‏ایکاش مراسم محرم به همون شکل آئینی که تو بیشتر شهرستانها جریان داره باقی می‌موند، بوشهر، مشهد اردهال، زنجان، اردبیل، یزد، بروجرد، تبریز ...

خرابش کردیم، تبدیلش کردیم به کارناوال و فستیوال. کلن هدف و اصل ماجرا هم فراموش شد.
@boiereihan

اعتماد به نفس خوب است، بیرحم بودن در شرایط سخت خوب است، اما گاهی باید ترسید. اینکه آدم اصلن نترسد خوب نیست. ترس یعنی احتیاط. ترس یعنی به کار گرفتن دقیقتر و بهتر حواس. ترس ضعف نیست. اتفاقن گاهی نترسیدن نشانه ضعف است، هرچند ترس جزء ذات آدمی ست، هرچقدر هم عده ای انکار کنند.

گاهی باید ترسید ...
@boiereihan

به نام خدا
گاه حادثه ای که در کسری از ثانیه رخ میدهد، دنیای یک یا چند خانواده را به کلّی تغییر میدهد و این اتّفاقیست که برای یک خانواده با زندگی معمول و متعارف رخ داد و دو دختر نوجوان در یک لحظه همه دنیایشان تغییر یافت. در زمان رخداد، دختر بزرگ 14 ساله و دختر کوچک 10 ساله بودند، حدود سه سالی میشود که این دختران نوجوان از داشتن نعمت و موهبت "والدین" محروم شده اند، بشدّت از لحاظ عاطفی وابسته به پدر هستند و پدر پشت میله های زندان در انتظار "دارِ مکافات" است.
"بهمن محمّدزاده" همه عمر خود را بعنوان کارگر روزمزد مشغول کار بود، در پروژه ساخت ساختمانهای "نظام مهندسی" مشارکت داشت، و بهمین دلیل بطور متناوب او را میدیدم، بنظر میرسید بخاطر ظاهرش، بابت این ملاقات های تصادفی حسّ شرمندگی دارد در حالیکه عمیقاً در دل تحسینش میکردم، هر چقدر سعی میکنم نمیتوانم او را با هیاتی غیر از "لباس کار و ظاهر خاکی" تجسّم کنم! ... در یک "آن" دچار خطایی بی بازگشت شد و مرتکب قتل گردید امّا از همان لحظهء نخست همه مسئولیت عملکردش را بعهده گرفت.
بچّه های بی سرپرست راهی خانه "عمو و عمّه" ها شدند، هراز گاهی از منزل یکی از بستگان راهی منزل دیگری شده و در طول این سالها همواره سیّار و سرگردان بوده اند، امّا نکته روشن بین این ظلمات، وضعیت تحصیلی این دخترهاست، معدّل یکی 19.25 و دیگری 75/19 !! تلاش های زیادی شد که این دو فرشته تحت پوشش بهزیستی قرار گیرند اما مطابق اظهارات مسولانی که با آنهاصحبت شده بر اساس مقررات فعلی در چنین مواردی نهادهای حمایتی مانند بهزیستی نمی‌توانند بچه‌ها را تحت پوشش قرار دهند علی ایّحال ، ولی دّم در ابتدا صرفاً خواهان "قصاص" بود؛ امّا در نهایت پذیرفته است در صورت دریافت مبلغ یکصد میلیون تومان، از قصاص بگذرد و اگر این مهمّ رخ دهد، بر قصّهء پُر غُصّه این خانواده و خواهران معصوم، مُهر پایان زده خواهد شد.، تامین این مبلغ ساده نیست اما تصوّر خبر قبولی دخترها در رشته/دانشگاهی مطلوب و رستگار شدنشان در این دنیایِ -گاهی کم رحم-، عمیقاً انگیزه بخش است...... مدارک مرتبط به پیوست ارائه خواهد گردید؛ "صورتجلسه اعلام رضایت شاکی در صورت اخذ مبلغ مورد نظر"، "گواهی حُسن اخلاق متّهم در محلّ سکونت" و مشخصّات متّهم و دختر ها، شماره حساب و کارت سیبا (بانک ملّی) اینجانب هم قید خواهد شد، با این توضیح که تاکنون از طریق دوستان همکلاسی دانشگاه، مبلغ 22.5میلیون تومان جمع آوری گردیده است.
مشخّصات پرونده: شماره دادنامه: 9509970908400617 تاریخ تنظیم: 29/08/1395 شماره پرونده: 9309985220401913 شماره بایگانی شعبه: 950614
شماره حساب: 0207319971002 شماره کارت: 6037997322712127 محمدرضا شکارسرائی

Mohammadreza Shekarsarayi:
آخرين مبلغ جمع اورى شده تا ساعت 08:30
68200000 تومان
شصت و هشت ميليون و دويست هزار تومان

‏باران میبارد
شسته میشود
تنهائیِ خاک نشسته بر دیوار.

#ای_لیا
@boiereihan

دوست خلاصه و عصاره زندگی ست.
دوست چاله چوله های احساست را پر میکند. دوست احمقانه ترین حالتهای گاه و بیگاهت را میفهمد.
دوست شبیه سیب زمینی سرخ کرده است، آنهم نه یه ذره دو ذره، خیلی!
دوست یعنی" حالت خوب نیست بیام بریم بیرون"
دوست شبیه دوش گرفتن بعد از یک خستگی طولانی ست. دوست آب انار است، توی پاییز خیابان ولیعصر که نم نم باران هم توی پس زمینه میبارد.
دوست چیزی ست شبیه فشردن کبودی روی تن، دردی شیرین،که باید باشد.
دوست بودن برای کسی راحت نیست،توی حرف همه مان دوستیم
پای عمل میشود فهمید چه کسی سیب زمینی سرخ کرده است.
همانقدر لذیذ...

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
#ای_لیا
@boiereihan

زندگی را همیشه نمیشود جمع زد و یا ضرب کرد، گاهی نیاز به تفریق و تقسیم هم پیدا میکنیم!

@boiereihan

سلام و روزتون بخیر
تصمیم دارم کمی تغییر تو ماهیت پستهای کانال بدم.
در اولین گام داستانهای صوتی رو پست میکنم. داستانهائی که بخشیشون به عنوان ضمیمه در مجله همشهری داستان منتشر شدن و بخشی هم به صورت سی‌دی تو بازار موجود هستن. در ادامه هم صدای ضبط شده خودتون رو که سازوکار ارسالش رو بعدن براتون شرح میدم پست خواهم کرد. این صدای ضبط شده میتونه شامل داستان کوتاه، متن هنری و ادبی و یا شعر باشه.

روزتون خوش‌.

زندگی وقتی که من و تو نشسته بودیم توی مغازه اصغر گربه پز، طرفای میدان صیقلان رشت، کنار رودخونه، داشتیم سیرابی می خوردیم، اومد از کنارمون رد شد و رفت، همون پیرزنه بود که کمر خمیده ای داشت، چادر بسته بود به کمر، عصا میزد روی زمین، ایستاد، زنبیل رو گذاشت زمین، نگاه کرد، تو ندیدیش، سیرابی می خوردی، به من خندید، چندتائی هنوز دندون داشت!
منم خندیدم، تو گفتی : دیوونه شدی!
دیوونه شده بودم، بارون می یومد، من خیس شدم، تو خیس نشدی ...

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

امروز توی شرکت صحبت کتک زدن شد و تربیت فرزند و اینها، بعد رفتند سراغ خاطراتشان از کتک خوردن و تنبیه، یکیشان گفت سخت ترین تنبیه برای ما زندانی شدن توی اتاقمان بود. آن یکی گفت چندتایی پشتمان میزدند، الباقی هم توی همین مایه ها، لیوان چای دستم بود گوش میکردم یکی از بچه ها پرسید : مهندس به شما نمیاد پدرتون اهل کتک و تنبیه بوده باشه!
همونطور که توی قندون دنبال کوچکترین قطعه قند بودم گفتم: نه بابا! تنبیه کجا بود. بیشتر آموزش بود. مثلن یه بار اومد خونه، ما یه غلطی کرده بودیم با داداشم. مارو برد حیاط . یکی یه کپسول گاز داد دستمون بالا بگیریم، بعد گفت یه پاتون رو هم بالا بگیرید. بعد پامون زمین می اومد با شلنگ میزد.
سرمو آوردم بالا دیدم اینا آب دهنشون گیر کرده نمیتونن قورت بدن گفنم : البته خب الان خیلی با هم رفیقیم، هنوزم گاهی دوست داره بهمون آموزش بده ولی خب دیگه ما دم دستش نیستیم خیلی!

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

آقای نخست وزیر مشروب نمی خورد
آقای نخست وزیر دود نمی کشد
آقای نخست وزیر در خانه ای حقیر اقامت دارد
ولی بیچارگان حتی خانه ی حقیری هم ندارند .

کاش گفته می شد :
آقای نخست وزیر مست است
آقای نخست وزیر دودی است
اما حتی یک فقیر میان مردم نیست .

آقای نخست وزیر - برتولت برشت
#برشی_از_یک_کتاب
#کافی_کتاب
@kafiketab

چشمه‌ی طوسی
آهنگساز و تنظیم کننده 🎙🎼
محسن چاووشی
ترانه‌سرا: 🎤📣
حسین صفا

متن ترانه🎧
توی هر ضرر باید
استفاده ای باشه
باخت باید احساس ِ
فوق العاده ای باشه
آه فاتح ِ قلبم
فکرشم نمیکردی
رام کردن این شیر
کار ساده ای باشه..

آه چشمه ی طوسی
آه چشم ویروسی
بعد از این به هر دردی
مبتلا بشم خوبه
مبتلا بشم مُردم
مبتلا نشم مُردم
از تو درد لذت بخش
هرچی میکشم خوبه

من یه بچه ی شیطون
توی کوچه ها بودم
عشق تو بزرگم کرد
عشق تو هلاکم کرد 
جیک جیک ِ مستونم
بود و عشقِ بازیگوش
مثل ِ جوجه ی مُرده
توی باغچه خاکم کرد..

آه چشمه ی طوسی
آه چشم ویروسی
بعد از این به هر دردی
مبتلا بشم خوبه
مبتلا بشم مُردم
مبتلا نشم مُردم
از تو درد لذت بخش
هرچی میکشم خوبه

آفرین به این زور و
آفرین به این بازو
آفرین به این چشمو
آفرین به این ابرو
آفرین به هر شب که
بی گدار میباره
با جنون در افتادن
خیلی آفرین داره

با تو هیچکس جز من
بی سپر نمیجنگه
با تو هیچکس از این
بیشتر نمیجنگه
با جنون در افتادن
باز کار دستم داد
آه فاتح قلبم
عشق ِ تو شکستم داد..

آه چشمه ی طوسی
آه چشم ویروسی..

زندگی کوتاه است،
به قدر زود رسیدن مردی،
و هرگز نرسیدن زنی،
در هیاهوی یک تخت،
برای هیچ!

#ای_لیا

اینستاگرام من : http://instagram.com/iliya.7

سال شصت و شش زیر موشک باران تهران که مدارس برای مدتی تعطیل شد ما را دادند دست دایی پدرمان با خودش ببرد ده. ده پدری ما جایی ست نزدیک ترکمانچای آذربایجان. یک منطقه ییلاقی با صفا. توی خرداد ماه گندمها هنوز سبزند و تمام دشت یکدست سبز. باغهای میوه کناره رودخانه و میوه هایی که طعمش شبیه طعم چشمهای خدا ست لابد. آنموقع ها شبها توی خنکای نسیم روستا و صدای اب رودخانه پیش خودم میگفتم خانه خدا باید یک همچین چیزی باشد. همینقدر با صفا، همینقدر تازه. همینقدر دهاتی!
صبح به صبح چوپانها راه می اوفتادند و گله ها را میبردند برای چرا. ساعت پنج صبح توی تاریکی بیرون میزدند. من هم آنقدر اصرار کردم که دایی راضی شد من را بفرستد. درباره چوپانی حرف نمیشود زد، باید رفته باشی توی دل طبیعت، از بالای دشتی بلند نگاه کرده باشی به مجموعه پیچ در پیچ تپه هایی که مثل کلاف توی هم پیچیده اند و تا افق میروند. صدای زنگوله ها، صدای باد که میپیچد در خواب گندمزارها. الان هم که مینویسم حالم عوض شده است، باد میزند توی صورتم، بوی گندمزار و دشت میزند زیر دماغم.
پنج ماه ماندم. عین پنج ماه را هم یا چوپانی رفتم و یا با دایی میرفتم سر زمین و باغ. خوردن نان و پنیر و چای روی آتش چیزی ست شبیه معاشقه موهای زنی در باد. حرف زیاد است. بماند الباقی در فرصتی دیگر.

#ازمیان_همینطوری_های_روزانه
@boiereihan

یاد ایام، نام آلبومی است با صدای محمدرضا شجریان، در دستگاه شور که در سال ۱۳۷۱ به صورت زنده در آمریکا اجرا شد و پس از آن به صورت آلبوم منتشر شد. در این اثر همایون شجریان نیز با پدر همکاری می‌کرد.