NEW BOT Телеграм, страница

👥دیالوگ سرگشته و سنجشگر – 3

👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬👬

توسعۀ شناخت علمی

قرار بر این بود که این دیالوگ به صورت نوشتاری و از طریق یکی از شبکه های اجتماعی اجرا شود.
سر موعد هر دو بر سر قرار حاضر بودند.
بعد از سلام و علیک و تعارفات مرسوم ، با توجه به سابقه ای که در ذهن سرگشته بود، یک سؤال اساسی در ذهن وی برق می زد . به نظر شما چه سؤالی؟
درست حدس زدید، اینکه سنجشگر چه شروطی را مطرح خواهد کرد؟
سنجشگر که ذهنی آماده تر و تعلیم دیده تر و مجرّبتر داشت، همین را می توانست ببیند و به تعبیر دقیقتری حدس بزند.
لطفا به بازی کلمات و افسونهای آن خوب دقت کنید، حتما متوجه شدید که دیدن گاهی به معنای غیر از مشاهده باچشم بیرونی به کار می رود، همۀ کلمات همینطورند و اگر ما با دقت به این بازی کلمات توجه نکنیم، هر لحظه در معرض افتادن به تله های زبانی هستیم که فرگه به آن توجه داشت.
برای همین بود که سنجشگر سخن را با یک سؤال آغاز کرد:

به نظرت من چه شرط یا شرطهایی برای این دیالوگ دارم؟

سؤال برای سرگشته که منتظر بود سنجشگر در مورد شرط یا شرطهایش سخن بگوید، نامتعارف بود. آخه او باید از کجا می فهمید که سنجشگر چه شرطی برای دیالوگ داره؟ به نظرش سؤال وی، جواب خاصی نمی توانست داشته باشد جز یک جواب فرضی احتمالی ، چون به نظر می رسید شرطی خواهد بود کاملا شخصی و مربوط به خصوصیات اخلاقی یا ذهنی – روانی خود سنجشگر
سنجشگر که متوجه سکوت وی شده بود، ادامه داد:
به نظرت سؤال بجایی نیست، نه؟
من توقع نداشتم که پاسخ صحیح سؤالم را از تو بگیرم، زیرا اگر مطمئن بودم که تو شرط یا شرطهای مرا می دانی، اصلا نیازی نبود که اینها را به عنوان شرط دیالوگ مطرح کنم!

سرگشته: متوجه منظورتان نشدم!
سنجشگر: منظورم این است که این شرطها به هیچرو شخصی نیستند و مربوط به اصول دیالوگ می شوند و اگر من مطمئن بودم که تو از این اصول دیالوگ مطلع هستی و با آنها آشنا هستی اصلا لازم نبود که دیگر شرط و شروطی با هم داشته باشیم!
سرگشته: بله منظورتان روشن شد.
سنجشگر: پس لطفا اجازه بدین من قبل از ورود به بحث اصلی از این فرصت استفاده کنم و یک تکنیک حیاتی و بسیار وبسیار مهم که این توانایی دارد که کل شخصیت شما و زندگی شما را تغییر دهد به شما یاد بدهم:
سرگشته: خیلی ممنونم می شوم . واقعا کنجکاوم کردید . تکنیکی اگر چنین مؤثر باشد حتما ارزش یادگیری را دارد.
سنجشگر: دوست عزیزم! اینو از من به یادگار و برای همیشه در ذهن داشته باش.

تفکر علمی، تفکری است که بتواند به تو قدرت پیش بینی بدهد.
این مهمترین و بلکه اساسی ترین شاخصه ی یک گزارۀ علمی است.
اگر یک گزاره بتواند چیزی از واقعیت را پیش بینی کند می تواند گزاره ای علمی باشد و گرنه گزاره، غیر علمی است.
تفصیل این اصل بماند برای فرصتی دیگر
آنچه من به عنوان یک تکنیک می خواهم پیشنهاد کنم این است:
در هر شرایطی که قرار میگیرید ، همیشه تلاش کنید اتفاقات لحظه ها، دقایق، ساعات و روزها یا سالهای بعدی را پیش بینی کنید
مثلا اگر به خانه ی دوستتان دعوت هستید، قبل از رسیدن به محل دعوت، فضای احتمالی که منتظر شماست را سعی کنید تخیل کنید، رفتار دوستتان با شما، رفتار خانواده اش با شما و نحوهی پذیرایی آنها از شما و سخنانی که ممکن است از ناحیه آنها مطرح شود و هرچقدر که توانایی های ذهنی تان اجازه می دهد پیش بینی کنید.
حال ممکن است که از من بپرسید این کار چه فایده ای دارد؟
فایده این کار این است که شناخت شما از دوستتان، خانواده اش و فرهنگ حاکم بر آن را محک می زند.
اگر پیش بینی شما درست بود، شما می توانید مطمئن باشید که شناختتان از دوست خود و خانواده اش و .. علمی و درست است و اگر شناختتان نادرست بود، ذهنتان کاملا آماده است که اتوماتیک وار دانسته هایش را نسبت به دوستتان تغییر دهد و اصلاح کنید حتی اگر شما به آن بی توجه بمانید.
توسعه ی دانش خود نسبت به محیط و اطرافیان با پرسیدن سؤالهایی در آن مورد و پیش بینی پاسخ محتمل قبل از اینکه اتفاق بیفتد رخ می دهد و بدون این فرآیند ذهن شما ذهنی بسیط و بی تجربه و بی علم باقی خواهد ماند.

✍️ م. ناجی

https://news.1rj.ru/str/CriticalThinker