فلسطین در یک سده

منطقه خاورمیانه مملو است از کشورهای عربی زبان که بخش بزرگی از ثروت دنیا را هم در انبان خود دارند ، در حالی به زندگی حقارت بار سیاسی ادامه می دهند که پشتشان به نام پیامبری گرم است که چهارده سده پیش از قومی بیابانگرد بزرگترین امپراطوری را بنیان نهاد.
این ثروت خداداد و نیز ترس و بی حمیتی سبب ذلت و زبونی آنها شد و اساس مدنیت و یکپارچگی را به کلی فراموشاند.
سرزمین کوچکی که برای آنها به عنوان مهد عظمت بود را نتوانستند نگه دارند و دودستی به رقیب دیرینه و سرسختشان یعنی قوم یهود تقدیم کردند.

🔲⭕️دست کم یکی از این شش کارت را باید بکشی!
مجتبی لشکربلوکی

ما دست به فورواردمان خوب است. احتمالا شما هم. اگر فسادی در نظام بانکی، ناکارآمدی در آموزش و پرورش و یا بی تدبیری در نظام سلامت رخ دهد بلافاصله می خوانیم و آن را برای دیگران به اشتراک می گذاریم. اما اگر فرزندان ما بپرسند برای ایران چه کردید چه می گوییم؟ می گوییم روزی یک ساعت در شبکه های اجتماعی مطلب فوروارد می کردیم؟

موسسه برکانا از سال ۱۹۹۱ (حدود ۳۲ سال) با رهبران و کنشگران تغییر در تعامل است. این موسسه معتقد است برای آنکه وضعیت مطلوب رقم بخورد و سیستم جدید جوانه بزند و سیستم قبلی را به کنار بزند، دست کم چهار کار اصلی باید انجام شود.

◻️نویابی و شناسایی: افراد نوآور به صورت ناشناخته عمل می کنند، غافل از اینکه کارشان ارزش وسیع تری دارد. آن‌ها آنقدر مشغول هستند که به گسترش کارشان فکر نمی کنند، و متواضع‌تر از آن هستند که فکر کنند دیگران از آن سود می‌برند. اولین اقدام این است که آنها را به عنوان پیشگامان با تجربیاتی که برای دیگران ارزشمند است، بشناسیم. [مثال استارت آپ دانشگاهی را در خاطر بیاورید که روی بازیافت زباله الکترونیک کار می کند]

◻️پیوندیابی و شبکه سازی: زندگی جمعی از طریق ارتباطات و روابطش رشد می کند و تغییر می کند. بعد از کشف در این افراد همدیگر را پیدا می کنند و به پیشگام ها می پیوندند. در این مرحله جوامع و شبکه های کنشگر شکل می گیرند. ما می‌توانیم ارتباطات را به روش‌های مختلف ایجاد کنیم: طراحی و تسهیل گردهمایی‌های اجتماعی، میزبانی شبکه‌هایی که مردم می‌توانند تبادل نظر و منابع و غیره. [در همان مثال بالا استاد دانشگاهی که تیم استارت‌آپ را به تیمی که ایده مشابهی داشته اند و به شهردار یکی از مناطق متصل می کند]

◻️پشتیابی و تغذیه: جوامع و شبکه کنشگران به منابع مختلف زیادی نیاز دارند: ایده، مربی، فناوری، تجهیزات، پول. هر کدام مهم هستند، اما مهمترین آنها یادگیری و آگاهی است: دانستن اینکه چه تکنیک‌ها و فرآیندهایی به خوبی کار می‌کنند. رهبران پیشگام نیاز دارند و می خواهند تا شیوه ها، تجربیات و رویاهای خود را به اشتراک بگذارند. [در ادامه مثال بالا سرمایه گذاری پیدا می شود که روی این قضیه سرمایه گذاری جسورانه کند و به خاطر تجربیات قبلی اش از تعامل با استارت آپ های قبلی تیم را تقویت می کند و یک مدیر اجرایی را به تیم اضافه می کند]

◻️روشنگری و روایت گری: دیدن کار بر اساس پارادایم متفاوت برای آدم ها متفاوت است. اگر مردم متوجه چنین کاری شوند، اغلب به عنوان «انحراف از هنجار الهام بخش» یا «انحراف مثبت» استقبال می کنند و اینجاست که مردم به سیستم های جدید می پیوندند و سیستم‌های قبلی عملا متروکه می شوند. [این ایده در شبکه های روابط شخصی و خانوادگی و سپس شبکه های اجتماعی سینه به سینه نقل می شود تا اینکه تبدیل به یک سیستم جدید می شود.] (منبع تکمیلی)

☑️⭕️تجویز راهبردی: برای خلق موقعیت مطلوب چه نقش هایی می توانیم بازی کنیم؟

بر اساس آموزه های موسسه برکانا برای گذار از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب نقش‌های زیر وجود دارد:
◻️پیشگامان (خط شکنان): افرادی که شهامت تجربه ورزی، سعی و خطا، آزمایش کردن آینده را در امروز دارند.

◻️ شبکه‌سازان (رابطان): کسانی که روابط را در سیستم جدید تقویت می‌کنند، به طوری که می تواند آنقدر قوی باشد که در برابر حملات سیستم قدیمی مقاومت کند.

◻️ پرستاران (مراقبان): افرادی که دلسوزانه در سیستم‌های در حال فروپاشی باقی می‌مانند و باقی ماندگان را برای گذار به سیستم های جدید در حال ظهور راهنمایی می‌کنند.

◻️ روایت‌گران (مبلغان): افرادی که داستان‌های سیستم نوظهور را تعریف می‌کنند تا دیگران بتوانند آن‌ها را بیابند و در مورد آینده خود انتخاب‌های عاقلانه‌تری داشته باشند. یکی از کارهای این ها شناسایی و معرفی موفقیت های اولیه پیشگامان است.

◻️ محافظان (حامیان): کسانی که موقعیت امنی در سیستم قدیمی دارند، اما از آن برای ایجاد یک پناهگاه محافظ برای رویش جوانه های شکننده سیستم جدید استفاده می کنند.

◻️ تغذیه کنندگان (پشتیبان): کسانی که حمایت مالی، معنوی، فناوری، اداری، مدنی می کنند و شبکه های اقدام را تغذیه می کنند.

خیال همه ما راحت؛ اگر تا صد سال دیگر همه ما از نقش کلاسیک فوروارد کنندگان به یکی از این نقش های شش گانه تغییر موقعیت ندهیم وضعیت عوض نخواهد شد. دقت کنیم قرار نیست همه ما، همه نقش ها را بازی کنیم. و حتما هم نقش ما در تغییرات یکسان نیست. ممکن است من در تغییر نظام بانکی، جزو روایت گران باشم و در تغییر نظام آموزشی جزو پشتیبان ها. حتی اگر داخل سیستم هستید و دست تان برای پیشگامی و روایت گری بسته است می توانید نقش محافظ و پرستار را بردارید. دست کم باید یک نقش را بازی کنیم، وگرنه صحبت از توسعه ایران حرف مفت است.

ماجرای دست و دستان من و تو

گرچه من اینگونه تحلیل ایدئولوژیک در عالم دیپلماسی را نادرست می دانم و حتی سیره برخی امامان شیعی در رفتار اجتماعی- سیاسی شان هم موید نادرستی این تحلیل است اما تناقض بین قول و عمل خود بخش دیگر تراژیک ماجراست

تنها راه اصلاحات در ایران: اصلاحات سیستمی

با نزدیک شدن انتخابات مجلس، برخلاف پیش بینی برخی تحلیلگران مبنی بر اینکه جناح حاکم به منظور حفظ ثبات پایه های نظام ، راه مشارکت رقیب نسبتا متجدد خود را باز خواهد کرد و برخی از منتسبین به جناح اصلاحات نام باز خواهد کرد، شورای نگهبان هیچ تغییری در نگرش تنگ نظرانه ، حذفی و سیاست یکدست سازی حکومت نداد و بلکه برخی از افراد جناح خود را که در زمره به اصطلاح اصولگرایان شمرده می شدند ولی انتقاداتی داشتند را از نامزدی در انتخابات اخیر محروم کرد و نشان داد که از نگرش علمی به تحولات جامعه و دیدن تغییرات وسیعی که در ذهنیت و خواستهای جامعه در حال وقوع است ، همچنان بی نصیب است.
این رفتار در واقع هیچ امید توفیقی را برای مصلحان اجتماعی از طریق روشهای پارلمانتاریستی و در چارچوب تفسیر رایج از قانون اساسی باقی نمی گذارد.

متاسفانه تجربه ناقص جامعه ایران از کنش اجتماعی در قالب تحزب و تضعیف سیستماتیک احزاب بعد از تشکیل جمهوری اسلامی بخصوص با توجه به اینکه اکثر حزب های تشکیل شده بعد از انقلاب از طرف کنشگران چریکی قبل از انقلاب شکل گرفته بودند و در ذهنیت خویش از همان دیکتاتوری (سانترالیسم ضروری) موجود در تمام تشکیلات های چریکی نصیب تام داشتند ،و از اینرو هرگز در درون خود هم نتوانستند تمرین دموکراسی را به فعالان بیاموزند ، اگر هم فرصت فعالیت می یافتند فرق چندانی از حاکمیت موجود نمی توانستند برای جامعه ایران به ارمغان بیاورند.
دقیقا به همین دلیل بود که در خیزش دختران آزادیخواه ، بنده آن را طلیعه سیاست نوین در جامعه ایران نامیدم.
وضعیت موجود کشور نشان می دهد که جامعه ایران در شرایط فعلی ، امکان تشکیل یک جناح مخالف نهادی ( توسط احزابی که بتوانند نماینده خواستهای اکثریت جامعه ایران باشند و دستشان برای فعالیت حزبی و نقد سیاستها و رفتارهای حاکمیت باز باشد را ندارد، بدین جهت تنها راه باقی مانده مخالفت مردمی از طریق تقویت همصدایی از راههایی که قانون اساسی کشور به رسمیت شناخته است ولی تا به امروز توسط تمام جناحها مسکوت رها شده است و جناحهای اصولگرا و اصلاح طلب هر دو در فراموشاندن این حقوق قانونی مردم همدست و همداستان بوده اند
به نظر می رسد تنها راه باقی مانده این است که با صدای بلند به تمام مسئولان کشور گوشزد کنیم که حاکمیت از آن ملت است و صدای ملت لاجرم باید شنیده شود.
قانون اساسی جاری با تفسیر تنگ نظرانه فعلی نمی تواند حاکمیت ملت را تأمین کند پس دو راه بیشتر نمی ماند:
یا تغییر قانون اساسی
یا تغییر تفسیر تنگ نظرانه فعلی از قانون اساسی

اگر در اینکه این دیدگاه نظر اکثریت ملت است شک دارید همین را به رفراندم بگذارید

اما روشن است که حاکمان مقتدر و توتالیتر هرگز فرصت تغییر قانون اساسی را به ملت تقدیم نخواهند کرد، که اکر مساله به این سادگی بود دنیا بهشت برین می توانست شود.

باید روز به روز صدای هموژن و ارکستر گونه مردم روز به روز روشنتر و علنی تر به مدیران کشور رسانده شود تا جایی که صدای ملت شنیده شود!
( برخی از دوستان تذکر دادند که رد صلاحیتها هنوز توسط شورای نگهبان تایید نشده و فعلا از طرف هیات های اجرایی صورت گرفته است، از بی دقتی رخ داده عذرخواهی می کنم)

چون سیاره ها و ستاره ها ، هر انسانی هم خواهی نخواهی در میان جاذبه های مختلفی متولد می شود ، رشد می کند و شکل می گیرد
اما به غیر از این جاذبه های بیرونی میدانی هم در درون خویش می تواند ایجاد کند و با این میدان درونی در میدان جاذبه های بیرونی شکل خاصی به وجود خویش ببخشد و مداری مختص به خویش ایجاد کند
ارزش هر انسانی به قوت و شدت میدانی است که در درون خویش می سازد

تبریک عید و سال نو به همه دوستان

به دنبال راه
******
✍️ محمدحسین ناجی

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
اگر مراد نیابم ، به قدر وسع بکوشم

مدت نسبتا زیادی است که در خود فرو رفته ام
سبب عمده اش بازتاب خمودی و خموشی وحشتناکی است که بر اکثریت این مردم حاکم است
حالت تسلیم و بلکه بی حسی شدیدی است که بر عامه مردم حاکم است
بدترین بیماری ممکن برای یک موجود زنده ، از دست دادن حس درد است،
مکانیزم درد و حتی ترس و دلهره بزرگترین سلاح یک موجود زنده برای دفاع از موجودیت خود و رفع موانع حیات است
از همینروست که به نظر پزشکان بیماری هایی مثل دیابت که اثرات بیماری را به وضوح نمایان نمی کنند خطرناکترین بیماریها شمرده می شوند.
یک ملت هم مثل آحاد انسانها یک موجود زنده است که در مجموع حیاتی جمعی را برای یک جامعه فراهم می کند و قدرت یک جامعه به حسب سنسورهای جمعی که بدان مجهز می شوند تعیین می شود.
جامعه ایران به حسب خصوصیات فرهنگی و تاریخی خود دوران بس سختی را می گذراند.

وضعیتی که شاید کمتر جامعه ای بدان دچار شده باشد.
من یک جامعه شناس نیستم و نمی توانم مدعی شوم که تمام خصوصیات ملتم را و تمام مبانی ضعف و سستی آن را می دانم اما نکته ای در این میان به ذهنم می رسد که دوست دارم مورد نقادی قرار گیرد:

آنچه من از گذشته این ملت می دانم این است که قرنها مدیریت فرهنگی این مردم توسط صنف خاصی به نام روحانیت اعمال شده است.
سابقه آموزش نوین در ایران کمتر از دو قرن است و از گسترش آن قرنی نمی گذرد
و یک قرن در نهایت یعنی سه چهار نسل
و اگر واحد تغییرات فرهنگی را نسل بدانیم بدین معنا خواهد بود که آموزش نوین در ایران دوران کودکی خود را طی می کند.در طی این مدت هم نفوذ فرهنگی و ایمانی صنف روحانیت تا چند دهه اخیر به شدت در میان عامه دوام داشت.
با این مقدمه کوتاه می توان ادعا کرد که مبدء و منشا و مدیریت تحولات اجتماعی در ایران عمدتا به دست روحانیت بوده است.
تحول بی سابقه ای که در پنجاه سال اخیر در ایران رخ داده است از همین وضعیت ناشی می شود.
تا پنجاه سال قبل روحانیت همیشه به عنوان ناظر حکومتها و تا حدود زیادی به عنوان حامی منافع مردم( لااقل بنا بر تفسیر خاص خود از نفع و زیان) عمل کرده بود و تکیه گاه عمده مردم در حرکتهای اصلاحی و رفع مظالم بوده است
تحول ایجاد شده این وضعیت را به طور مطلق از بین برد.
روحانیتی که به عنوان ناظر و ناقد یا ناصح قدرت عمل کرد ، خودش قدرت را به دست گرفت و در مدت کوتاهی توانست رقبای داخلی خود را منقرض یا ساکت کند .
ملتی که تمام امید و راهنمای خود را در بین روحانیت می جست عملا به یک سرگشتگی و بیچارگی یاس آلود دچار گشت.
بخش فقیر جامعه که معمولا قشر انرژیک جامعه در تحولات اجتماعی است عملا خود را دست بسته و تسلیم یافت و برای دلخوشی خود به آموزه های سابق خود از روحانیان یعنی صبر و تسلیم پناه برد .
نمونه واضحی از این تسلیم را در رفتار مردم با جکومت می توان دید.
اکثریت غالب این مردم به لحاظ فرهنگی چنینند که اگر فردی دست در جیبشان ببرد و صد تومان ناقابل از جیبشان بردارد چنان با این وضعیت برخورد می کنند که حتی ممکن است به قتل منجر شود اما همین مردم وقتی در یک شب نصف ثروتشان توسط حکومت از آنها گرفته می شود صبح با بی خیالی تمام به روال عادی زندگی خود می پردازند.

❇️در سوگ شهادت عزت و شرافت ایرانی

✍️ محمدحسین ناجی

چندی پیش حادثه ای رخ داد و مردم کشورم را سوگوار کرد. بسیاری از مردم کشورم به کوچه و خیابان ریختند و به سر و سینه زنان سوگوار شدند، من نیز که مدتهای مدیدی سوگوار تنهایی خویش و عزت کشورم هستم صد متاسفانه دردهایم عود کرد و ذلت را عریان و لخت در مقابل خویش به نظاره نشستم.
اما درد من از جنس درد اکثریت سیاه پوش نبود.
آنچه شهید شده بود عزت و سرفرازی ، کیاست و دوراندیشی و عدالت و عرق ملی و درد آینده ی فرزندان این سرزمین بود.
صحنه های فجیعی از بی تدبیری ، بی نظمی و بی فکری و حتی احتمال نفوذ آژانسهای جاسوسی بیگانه در بالاترین سطح امنیتی کشور بود.
متاسفانه نیروهای نظامی و ارتش کشور هم در این میان سخره ی رسانه های تصویری شدند.
بی نظمی وحشتناک در رژه نیروهای استقبال از پیکر جان باختگان که از نفوذ و گسترش بی لیاقتی در ارکان مدیریتی ارتش حکایت می کرد و ترکیدن دوخت شلوار یک نظامی سفید پوش از ناحیه باسن به هنگام برداشتن تابوت ساده ترین روی این فاجعه بود.
خطاهای فاحش در پروتکل های رسمی مقامات عالی کشور در یک دیدار مهم بین المللی که به طور مفصل در رسانه های خارج مطرح و بررسی شد و من به عیان دیدم که در کشور همسایه مان ترکیه چگونه منزلت ایران و ایرانی زیر پاهای بی لیاقتی له شد.
هر روز که می گذرد من از این سطح از بی خیالی و بیچارگی و تسلیم یک ملت شگفتزده تر می شوم.
مهم نیست که بهانه چه باشد؛ بعضی خود را زیر خشم و بغض بی هدف پنهان می کنند و برخی دیگر پشت سر فقدان کورسوی رهایی و برخی دیگر فرافکنی را می پسندند و دنبال مجرم و مسبب می گردند و برخی استدلال می کنند که این ملت سزاوار چنین سرنوشتی است
هرچه باشد نتیجه یکی است و آن محکومیت فرزندانمان به آوارگی در کشورهای دیگر یا نهایتا لگدمال شدن در زیر چکمه های عقب ماندگی و فقر و استعمار
من به آنهایی که دغدغه دین دارند هشدار می دهم که تا فرصت هست دین را از دست سیاست نجات دهید و الا آنچه روشن است اینکه نهایتا روزی این مردم بیدار می شوند و راه درست سیاست و مدیریت کشور را می آموزند ولی چه بسا که دینی که این همه به آن دل داده اید دیگر فرصت بیداری نداشته باشد و بلایی صد بار بدتر از آنچه در غرب بر سر کلیسا آمد بر سر دین بیاید.

فرصت هر روز در آتش بی خیالی مردم و حاکمیت بی عقلی و بی تدبیری که صد متاسفانه لباس قداست هم بر تن دارد و دین را اسباب غارت آینده این سرزمین کرده است ، تنگ تر می شود.

⚫️ تسلیمیت رهبران فکری یک جامعه ، قهقرای عجز یک ملت


*******************************
✍️ محمدحسین ناجی

هر جامعه ای بسان یک بنا و ساختمان بر روی ستونهایی استوار است که با چشم ظاهر دیده نمی شوند.
بخشی مهم از این ستونها ، اصول فکری خاصی است که در ذهن اکثریت افراد جامعه استقرار یافته و تثبیت شده است و امروزه آنها را پارادایم یا فرضهای مستقر فرهنگی می توان نامید.
در یک جامعه برده داری ، این اصل که (هر برده همواره برده می ماند) یک پارادایم تلقی می شود. هیچ برده ای حق ندارد حتی در اعماق ذهن خود در این اصل تردید کند.
انقلابهای اجتماعی در واقع به معنای متلاشی شدن یک پارادایم و جایگزینی یک پارادایم نو و البته برتر در یک جامعه است.
اگر نظام جمهوریت را برتر از نظام پادشاهی تلقی کنیم ( که از نظر من هم چنین است) می توان تحول 57 را از این جهت یک انقلاب نامید گرچه با توجه به تحولات بعدی ، تحمیل نظام ولایی بر جمهوریت را نمی توان یک انقلاب تلقی کرد گرچه آن هم به نوبه خود یک تغییر پارادایم شمرده می شود.
یکی از مهمترین حقوقی که مردم کشورم در دوران مشروطیت به دست آوردند حق انتخاب و سهیم شدن مردم در اداره امور کشور بود که از اصول اولیه دموکراسی و حاکمیت مردم شمرده می شود.
مراد از حق انتخاب ، تنها حق انتخاب کردن نیست بلکه حق انتخاب شدن هم بخشی از این حق است.
نظام ولایی به تدریج و به صورت گام به گام حق انتخاب شدن شهروندان را محدودتر و محدودتر کرد تا حدی که امروزه می توان گفت که عملا حق انتخاب کردن شهروندان هم به تبع سلب حق انتخاب شدن، از آنها سلب شده است.
اگر من نتوانم فرد مورد نظر خودم را انتخاب کنم در واقع من حق انتخاب ندارم.

در این شرایط وظیفه ی سنگین دفاع از حقوق مردم بر عهده ی انتخاب شوندگان است و نه بر عهده انتخاب کنندگان.
این رهبران سیاسی و فرهنگی جامعه هستند که ابتدا باید از حق انتخاب شدن خود با جسارت تمام دفاع کنند و برای استیفای آن تا آخرین نفس مبارزه کنند تا حق انتخاب مردم لگدمال نشود.
سکوت بزدلانه انتخاب شوندگان به هر بهانه و عذری در واقع بخشی از گامهایی است که به پامال شدن حق انتخاب کردن مردم منتهی می شود.

امروزه دو پارادایم در تعارض با هم قرار گرفته اند:
پارادایم قانون پذیری
و
پارادایم استیفای حقوق پذیرفته شده جهانی
و به به تعبیر مختصر پارادیم حقوق و قانون با هم متعارض شده اند.
مردم حق دارند برای استیفای حقوق خود با قوانین متعارض مبارزه کنند و در این راه مسئولیت اصلی بر عهده نخبگان جامعه و رهبران فکری و فرهنگی یک جامعه است.

آماده باش برای واکسیناسیون

🧨 ویروس تحجر و جنگ در راه است ⚔️

✍️ محمدحسین ناجی

🟧 تقدیر خدا یا ملت یا نظام ما را به نقطه ای کشانده است که بعد از یک هفته یکی از دو نفر برای چهار یا هشت سال در صندلی بالاترین مقام اجرایی کشور خواهد نشست و سرنوشت این ملت را کلا یا جزئا رقم خواهد زد یا شریک این عمل خواهد شد.

🟧 بخش وحشتناک قضیه این است که یکی از این دو نفر به تعبیر مجازی یک ویروس وحشتناک و واقعی است.بسیار خطرناکتر از احمدی نژاد

⬛️ فردی که در درون کاسه ی سرش به جای مغز و اندیشه سیمان ایمان ریخته اند. فردی که به خاطر یک جمله آمرانه از یک عالیرتبه حاضر است دنیایی را به آتش بکشد و در این راه برایش مهم نیست که بر سر میهن یا حتی مردم هموطن خویش یا حتی فرزندان خود چه آتشی ریخته شود.
سودای او از جنس بهشت و جهنم است نه در این دنیای خاکی بلکه در سرای معهودی دیگر که در ذهن خود پرورده است، اما سیاست فن تدبیر معیشت این دنیای انسانهاست.
دیگر جای هیچ تردیدی نیست که باید در مقابل این ویروس ملی ایستاد.
جلیلی در ساده ترین تحلیل تقریبا هیچ تجربه بوروکراتیک ندارد ؛ بماند به تجربه مدیریت کلان کشور

🟨 امروز مقدرات ولایت، کشور را بر سر یک دو راهی قرار داده است:
یا جلیلی برای چهار یا حتی هشت سال باید فرصت ویرانی کشور را به دست گیرد یا اجبارا باید این فرصت هشت ساله را به پزشکیان بدهیم.

🟦 پزشکیان هرچه باشد یک دانش آموخته علوم نوین است ؛ یک پزشک متخصص و جراح قلب
که چهارسال مدیریت وزارت بهداشت و درمان را در کابینه خاتمی به عهده داشته و پرونده قابل قبولی به جای گذاشته است.
هرچه باشد با عقلانیت مدرن آشناست و می داند که اتومبیل با یک موتور سالم که با مصالح مطمئن و پس از صدها آزمایش و خطا کارآیی و ایمنیش تامین شده است راه می رود.
می داند که در عصر هوش مصنوعی نمی توان به میزان هوش خر اعتماد کرد.

هرچه باشد راهش را با کسانی مثل ظریف همسو کرده است که من شکی در عشق آنها به وطن ندارم و هر اندازه که جسارتش اجازه دهد باید با آنها همراه شود او دستکم در کنار سیمان ایمان کمی هم طراوت و نرمی عقلانیت را در کیسه دل و کاسه سر به همراه دارد.

✅✅✅ در شرایط روز هرکسی که ایران را دوست دارد و به آینده خود و فرزندانش و همه فرزندان این این آب و خاک ارج می نهد، ناگزیر است برای بستن راه بی عقلی و بی فکری و بی مایگی در بساط مدیریت کلان کشور باید رای دهد و رایی دهد که راه ریاست را به روی جلیلی ببندد.

⚠️ برای گریز از تجربه بدترین رییس جمهور تاریخ ایران به پزشکیان رای می دهم.

🟪🟩 سخنی با جناب پزشکیان🟩🟪

✍️ محمدحسین ناجی

جناب دکتر
🔵 من در دور اول انتخابات رای ندادم ، اجتناب من از رای دادن به خاطر اعتراض به بی حرمتی شورای نگهبان به شعور مردم و محروم کردن هموطنانم از حق مسلم انتخاب شدن و انتخاب کردن بود.
هیچ احدی حق ندارد شهروند ایرانی را از این حق مسلم خویش محروم سازد.

🟡 اما وقتی شما و جلیلی در این میدان ناعادلانه تنها ماندید و حکم بر این شد که بین شما و جلیلی یکی لااقل برای چهارسال زمام امور اجرایی کشور را عهده دار شود وظیفه دانستم که با رای خویش و دیگر هموطنان از ورود یخبندان به این سرزمین ممانعت کنم و خوشحالم که شعور سیاسی هموطنانم شما را همراهی کرد.

🟠 اما من امروز شاد نیستم ، اگرچه پیروزی بر تحجر و ارتجاع افراطی را موفقیتی برای کشورم می دانم.
اما اکثریت مردم ما همچنان منتظر می مانند تا با دیدن تغییر در سیاست های انحصارطلبانه نظام و با دیدن جمع شدن کاسه کوزه ی فساد و بی عدالتی و فشار و اختناق در کشور شادی را در کنار شما تجربه کنند.

🔵 شما یقینا می دانید که رییس جمهور همه مردم هستید ، پس سعی کنید صدای آن پنجاه درصد معترض یا خاموشی را هم که رای نداده اند بشنوید و ندایشان را پاسخگو باشید هرچند کاری است بس سنگین.

شادی ما روزی خواهدرسید که شما به وعده های خویش به مردم با صفا و خوش نیت ایران جامه عمل بپوشانید.
منتظر اقدامات شما می مانیم.

🟡سخنی با رئیس جمهور پزشکیان

✍️ محمدحسین ناجی

جناب رئیس جمهور

بی تعارف سخن خواهم گفت و امیدوارم از این صراحت نرنجید

🔺 شما رئیس جمهوری هستید که در یک رای گیری که بیش از نیمی از مردم کشورم در آن شرکت نکرده اند و خواسته یا ناخواسته آن را تحریم کردند انتخاب شده اید. به عبارت دیگر حداقل رای نیمی از مردم کشورم از نظم و نظام موجود رضایت خاطر ندارند.

🔺 از سوی دیگر می توان گفت که بسیاری از کسانی که به شما رای داده اند از سر ناچاری و از ترس طالبانی شدن کشور در کنار شما ایستادند.

🔺 شاید این نکته قبل از اینکه بر تخت ریاست جمهور بنشینید برای شما مهم نبود و شما صرفا مسئول باورهای خود بودید اما امروز فرق می کند

🔺 شما امروز سکان کشتی این کشور را عهده دار شدید و در واقع زمام امور همه ایرانیان در دست تصمیمات و اقدامات شما قرار گرفته است.
شما مسئول معاش تمام ایرانیان هستید و باید به گونه ای عمل کنید که وقتی قرار است از آن صندلی خداحافظی کنید دل همه یا اکثریت مردم کشورم از دوری شما به درد آید.

🔺 می دانم که شما به نظام جمهوری اسلامی وفادار هستید ازینرو لازم است این نکته را به صراحت به شما بازگویم که این آخرین فرصت برای اصلاح نظام و تضمین بقای آن می تواند باشد.

⚫️ این سیستم تا به حال خصوصا در سالهای اخیر کارنامه قابل قبولی برای ملت عرضه نکرده است و به وضوح می توان دید که خصوصا اکثریت نسل نو هیچگونه دلیستگی به نظام ندارند .

🟢 حل این مشکل تنها با بسط حقوق فردی انسانها خصوص آزادی بیان و پوشش ، آزادی اجتماعات و تشکلها ، تقویت حقوق بومی و محلی استانها و قومیتهای کشور و ملتمان و نیز بسط روابط با دنیای متمدن و با علوم جدید و تکنولوژی پیشرفته امکانپذیر است.


🔴 قدرت یک نظام توان نظامی آن و قدرت خاموش کردن مردمش نیست بلکه برعکس قدرت نظام در بسط قدرت بیان و نقد ، توسعه دیالوگ در بطن و متن جامعه و بریدن دست انحصارات از دامن رسانه و شفافیت در امر مدیریت و تقسیم قدرت ممکن است.

✅ شما تا آن اندازه موفق خواهید بود که بتوانید مخالفان را به سمت موافقت با اقدامات خود سوق دهید
باز هم با شما سخن خواهم گفت.