. بلکه طرفین معتقدند که مجموعه‌ی شواهد، در نهایت دیدگاه آنها را تأیید می‌کند ــ و این اصرار بر رأی، محصول محیط اجتماعی‌ای است که افراد در آن پرورش یافته‌اند.

💭 چالشِ یافتن علت و ریشه‌ى باورهای‌مان، سبب مى‌شود تا نسبت به باورهای‌مان شک کنیم، از اعتمادمان به آنها بکاهیم یا حتى به کلى آنها را کنار بگذاریم. اما این چالش دقیقاً چه نتیجه‌اى خواهد داشت؟ این واقعیت که باورهاى خاص من نتیجه‌ى بزرگ شدن در یک جامعه‌ى مشخص است، صرفاً یک واقعیت روان‌شناختىِ ملال‌آور درباره‌ى من است و فی نفسه شاهدى بر اثبات هیچ چیز نیست، ...پس چرا آگاهى از آنها سبب مى‌شود که اعتمادمان به این موضوعات کم شود؟
فرض کنید بعد از خرید تصادفی یک دماسنج، فهمیدم فروشگاه تعداد زیادى دماسنج نامعتبر مى‌فروشد، نگران شدم و تحقیقى جدى انجام دادم. فهمیدم که دماسنج خاصى که خریدم محصول شرکت خوشنامى است که دماسنج‌هایش بسیار معتبر است. اشکالى ندارد که فکر کنم: «چقدر خوش‌شانس هستم که این دماسنج خوب نصیبم شد!»
تفاوت این‌ها در چیست؟ چرا به نظر کاملاً معقول است که در مورد دماسنجى که خریدم، فکر کنم که خوش‌شانس بودم ولى در مورد جامعه‌اى که در آن رشد کردم چنین فکرى نکنم؟ پاسخ این پرسش این است: خودِ این باور که جامعه‌اى که در آن بزرگ شدم جامعه‌اى معتبر است، به احتمال زیاد نتیجه‌ى بزرگ‌ شدن در آن جامعه است. اگر من باورهایى را که جامعه‌ام به من القاء کرده است همین‌جورى قبول نکرده‌ام، به این نتیجه خواهم رسید که دلیل خاصى وجود ندارد فکر کنم که جامعه‌ى من از دیگر جوامع معتبرتر است...

بنابراین، به دلایل زیر باید باورهایی را که تحت تأثیر جامعه‌مان شکل گرفته است، رها کنیم: تفکر و تأمل درباره‌ی رها کردن یا حفظ مجموعه‌ای از باورهایی که مطمئن نیستیم چطور در ذهن ما شکل گرفته است، می‌بایست از منظری به آن نگریسته شود که متکی بر همان باورها نیست. به عبارت دیگر، وقتی نگران برخی از باورهایمان هستیم و مطمئن نیستیم که از آنها دست برداریم یا نه، شروع به شک کردن به آنها می‌کنیم. با شک کردن، برخی از باورهای‌مان را می‌سنجیم تا ببینیم که آیا می‌توان منظری نامبتنی بر آن باورها، به آنها بنگریم و آنها را تعدیل کنیم یا نه. گاهی می‌فهمیم که به این ترتیب بعضی از آنها را می‌توانیم تعدیل کنیم و بعضی از آنها هم تعدیل‌پذیر نیستند....
@NashrAasoo 💬

🔰صدای نوین خراسان ⬅️ @VoNoKh
Telegraph

Telegraph

چرا ما باورهای خود را نقد نمی‌کنیم

بسیاری از باورهای ما که نقش اساسی در جهان‌بینی‌مان دارد، برگرفته از جوامعی است که به آن تعلق داشته و در آن پرورش یافته‌ایم. والدین مذهبی بچه‌های مذهبی بار می‌آورند، مؤسسات آموزشیِ لیبرال، فارغ‌التحصیلان لیبرال تربیت می‌کنند و ایالت‌های دموکرات یا جمهوری‌خواه…

12 views14:38