♦️هشدار کارشناسان: سامانه‌های موشکی اسرائیل برای جنگ با ایران آماده نیستند!
◾️تایمز آو اسرائیل
📝استاو لواتون

#تهران_ریویو
#اسرائیل #نظامی

🔹با افزایش گزارش‌ها درباره اطلاعاتی که به تولید مجدد موشک‌های ایرانی از زمان جنگ ژوئن با اسرائیل اشاره دارد، تحلیلگران به طور فزاینده‌ای بر این باورند که یک درگیری جدید با ایران ممکن است نزدیک باشد. اما در جنگ جدید ممکن است اسرائیل کمتر از قبل برای دفاع از خود در برابر تهدید همچنان قدرتمند موشکی ایران آماده باشد.

💢بازسازی توان موشکی ایران

🔸به تازگی، شبکه NBC نگرانی مقامات اسرائیلی پیرامون برنامه موشکی بالستیک ایران را گزارش کرد و هشدار داد که اگر این برنامه کنترل نشود، تولید ایران ممکن است به ۳۰۰۰ موشک در سال برسد. یک گزارش دیگر اشاره کرده که اسرائیل باور دارد ایران هم‌اکنون حدود ۲۰۰۰ موشک بالستیک در اختیار دارد، تقریبا همان تعداد که پیش از جنگ ۱۲ روزه داشت. گفته می‌شود تحلیلگران به این نتیجه رسیده‌اند که آسیب‌هایی که اسرائیل در طی درگیری با جمهوری اسلامی به برنامه موشکی بالستیک ایران وارد کرد، کمتر از آن چیزی بود که ابتدا ارزیابی شده بود. با این حال، در حالی که توجه‌ها بیشتر بر تولید موشک‌های ایران متمرکز شده است، کارشناسان هشدار می‌دهند که عدم تعادل عمده ممکن است در سمت سامانه‌های دفاعی اسرائیل قرار داشته باشد.


💢ذخایر محدود سامانه‌های دفاعی

🔸در جریان آخرین تبادل حملات اسرائیل و ایران، ذخایر رهگیرهای آمریکایی نقش بزرگی در انهدام موشک‌ها ایفا کردند و به طور قابل توجهی تخلیه شدند، که این مسئله شک و تردیدهایی در مورد توانایی اسرائیل برای تکیه مجدد بر همان سطح از حمایت دفاع هوایی آمریکایی به وجود آورد. این یک نگرانی بسیار واقعی برای اسرائیل است. هم اسرائیل و هم ایالات متحده از حجم زیادی از ذخایر رهگیرهای خود استفاده کردند و همچنان فاصله زیادی با پر کردن مجدد این ذخایر برای بازگشت به سطح قبلی وجود دارد.

🔸این درگیری یک درس سخت برای اسرائیل و متحدانش به نمایش گذاشت: «آنچه که قبلاً داشته کافی نیست، آن مبنا دیگر کافی نیست». حجم وسیع رهگیرهای مورد نیاز، محدودیت‌های فرضیات دفاع موشکی موجود را در برابر حملات موشکی مداوم و با شدت بالا نمایان کرد.

💢کاهش تمرکز آمریکا از خاورمیانه

🔸حتی اگر ایالات متحده بتواند ذخایر رهگیرهای تاد خود را قبل از درگیری بعدی اسرائیل و ایران به طور قابل توجهی تجدید کند، که این احتمال به‌طور گسترده‌ای غیرمحتمل است، اسرائیل ممکن است نتواند همان سطح حمایت آمریکایی را داشته باشد، چرا که ممکن است نیروهای ایالات متحده در جاهای دیگر متمرکز شده باشند. اکنون شاهد اولویت‌بندی کمتر ایالات متحده در اروپا و خاورمیانه هستیم. رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ و دولت او، توجه استراتژیک آمریکا را بیشتر به سوی مناطق دیگر، به ویژه چین و ونزوئلا معطوف کرده‌اند.

💢مزیت از دست رفته

🔸در جنگ قبلی، اسرائیل با یک حمله غافلگیرانه یک مزیت عظیم داشت، اما اگر در جنگ بعدی اینطور نباشد، چه به دلیل اینکه ایران قادر به تعمیر سیستم‌های دفاع هوایی خود باشد، چه آماده‌تر باشد یا تصمیم بگیرد پیش‌دستی کند، مسیر اولیه جنگ ممکن است طولانی‌تر شود.

🔸در یک درگیری آینده، ایران ممکن است در موقعیت بهتری برای شلیک چندین سری حملات در مدت زمان طولانی‌تر باشد، به ویژه اگر اسرائیل عنصر غافلگیری را نداشته باشد. این تغییر می‌تواند فاز اولیه جنگ را از یک مزیت سریع اسرائیل به یک تبادل طولانی‌تر و با تساوی بیشتر تبدیل کند که ممکن است بیش از ۱۲ روز طول بکشد و عواقب فاجعه‌باری برای هر دو طرف داشته باشد.

✅اینبار شلیک ۱۰۰ موشک در روز توسط ایران طی چند روز «چالشی برای رهگیری خواهد بود». در حالی که زرادخانه اسرائیل شامل سیستم‌های محلی ساخته شده است که می‌تواند به عنوان مکمل سیستم تاد عمل کند، هنوز هم برای مقابله با حملات موشکی گسترده و تکراری مشکل وجود خواهد داشت. مشکل اینبار در محدودیت‌های ذاتی هر سیستم دفاع موشکی است که در برابر حملات سنگین و مداوم که به قصد فشار به موجودی‌های رهگیر و ظرفیت پاسخ‌دهی طراحی شده‌اند، قرار می‌گیرد. در واقع، هیچ‌کس نمی‌تواند تمام موشک‌های ورودی را رهگیری کند. هیچ سیستم دفاع موشکی ۱۰۰ درصد وجود ندارد، اما وقتی شما با تعداد زیادی از موشک مواجه هستید، دفاع از یک موقعیت سخت‌تر خواهد بود.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐دستاوردهای نتانیاهو در دیدار با ترامپ چه بود؟

#تحلیل_کوتاه
#آمریکا #اسرائیل

🔹روز یکشنبه، بنیامین نتانیاهو برای دیدار با دونالد ترامپ در مارالاگو، به فلوریدای آمریکا سفر کرد. نتانیاهو در این سفر چند هدف را دنبال می‌کند: خلع سلاح حزب‌الله و حماس، مذاکرات با سوریه، مهار ترکیه در این کشور، پیمان ابراهیم و از همه مهم‌تر، توقف برنامه هسته‌ای و موشکی ایران. آنچه ترامپ در کنفرانس خبری مشترک با نتانیاهو گفت نشان می‌دهد نتانیاهو در برخی موارد نتوانسته ترامپ را با خود همراه کند؛ اما در مسئله ایران این دو بازیگر کاملاً با یکدیگر همسو هستند.

💢خلع‌ سلاح؛ هدفی همچنان دست‌نیافتنی

🔸ترامپ پس از دیدار با نتانیاهو در کنفرانس خبری حماس را تهدید کرد که اگر با آغاز مرحله دوم آتش‌بس خلع‌ سلاح نشود «هزینه سنگینی را خواهد پرداخت.» او همچنین پیش از دیدار گفته بود که حزب‌الله «رفتار بسیار بدی دارد» اما از بیان اینکه چه اتفاقی در جنوب لبنان خواهد افتاد خودداری کرد. ترامپ در یک سال گذشته مواضع مشابهی در خصوص خلع سلاح این دو گروه داشته است؛ با این وجود، به نظر نمی‌رسد آمریکا بتواند وضعیت موجود لبنان و غزه را تغییر دهد، هرچند ابهام سخنان ترامپ خطر جنگ در لبنان را همچنان بالا نگه داشته است.

💢عفو نتانیاهو و الحاق کرانه باختری

🔸به گزارش آکسیوس، ترامپ و مشاورانش در دیدار با نتانیاهو از او خواستند که سیاست‌هایش در قبال کرانه باختری را تغییر دهد. این اولین بار نیست که دولت آمریکا مخالف الحاق کرانه باختری است چراکه دولت‌های عرب در حال فشار به ترامپ هستند و ترامپ می‌داند تحقق چنین امری می‌تواند عادی‌سازی روابط عربستان با اسرائیل را برهم بزند. دیروز ترامپ بیان داشت که به طور ۱۰۰٪ با نتانیاهو در خصوص کرانه باختری همراه نیست.

🔸احتمالاً محور دیگر دیدار نتانیاهو با ترامپ، درخواست مجدد او از ترامپ برای فشار بر رئیس جمهور اسرائیل، اسحاق هرتزوک جهت عفو حقوقی بوده باشد. صحبت‌های دیروز ترامپ نیز مملؤ از تمجید بسیار زیاد از عملکرد نتانیاهو و حمایت مجددش از عفو کامل او بود.

💢چالش‌های روابط با ترکیه و عربستان

🔸به نظر می‌رسد نتانیاهو نتوانسته دستاورد چندانی در مورد ترکیه و عربستان داشته باشد. هنگامی که یک خبرنگار از ترامپ در خصوص تنش اسرائیل با ترکیه پرسید، ترامپ از حمایت از اسرائیل خودداری کرده و موضعی خنثی در قبال ترکیه داشت، چیزی که سیاست‌های ترامپ در قبال جولانی مؤید آن است. در مورد عربستان، صحبت ترامپ مبنی بر اینکه این کشور «یک زمانی» به پیمان ابراهیم خواهد پیوست نشان داد وضعیت کنونی روند عادی‌سازی میان عربستان و اسرائیل مساعد نیست. این را می‌توان از صحبت ترکی فیصل، رئیس پیشین اطلاعات عربستان با تایمز اسرائیل نیز دریافت که گفت عادی‌سازی زمانی رخ می‌دهد که رفتار اسرائیل رفتار نرمال شود.

💢چراغ سبز حمله به ایران

🔸برجسته‌ترین بخش سفر نتانیاهو به آمریکا، اظهارنظر ترامپ مبنی بر این بود که از حمله اسرائیل به ایران به دلیل افزایش موشک‌های بالستیک یا احیای برنامه هسته‌ای حمایت می‌کند. پیش از سفر نیز گزارش‌ها و اخبار عبری و انگلیسی متعددی مبنی بر افزایش چشمگیر سرعت تولید موشک در ایران و حتی ساخت سلاح‌های شیمیایی منتشر شده بودند که مشخص بود بیشتر برای بزرگ‌نمایی غیرواقعی برنامه موشکی ایران و توجیه آغاز مجدد جنگ بودند.

🔸در این خصوص سه نکته لازم به ذکر است. نخست، اظهارنظر تهاجمی ترامپ ناشی از نتایج جنگ ۱۲ روزه و اطمینان آمریکا از ثبات قیمت نفت در جنگ اسرائیل با ایران است. دوم، حمایت آمریکا لزوماً به معنای ورود این کشور به یک جنگ احتمالی دیگر با ایران نیست؛ چه اینکه هدف‌قراردادن برنامه موشکی ایران نیازمند کارزار هوایی به مراتب گسترده‌تری از حمله به تأسیسات هسته‌ای است. سوم، آمریکا و اسرائیل اگر بخواهند به برنامه موشکی ایران حمله کنند، مهلت تنها ۳_۴ ماهه‌ای دارند؛ چراکه پس از آن آمریکا وارد انتخابات میان‌دوره‌ای و اسرائیل وارد انتخابات پارلمانی در سال آینده خواهند شد.

✅این دیدار نشان داد ترامپ و نتانیاهو در بسیاری از پرونده‌های منطقه‌ای از جمله خلع‌سلاح حماس و حزب‌الله، کرانه باختری، ترکیه و عربستان هم‌نظر نیستند و اسرائیل دستاورد محدودی داشت. با این حال، در قبال ایران دو طرف کاملاً همسو بوده و اظهارات ترامپ چراغ سبزی برای اقدام نظامی احتمالی علیه برنامه موشکی یا هسته‌ای ایران تلقی می‌شود، هرچند این حمایت الزاماً به معنای ورود مستقیم آمریکا به جنگ نیست.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐سفر منطقه‌‌ای وانگ‌یی و معادله توسعه مشترک چین و اعراب

#تحلیل_کوتاه
#چین #تحولات_منطقه

📝احمد رمضانی

🔸سفر دیپلماتیک وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، به امارات متحده عربی، عربستان سعودی و اردن (۱۲–۱۶ دسامبر ۲۰۲۵) را می‌توان نقطه عطفی در بازآرایی روابط پکن با غرب آسیا و بازتعریف نقش چین در نظم بین‌المللی چندقطبی دانست. این سفر همزمان با ورود چین به برنامه پنج‌ساله پانزدهم (۲۰۲۶–۲۰۳۰) و در بستر بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای انجام شد و فراتر از رایزنی‌های دوجانبه، اهداف راهبردی برای تثبیت نفوذ اقتصادی–فناورانه و ارائه تصویر چین به‌عنوان بازیگری ثبات‌بخش را دنبال می‌کرد.

💢چارچوب راهبردی و همسویی با برنامه پنج‌ساله پانزدهم

🔹وانگ یی در این سفر کوشید برنامه داخلی توسعه چین را با چشم‌اندازهای توسعه‌ای کشورهای عربی همسو کند. سیاست پکن به‌طور محسوسی از روابط سنتی مبتنی بر انرژی و تجارت خام به سمت مشارکت در نوسازی فناورانه و بومی‌سازی صنایع تغییر یافته است. تمرکز بر صادرات فناوری‌های پیشرفته مانند هوش مصنوعی، هوافضا، زیرساخت‌های دیجیتال و انرژی سبز نشان می‌دهد چین منطقه را بازار و شریک بلندمدت فناوری خود می‌بیند و پیوند میان رشد داخلی و ثبات منطقه‌ای را دنبال می‌کند.

💢ادغام اقتصادی و گرایش تجاری

🔹شاخص‌های اقتصادی این گذار را تأیید می‌کنند. تجارت چین و کشورهای عربی در هفت ماه نخست ۲۰۲۵ به ۲۴۰ میلیارد دلار رسید و بیش از نیمی از نیاز نفتی چین از خلیج فارس و عراق تأمین می‌شود. سرمایه‌گذاری منطقه‌ای در چین نیز به حدود ۴ میلیارد دلار بالغ شده است. پکن با گسترش استانداردهای صنعتی و اکوسیستم‌های فناوری خود، بازارهای منطقه را تا حدی در برابر سیاست‌های ریسک‌زدایی و جداسازی غرب مقاوم ساخته است.

💢امارات؛ مرکز فناوری و مالی

🔹در ابوظبی، نقش امارات به‌عنوان هاب راه ابریشم دیجیتال و دروازه مالی برجسته شد. همکاری‌های فناورانه در حوزه هوافضا، پروژه‌های آزمایشی هوش مصنوعی و حمل‌ونقل هوشمند، نشان‌دهنده سطح بالای اعتماد متقابل است. همچنین امارات به‌عنوان حلقه اتصال بازارهای مالی چین و خلیج فارس و گزینه‌ای برای کاهش وابستگی به دلار و پیشبرد توافق تجارت آزاد چین و شورای همکاری خلیج فارس مطرح شد.

💢عربستان سعودی؛ مشارکت راهبردی و بومی‌سازی انرژی

🔹دیدار وانگ یی با ولیعهد سعودی بر تسریع پروژه‌هایی به ارزش حدود ۵۵ میلیارد دلار متمرکز بود. نکته کلیدی، تغییر رویکرد از واردات تجهیزات انرژی تجدیدپذیر به بومی‌سازی تولید در داخل عربستان است. همکاری با صندوق راه ابریشم و شرکت‌هایی مانند ACWA Power در حوزه انرژی خورشیدی، هیدروژن سبز و پروژه‌های نئوم، هم‌راستا با گرایش سعودی به خودمختاری راهبردی و حمایت چین از انتخاب‌های مستقل کشورهای منطقه ارزیابی می‌شود.

💢اردن؛ میانجی بشردوستانه و محور فلسطین

🔹گنجاندن اردن در این سفر، بازتاب توجه چین به نقش امان در ثبات شامات و مدیریت بحران فلسطین بود. پکن با اعلام کمک ۱۰۰ میلیون دلاری به فلسطین و تأکید بر سه اصل آتش‌بس پایدار، راه‌حل دوکشوری و حاکمیت فلسطینی، تلاش کرد تصویر خود را به‌عنوان بازیگری اخلاق‌محور و مسئول در جنوب جهانی تقویت کند. اردن نیز این موضع را به‌ویژه به‌دلیل ارائه کمک‌های بدون پیش‌شرط سیاسی مثبت ارزیابی کرد.

💢پیوند چندجانبه و افق اجلاس چین–اعراب (۲۰۲۶)

🔹وانگ یی از این سفر برای هماهنگی مقدمات دومین اجلاس سران چین و کشورهای عربی در سال ۲۰۲۶ بهره گرفت. انتظار می‌رود این اجلاس تعهدات جدیدی در حوزه تجارت، امنیت و تبادلات تمدنی نهایی کند. چین در چارچوب بریکس پلاس و سازوکارهای چندجانبه، در پی ترویج نظم مالی و امنیتی چندقطبی است که خلیج فارس را یکی از کانون‌های آن می‌داند.

💢ریسک‌ها و محدودیت‌های راهبردی

🔹با وجود دستاوردهای دیپلماتیک، این مسیر با ریسک‌هایی همراه است. بی‌ثباتی‌های مداوم در غزه، لبنان و سوریه و پیامدهای بحران ایران پس از درگیری ژوئن ۲۰۲۵ می‌تواند کریدورهای تجاری چین را تهدید کند. افزون بر این، چین تمایلی به نقش‌آفرینی نظامی ندارد و ظرفیت میانجی‌گری آن عمدتاً نمادین است. تشدید جنگ فناوری آمریکا–چین نیز خطر اعمال فشار و تحریم بر شرکای منطقه‌ای پکن را افزایش می‌دهد.

💢جمع‌بندی

✅سفر وانگ یی به امارات، عربستان و اردن را می‌توان آغاز مرحله‌ای جدید در روابط چین و جهان عرب دانست؛ مرحله‌ای که با برنامه پنج‌ساله پانزدهم چین گره خورده است. این سفر نماد گذار از همکاری‌های سنتی به ادغام عمیق اقتصادی، بومی‌سازی فناوری و به چالش کشیدن نظم غرب‌محور بود. در آستانه اجلاس چین–اعراب ۲۰۲۶، این روند می‌تواند به بازآرایی تدریجی قدرت جهانی کمک کند؛ هرچند پایداری آن به تحولات امنیتی منطقه و شدت رقابت قدرت‌های بزرگ وابسته خواهد بود.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🔵چرا عربستان وارد میادین نفت و گاز سوریه شده است؟
▪️اویل‌ پرایس

#اکوتهران
#غرب_آسیا #سوریه
#انرژی

🔸توافق‌های اخیر عربستان با شرکت نفت سوریه برای کمک به احیا و توسعه میادین نفت و گاز این کشور یک اقدام خیرخواهانه از سوی کشورهای حاشیه خلیج فارس نیست؛ بلکه گامی تازه در اجرای یک راهبرد مرحله‌بندی‌شده برای دوران پس از اسد است که در واشنگتن و لندن تدوین شده است. کنار رفتن بشار اسد در دسامبر گذشته به همان اندازه که ناشی از موقعیت ژئوپلیتیکی سوریه و دسترسی آن به مدیترانه بود، از تمایل دولت جدید آمریکا برای نمایش آمادگی خود در برکناری حکومت‌های ریشه‌دار غیرهمسو نشات می‌گرفت. اکنون، برنامه‌ریزان غربی مصمم هستند تا خلأ ایجاد شده را با اشغالی پرهزینه‌ مانند عراق پر نکنند و در عوض، یک الگوی بازسازی‌ جدید را برگزیده‌اند که در ظاهر توسط دولت‌های قدرتمند عربی و در پشت صحنه توسط شرکت‌های غربی هدایت می‌شود.

🔹پیشگامی زودهنگام امارات متحده عربی در احیای بخش گاز سوریه نخستین نمود این راهبرد بود و اکنون ورود ریاض به همان دو بخش گاز و نفت دومین نمود آن است. این روند با تلاش گسترده‌تر واشنگتن برای اهرم‌سازی از نفوذ منطقه‌ای و احیای معماری منتهی به عادی‌سازی روابط عربی-اسرائیلی، مشابه دوره نخست ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، هم‌راستا به نظر می‌رسد.

🔹باید توجه داشت که توافقات اخیر عربستان و سوریه از جنس بیانیه‌های نمادین و توخالی نیستند؛ بلکه به صورت عملیاتی، جزئی تدوین شده‌اند. در این توافقات چهار شرکت اصلی تحت نظارت وزارت انرژی عربستان نقش تعیین‌کننده دارند. ARGAS مسئول اجرای مطالعات لرزه‌نگاری دوبعدی و سه‌بعدی در میادین است. Arabian Drilling ارتقای دکل‌ها، اجرای عملیات حفاری، تعمیر چاه‌ها و آموزش نیروی انسانی را عهده‌دار است. TAQA طراحی برنامه جامع تعمیر و نگهداری میادین را بر عهده گرفته است و در مرحله نخست ADES Holding مجری افزایش تولید در پنج میدان گازی خواهد بود.

🔹این ابتکارات با محوریت کشورهای حاشیه خلیج فارس در واقع پوشش تلاش‌های غربی مشابه‌اند؛ در ماه ژوئیه اعلام شد که شرکت‌های آمریکایی Baker Hughes، Hunt Energy و Argent LNG در حال انجام یک مطالعه گسترده برای بازسازی بخش‌های نفت، گاز و برق سوریه هستند که در مرحله نخست بر مناطق غرب فرات متمرکز است و با بهبود شرایط به شرق نیز تسری می‌یابد.

🔹با وجود 14 سال جنگ داخلی، ظرفیت قابل‌توجهی در بخش نفت و گاز سوریه وجود دارد. پیش از آغاز جنگ، سوریه حدود 316 میلیارد فوت مکعب در روز گاز طبیعی تولید می‌کرد و حدود 8.5 تریلیون فوت مکعب ذخایر اثبات‌شده داشت. صادرات نفت و گاز در آن مقطع، یک‌چهارم درآمد دولت را فراهم می‌کرد. شرکت روسی Stroytransgaz از سال 2009 توسعه ناحیه گازی جنوب–مرکز را آغاز کرده بود و تا 2011 تولید گاز سوریه تا 40 درصد افزایش پیدا کرد. پس از مداخله نظامی گسترده روسیه، مسکو و دمشق در قالب برنامه همکاری 2015 برای بازسازی بخشی از زیرساخت انرژی روسیه توافق کردند.

🔹در بخش نفت نیز وضعیت مشابه قابل مشاهده است. پیش از جنگ، سوریه حدود 400 هزار بشکه در روز تولید از ذخایر 2.5 میلیارد بشکه‌ای خود برداشت می‌کرد. اروپا تا سال 2011 سالانه بیش از 3 میلیارد دلار نفت از سوریه وارد می‌کرد و شرکت‌های بین‌المللی متعددی از جمله Shell، Total، CNPC، ONGC و Tatneft در این کشور فعال بودند. در توافق 2015 با روسیه، بازسازی پالایشگاه‌های حمص و بانیاس با هدف رساندن ظرفیت به 360 هزار بشکه در سه فاز طراحی شد.

🔹همان‌گونه که تحولات پس از 2011 نشان داد، سوریه برای روسیه صرفاً یک متحد خاورمیانه‌ای نبود، بلکه محور کل راهبرد منطقه‌ای مسکو محسوب می‌شد. پایگاه دریایی طرطوس و پایگاه هوایی حمیمیم به روسیه دسترسی دائمی به آب‌های گرم مدیترانه و اهرمی سخت‌افزاری در مجاورت جبهه جنوبی اروپا می‌داد؛ مضاف بر این، روسیه و ایران در حال نهایی‌سازی طرح «کریدور زمینی» از تهران تا سواحل مدیترانه در سوریه بودند.

✅واشنگتن و لندن نمی‌توانستند سوریه‌ را به مثابه اهرمی روسی، با زیرساخت انرژی بازسازی‌شده و پایگاه‌های نظامی دائمی دشمن تحمل کنند. الگوی جدید بازسازی، صرفاً به دنبال کمک به سوریه نیست؛ بلکه به دنبال حذف ارزشمندترین دارایی ژئوپلیتیکی روسیه در خاورمیانه است. در این چارچوب، امارات و عربستان مشروعیت منطقه‌ای را تأمین می‌کنند، شرکت‌های غربی ستون فنی و عملیاتی را می‌سازند و واشنگتن طراحی کلان راهبردی را هدایت می‌کند؛ مدلی که نفوذ غرب را در سوریه بازمی‌گرداند و مسیر عادی‌سازی گسترده‌تر منطقه‌ای با اسرائیل را دوباره هموار می‌کند.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐شناسایی سومالی‌لند و آینده نظم منطقه‌ای در شاخ آفریقا و دریای سرخ

#تحلیل_کوتاه
#آفریقا #تحولات_منطقه

📝احمد بروایه

🔸شناسایی استقلال جمهوری خودخوانده سومالی لند توسط رژیم صهیونیستی یکی از مهم رویدادهای هفته جاری در جهان بوده است. این رویداد را در حقیقت می‌توان پاسخی راهبردی به چالش¬های ژئوپلیتیکی برخی از بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی تأثیرگذار در این منطقه و به طور خاص امارات متحده عربی، اتیوپی و ایالات متحده دانست. از این رو پیش بینی می شود که این بازیگران حتی در صورت عدم شناسایی این منطقه خودخوانده، دست به همکاری با رژیم صهیونیستی برای تسهیل فرایند جداسازی و تجزیه این منطقه بزند.

🔹از منظر ایالات متحده آمریکا، سومالی لند به خصوص بندر بربره یک پاسخ راهبردی به حضور رو به رشد چین در منطقه شاخ آفریقا و دریای سرخ و نظارت بر خطوط کشتیرانی است. این امر یکی از دلایلی بود که تایوان با چراغ سبز واشنگتن از سال 2020 تلاش کرده است روابط خود با هرجیسا را گسترش دهد. از این رو شناسایی دولت خودخوانده سومالی لند از سوی رژیم تل آویو سبب خواهد شد که هرجیسا روابط امنیتی عمیق‌تری با مجموعه غرب پیدا و تسهیلات و زیرساخت‌های فناورآنه، لجستیکی و فضای سیاسی بهتری را برای حضور آمریکا فراهم کند.

🔹از منظر اتیوپی، جدایی سومالی‌لند فرصتی برای دستیابی به آب‌های آزاد، متنوع سازی مبادی تجاری و رهایی از خفگی ژئوپلیتیک و همچنین نقش‌آفرینی امنیتی و سیاسی در دریای سرخ است. این مسئله پیش از این نیز سبب شده بود که آدیس آبابا تلاش کند با عقد توافقی با هرجیسا، در ازای دریافت امتیاز دسترسی به بندر بربره، استقلال این منطقه را به رسمیت بشناسد. همچنین اتیوپی حضور در سومالی‌لند را برای مقابله با گروه های تکفیری و سلفی و همچنین امنیت مرزی مهم قلمداد می‌کند. از جانب دیگر به نظر می رسد آمریکا و رژیم صهیونیستی حاضر هستند در ازای دریافت تضمین‌هایی مبنی بر عدم حضور پکن در این مناطق از کانال اتیوپی، با نقش این کشور در دریای سرخ موافقت کنند؛ چرا که آدیس آبابا پیوندهای امنیتی و منافعی همسو با رژیم صهیونیستی در منطقه دارد. همچنین اتیوپی به طور تاریخی سومالی یکپارچه را تهدید برای خود می داند. از این رو به نظر می رسد آدیس آبابا نگاهی مثبت به این اقدام رژیم تل آویو دارد.

🔹امارات متحده عربی به عنوان یکی از بزرگترین حامیان و سرمایه گذران اقتصادی و امنیتی در منطقه خودخوانده سومالی‌لند به دنبال تثبیت موقعیت خود در ساختار نظامی، امنیتی، اقتصادی این منطقه، افزایش تعاملات بین المللی و تجاری آن و حضور عمیق‌تر در منطقه تنگه باب المندب و خلج عدن است. با توجه به روابط امنیتی و اقتصادی ابوظبی و تل آویو، حضور بیشتر رژیم صیهونیستی و آمریکا در این منطقه احتمالا به افزایش همکاری دو طرف در شاخ آفریقا منجر خواهد شد. همچنین دسترسی اتیوپی به بندر بربره می تواند منافع اقتصادی قابل توجهی را نصیب شرکت های اماراتی کند و نفوذ لجستیکی و تجاری این کشور را تا عمق شاخ آفریقا توسعه دهد.

🔹رژیم صهیونیستی نیز پس از عملیات طوفان الاقصی به منطقه باب المندب و دریای سرخ به عنوان یک تهدید امنیتی و نظامی فوری می‌نگرد. از این رو به دنبال پایگاهی امنیتی برای نظارت بر دولت یمن و مقابله با ظرفیت های رو به رشد این کشور در حوزه موشکی و نظامی است. رژیم تل‌آویو همچنین حضور در خلیج عدن را ابزاری برای نظارت بیشتر بر کشورهای منطقه از جمله عربستان سعودی و مصر می‌داند. این مسئله یکی از مهم ترین عواملی بود که این اقدام با مخالفت ریاض و قاهره مواجه شد.

✅پیش‌بینی می‌شود اقدام رژیم صهیونیستی در شناسایی منطقه خودخوانده سومالی‌لند به یک صف‌بندی جدید منطقه‌ای در این کشور منجر شود. در یک سوی این صف‌بندی رژیم صیهونیستی و امارات متحده عربی قرارخواهند گرفت و تلاش خواهند کرد واشنگتن و آدیس آبابا را به سمت حمایت بیشتر از این محور ترغیب کنند. در سوی دیگر کشورهای ترکیه، عربستان سعودی و مصر تلاش خواهند کرد با این محور در سومالی مقابله کنند. همچنین به نظر می رسد واشنگتن و آدیس آبابا ضمن حمایت پنهان از دولت خودخوانده سومالی‌لند، سیاست انتظار را برای مشخص شدن اقدامات بعدی در پیش خواهند گرفت.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت| 📲بله |🌐اینستاگرام| 📱تلگرام

♦️هیبت الحلبوسی، رئیس پارلمان عراق و معمار توافق‌های نفتی
▪️الجزیره

#رویة_العربیة
#غرب_آسیا #عراق

🔹هیبت الحلبوسی سیاستمدار عراقی است که پس از ورود به مجلس نمایندگان عراق در انتخابات ششمین دوره در سال ۲۰۲۵ موفق شد ریاست پارلمان عراق را بر عهده بگیرد. او پیش‌تر در سال ۲۰۱۸ و در چهارمین دوره پارلمان، به‌عنوان نماینده استان الانبار وارد عرصه پارلمانی شده بود.

🔸الحلبوسی در دوران نمایندگی خود ریاست کمیسیون نفت و انرژی مجلس نمایندگان را بر عهده داشت و بر بازبینی قراردادها و سیاست‌های نفتی نظارت می‌کرد. همچنین مدیریت گفت‌وگوهای نفتی و انرژی میان بغداد و اربیل، پایتخت اقلیم کردستان عراق بر عهده او بود. همین موضوع لقب «معمار توافق‌های نفتی» را برای او به همراه آورد.

🔸او از جمله رهبران بنیان‌گذار حزب «تقدم» به‌شمار می‌رود و در تقویت جایگاه این حزب در سطوح پارلمانی و سیاسی نقش پررنگی داشته است. الحلبوسی ریاست فراکسیون پارلمانی حزب را بر عهده داشت و در مذاکرات با سایر نیروهای سیاسی، به‌عنوان دست راست رهبر حزب، محمد الحلبوسی، نقش‌آفرینی می‌کرد.

💢تولد و تحصیلات

🔸هیبت حماد عباس عبدالجبار الحلبوسی در سال ۱۹۸۰ در استان الانبار، واقع در غرب عراق متولد شد. او مدرک کارشناسی خود را در رشته مهندسی دریافت کرد و پس از آن وارد عرصه سیاست شد. پس از آن بود که در دانشگاه المستنصریه بغداد به تحصیل در رشته علوم سیاسی پرداخت و مدارک کارشناسی و کارشناسی ارشد این رشته را اخذ کرد. در کنار تجربه فنی در حوزه مهندسی، پشتوانه دانشگاهی و گسترده در امور سیاسی برای او فراهم ساخت.

💢تجربه پارلمانی

🔸الحلبوسی نخستین‌بار در سال ۲۰۱۸ و در چهارمین دوره مجلس نمایندگان، به‌عنوان نماینده استان الانبار و در فهرست حزب لیبرال «تقدم» وارد پارلمان شد و به‌عنوان یکی از چهره‌های جوان و تأثیرگذار این حزب مطرح گردید. او در این دوره ریاست کمیسیون نفت و انرژی که یکی از مهم‌ترین کمیسیون‌های پارلمانی عراق است را بر عهده گرفت و بر بازنگری قراردادها و سیاست‌های نفتی و همچنین بر عملکرد نهادهای دولتی در این بخش حیاتی نظارت داشت.

🔸الحلبوسی پس از انتخابات ۲۰۲۱ نیز موفق شد در پنجمین دوره پارلمان عراق، این مسئولیت را ادامه بدهد و در مدیریت گفت‌وگوهای بغداد و اربیل درباره قانون نفت و گاز نقشی برجسته ایفا کرد. نقشی که بار دیگر لقب «معمار توافق‌های نفتی» را برای او تثبیت کرد. وی در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۵ در استان الانبار، در فهرست حزب «تقدم» نامزد شد و بیش از ۵۱ هزار رأی به دست آورد.

💢ریاست مجلس نمایندگان

🔸شورای سیاسی ملی، متشکل از پنج جریان اصلی اهل سنت شامل لسیاده، تقدم، حسم، عزم و ‏جماهیر با مجموع ۶۵ کرسی در پارلمان عراق، هیبت الحلبوسی را برای ریاست پارلمان جدید عراق نامزد کرد. در ۲۹ دسامبر 2025، مجلس نمایندگان در ششمین دوره خود، هیبت الحلبوسی را به‌عنوان رئیس مجلس انتخاب کرد. او با نامزدی از سوی شورای سیاسی ملی و با کسب ۲۰۸ رأی از مجموع ۳۰۹ نماینده حاضر در جلسه از کل ۳۲۹ نماینده، موفق شد به این جایگاه دست یابد. پیروزی الحلبوسی پس از کناره‌گیری مثنی السامرایی، رئیس «ائتلاف عزم»، رقم خورد. پس از انصراف السامرایی رقابت برای ریاست مجلس به سه نامزد محدود شد که شامل هیبت الحلبوسی، سالم العیساوی و عامر عبدالجبار بود.

✅طبق قانون اساسی عراق، نخستین جلسه پس از انتخابات مجلس نمایندگان به ریاست مسن‌ترین عضو برگزار می‌شود و پارلمان موظف است در همان جلسه، رئیس سنی‌مذهب و دو نایب‌رئیس شیعه و کرد را با رأی اکثریت مطلق انتخاب کند. الحلبوسی پس از انتخاب خود در پیامی در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: «همه ما به‌عنوان نمایندگان مردم در این مرحله وظیفه‌ای روشن داریم تا نقش قانون‌گذاری و نظارتی خود را به‌گونه‌ای ایفا کنیم که حافظ قانون اساسی باشد، ثبات را تقویت کند و منافع عراق را بر هر ملاحظه‌ای مقدم بدارد.» او در ادامه پیام خود افزود: «به مردم‌مان اطمینان می‌دهم که مجلس نمایندگان در انجام این امانت شایسته عمل خواهد کرد و خدمت به دولت و شهروندان، قطب‌نمایی خواهد بود که ما را در هر تصمیمی هدایت می‌کند.»

🔁مطالب مرتبط
▫️آیا چارچوب هماهنگی اهل‌سنت عراق پایدار خواهد ماند؟
▫️گزینه‌های رؤسای سه‌گانه عراق چه کسانی هستند؟
▫️اعداد و ارقام انتخابات پارلمانی عراق چه می‌گویند؟

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️اصلاحات نظامی چین از سال ۲۰۱۵: آیا زمان به نفع چین است؟
◾️دیپلمات
📝دنیس بلاسکو

#تهران_ریویو
#نظامی #چین

🔹نیروهای مسلح چین پس از چندین سال برنامه‌ریزی در سال ۲۰۱۵ بزرگ‌ترین مجموعه اصلاحات خود را از دهه ۱۹۵۰ تاکنون آغاز کرد. هدف از این اصلاحات، آماده‌سازی بهتر نیروها برای بازدارندگی، نبرد و عملیات‌های نظامی غیرجنگی چه برای دفاع از قلمرو چین و چه برای ایفای نقش در فواصل دورتر از مرزهای آن بود. همکاری میان بخش‌های نظامی و غیرنظامی برای فراهم‌سازی نیروی انسانی و تسلیحات مدرن، پشتیبانی لجستیکی و حمایت سیاسی جهت اجرای عملیات‌های مشترک در حوزه‌های مختلف زمینی، دریایی، هوایی، فضایی، سایبری و اطلاعاتی ضروری شمرده شده است.

💢اصلاحات در سطوح ملی و منطقه‌ای

🔸هدف نخست از اصلاحات، افزایش توانمندی ارتش آزادی‌بخش خلق در انجام عملیات‌های مشترک و کاهش سلطه نیروی زمینی بود تا ساختار نیروها فناورانه‌تر و یکپارچه‌تر شود. در این راستا، ۳۰۰ هزار نفر از کادر نظامی حذف شدند و شمار نیروهای فعال به حدود دو میلیون نفر رسید. هم‌زمان، تعداد درجه‌داران (NCO) و کارکنان غیرنظامی یونیفورم‌پوش افزایش یافت.

🔸تا پیش از اصلاحات، رأی زنجیره فرماندهی تحت مدیریت کمیسیون مرکزی نظامی (CMC) با ریاست شی جین‌پینگ و چندین فرمانده نیروی زمینی و هوایی بود. اصلاحات، ساختار این کمیسیون را گسترش داد و آن را به نهادی مشترک با ۱۵ اداره، دفتر و کمیسیون تبدیل کرد.

🔸هفت منطقه نظامی ارتش‌محور منحل و پنج فرماندهی مشترک (تئاتر) ایجاد گردید. برای نخستین‌بار، ستاد مرکزی مخصوص نیروی زمینی تشکیل شد و ارتش آزادی‌بخش به لحاظ پروتکلی هم‌سطح با نیروهای دریایی، هوایی و نیروی موشکی راکتی قرار گرفت. بر اساس تقسیم‌کار جدید، در حالی‌که هر یک از نیروهای تخصصی بر سازمان‌دهی، آموزش و تجهیز واحدهای خود متمرکز شده‌اند، فرماندهی‌های مشترک مسئول عملیات‌های رزمی هستند.

🔸دو نیروی جدید نیز به نام‌های نیروی پشتیبانی راهبردی (SSF) متشکل از بخش‌های فضایی، سایبری و اطلاعاتی و نیروی پشتیبانی لجستیک مشترک با یک پایگاه در هر فرماندهی منطقه‌ای ایجاد شد.

🔸شمار نیروهای هوایی ثابت مانده و ظرفیت نیروهای دریایی و موشکی افزایش یافته است. انتقال نیرو و تجهیزات زمینی به نیروی تفنگداران دریایی و انتقال واحدهای هوایی ساحلی به نیروی هوایی نیز بخشی از این تغییرات بود.

🔸هر فرماندهی تئاتر دارای ستاد مشترکی متشکل از افسران و درجه‌داران همه نیروهاست. از آن‌جا که پیش‌تر تجربه مشارکت میان‌رشته‌ای وجود نداشت، آموزش کادر مشترک به اولویت اصلی تبدیل شد. در سطوح پایین‌تر نیز، فرماندهی‌های زمینی، هوایی و دریایی منطقه‌ای تشکیل شد تا زیر چتر فرماندهی مرکزی فعالیت کنند.

💢بازسازماندهی یگان‌های رزمی

🔸مرحله دوم اصلاحات از آوریل ۲۰۱۷ با بازسازی یگان‌های رزمی آغاز شد. بسیاری از لشکرها و هنگ‌ها منحل و به تیپ‌های مستقل تبدیل شدند. پنج سپاه از هجده ارتش پیشین منحل شده و نیروهایشان میان ۱۳ ارتش جدید بازتوزیع شدند. ساختار جدید هر ارتش شامل ۱۲ تیپ است: شش تیپ ترکیبی رزمی و شش تیپ پشتیبانی.

🔸در نیروی دریایی، واحدها برای سازگاری با ناوهای جدید بازسازی شدند. سه ناو هواپیمابر نیروی دریایی همراه با اسکادران‌های هوایی خود ساختارهای تاکتیکی جدیدی ایجاد کردند. تفنگداران دریایی از دو تیپ به یازده تیپ توسعه یافتند و انواع ناوهای آبی-خاکی با قابلیت انتقال یگان‌ها و پهپادها وارد خدمت شدند.

🔸در نیروی هوایی، پایگاه‌ها به ۱۱ پایگاه بزرگ ادغام و اسکادران‌های جنگنده در قالب تیپ‌ها سازماندهی شدند. نیروی موشکی نیز به ۹ پایگاه بزرگ ارتقا یافت و شمار تیپ‌های پرتاب آن از ۲۹ به دست‌کم ۴۱ افزایش یافت.

🔸از سال ۲۰۲۴، نیروی پشتیبانی راهبردی تجزیه و به سه نیروی مستقل فضایی، سایبری و اطلاعاتی تبدیل شده است. زیرساخت‌های آموزشی و پادگانی ارتش طی دهه اخیر بازسازی شده‌اند تا آمادگی رزمی بالا باقی بماند. آموزش‌ها و رزمایش‌های مشترک داخلی و چندملیتی، در همراهی با نظارت سیاسی و انضباطی مداوم، جایگاه وفاداری به حزب کمونیست را همچنان در اولویت قرار داده‌اند.

✅ این اصلاحات در مجموع موفق بوده‌اند و نظام «ارتش بزرگ» را دگرگون کرده و به نیرویی مشترک‌تر و فناورانه‌تر بدل نموده است. در حال حاضر، ارتش چین با توسعه توانمندی‌های دوربرد در نیروهای دریایی، هوایی، موشکی و پشتیبانی، ظرفیت عملیات جهانی خود را گسترش می‌دهد. حزب کمونیست چین اهدافی بلندمدت و منعطف تا سال ۲۰۴۹ تعیین کرده است و ترجیح می‌دهد با حفظ بازدارندگی فعال و بدون ورود به درگیری مستقیم، اهداف ملی خود را محقق سازد. با این حال، در صورت تغییر شرایط داخلی یا خارجی، نیروهای مسلح چین آماده اجرای دستورات رهبری حزب خواهند بود.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐تغییر چهره وزارت جنگ آمریکا؛ اثر دگرگونی نظم بین‌الملل و تغییرات فرهنگی

#مقاله_تحلیلی
#آمریکای_شمالی
#واشنگتن #ترامپ

📝عرفان علمشاهی

🔹ترامپ و پیت هِگست، وزیر جنگ، در یک سال گذشته نه تنها سیاست‌های نظامی، بلکه ساختار پنتاگون را نیز هدف قرار داده‌اند، از اصلاحات ایدئولوژیک و مسیحایی تا اعمال تغییراتی متناسب با اولویت‌های جدید سیاست خارجی آمریکا. ترامپ برخلاف دولت‌های پیشین علاقه دارد که چهره‌ای به‌شدت نظامی از خود به نمایش بگذارد که برجسته‌ترین نمونه آن، تغییر نام این وزارت از دفاع به جنگ است. ترامپ و هگست مکرراً به جای واژه سربازان از واژه جنگ‌جویان استفاده می‌کنند. این سخنان ریشه در نوع نگاه خاص قشری از نخبگان آمریکا به قدرت نظامی دارند.

💢نظامی‌گری نوین در آمریکا

🔸درست است که ترامپ با سیاست ملت‌سازی و تغییر رژیم مخالف بوده است؛ اما این به معنای کم‌رنگ‌شدن بعد نظامی سیاست خارجی او نیست. بلکه نوعی از نظامی‌گری ظهور یافته است که در چارچوب آن کاربرد ارتش برای حل مسائل خارجی افزایش پیدا می‎کند. به عبارت دیگر، اهداف جهانی ارتش کاهش اما میزان استفاده از آن افزایش می‌یابد و حملات محدودتر و هدفمندتر خواهند شد.

🔸نمونه‌های اصلی این گونه جدید نظامی‌گری در قبال ایران اجرا شد. ترامپ از زمان آغاز مذاکرات غیرمستقیم هسته‌ای تنها دو ماه برای رسیدن به توافق منتظر ماند و پس از آن بلافاصله تأسیسات هسته‌ای ایران را بمباران کرد، بدون آنکه درگیر نبرد گسترده‌تری شود. تجربه درگیری آمریکا با ایران نمود نظامی‌گری جدید آمریکا است که در آن بازدارندگی، ضربه قاطع و محدود، اولویت‌دادن به گزینه نظامی و تهاجمی‌ترشدن اهمیت دارد.

🔸نظامی‌گری جدید آمریکا را در مناطق دیگری که اولویت‌ یافته‌اند، همچون نیم‌کره غربی می‌توان دید. ترامپ مدت کوتاهی پس از ورود به کاخ سفید علناً یا تلویحاً پاناما و گرینلند را به دلایل جداگانه‌ای تهدید به اقدام نظامی کرد. از همه این موارد مهم‌تر، افزایش تنش با ونزوئلا ظرف تنها چهار ماه است. ترامپ نه فقط دکترین مونرو را احیا کرده؛ بلکه تفسیرش از آن در مقایسه با قرن ۱۹ تهاجمی‌تر است.

💢نظام در حال گذار بین‌الملل و تغییر ساختار فرماندهی

🔸بر اساس طرح جدید پنتاگون، جایگاه فرماندهی‌های سنتکام (فرماندهی مرکزی آمریکا)، یوروکام (فرماندهی اروپایی آمریکا) و آفریکام (فرماندهی آفریقای آمریکا) تضعیف خواهند شد و زیر نظر یک ساختار جدید به نام فرماندهی بین‌المللی آمریکا (U.S. International Command) قرار می‌گیرند. چنین تغییراتی مکمل دیگر تلاش‌های دولت برای انتقال منابع از خاورمیانه و اروپا و تمرکز هرچه بیشتر بر گسترش عملیات نظامی در نیم‌کره غربی خواهد بود.

💢تسلیحات جدید و رقابت جهانی جدید

🔸وزارت جنگ در دوره دوم ترامپ اقداماتی کلیدی را برای ارتقای تسلیحات انجام داده؛ اقداماتی که بودجه این وزارت را در سال ۲۰۲۶ برای نخستین بار نزدیک به یک تریلیون دلار کرده است. ترامپ آغاز پروژه توسعه جنگنده نسل ششم یا همان F-47 را اعلام کرد تا به طور جدی‌تر با چین وارد رقابت در این حوزه شود. از این مهم‌تر، آغاز پروژه گنبد طلایی است که رقابت هسته‌ای قدرت‌های بزرگ را مجدداً شعله‌ور می‌کند. با ساخت گنبد طلایی، توانایی روسیه و چین در شلیک موشک‌های هسته‌ای چه از دریا و خشکی با چالش مواجه خواهند شد.

💢احیای مسیحیت در وزارت

🔸بحث حمایت از مسیحیان و مسیحیت در داخل ساختار پنتاگون اهمیت بیشتری دارد. هگست که خود را یک مسیحی به‌شدت معتقد می‌داند، اقدامات متعددی را در این راستا انجام داده است. اخیراٌ او اعلام کرد که تصمیم دارد یگان دین‌یاران را در ارتش تقویت کند؛ چراکه به گفته هگست «انسان‌گرایی سکولار» باعث شده است نقش خدا در سلامتی روحی سربازان ارتش کاهش یابد و این روند باید متوقف شود.

💢دوام سیاست‌های ترامپ و هگست

✅تغییرات سیاستی عظیم، دشوار هستند و معکوس‌کردن‌شان برای بازگشت به وضعیت پیشین چه بسا ناممکن باشد، مخصوصاً در مسائل نظامی-امنیتی. اگر ترامپ و هگست بتوانند با موفقیت ساختار فرماندهی‌های پنتاگون را تغییر دهند، دولت بعدی نمی‌تواند همه چیز را به دوران پیش از ترامپ بازگرداند. این موضوع را وقتی کنار برخی اخبار و گزارش‌‎ها در مورد اخراج مقامات مخالف با سیاست‌های این دو نفر قرار بدهیم اهمیتی دو چندان می‌یابد. ترامپ و سایر راست‌گرایان جدید هنوز سه سال وقت دارند و می‌توانند جای پای این سیاست‌ها را در ساختار وزارت مستحکم‌تر کنند.

🔗برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید!🔗

🔄مطالب مرتبط:
◽️از دفاع به جنگ؛ علل تغییر نام وزارت دفاع توسط ترامپ

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐 چندجانبه‌گرایی چگونه می‌تواند دوام بیاورد؟
◾️فارن افرز

#روندهای_استراتژیک

🔸در شرایطی که نهادهای جهانیِ پس از جنگ سرد با بحران مشروعیت، کارآمدی و منابع مواجه شده‌اند، چندجانبه‌گرایی وارد مرحله‌ای سرنوشت‌ساز شده است. خروج ایالات متحده در دورهٔ ترامپ از توافق‌ها و نهادهای کلیدی بین‌المللی تنها نشانه‌ای از این افول ساختاری است. با این حال، تضعیف چندجانبه‌گرایی به معنای پایان کار آن نیست؛ بلکه نشان‌دهندهٔ جابه‌جایی مرکز ثقل حکمرانی جهانی از سطح نهادهای فراگیر جهانی به سوی سازمان‌ها و سازوکارهای منطقه‌ای است. آیندهٔ نظم بین‌الملل، نه در بازگشت به سیاست قدرت‌های بزرگ و حوزه‌های نفوذ، بلکه در تقویت همکاری‌های منطقه‌ایِ هم‌پیوند با نظام جهانی رقم خواهد خورد.

💢افول نهادهای جهانی و بحران کارآمدی

🔹بخش عمده‌ای از نهادهای بین‌المللی کنونی در قرن بیستم شکل گرفته‌اند و با وجود تغییرات بنیادین در توزیع قدرت جهانی، اصلاحات متناسبی را تجربه نکرده‌اند. این نهادها اغلب با ساختارهای سنگین، فرآیندهای کند و راه‌حل‌های یکسان برای مسائل پیچیده‌ای چون تغییرات اقلیمی، همه‌گیری‌ها، هوش مصنوعی و رقابت‌های هسته‌ای مواجه‌اند. سلطهٔ تاریخی اروپا و آمریکای شمالی بر این نهادها نیز آن‌ها را از انطباق با واقعیت جهانیِ چندقطبیِ امروز بازداشته است؛ جهانی که در آن بخش عمده‌ای از رشد اقتصادی و تصمیم‌گیری سیاسی در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه رخ می‌دهد.

💢چرا نهادهای منطقه‌ای اهمیت یافته‌اند؟

🔹در چنین بستری، سازمان‌های منطقه‌ای مزیت‌های ساختاری روشنی دارند. آن‌ها به کانون‌های بحران نزدیک‌ترند، حساسیت بیشتری نسبت به زمینه‌های محلی دارند و می‌توانند اصول حکمرانی جهانی را با واقعیت‌های منطقه‌ای تطبیق دهند. محدودتر بودن تعداد اعضا، امکان اقدام جمعی سریع‌تر، کاهش حق وتو و اصلاح سریع سیاست‌های ناکارآمد را فراهم می‌کند.

💢تجارت آزاد و بازآرایی نظم اقتصادی

🔹نمونه‌های متعددی از کارآمدی همکاری‌های منطقه‌ای در تجارت دیده می‌شود. مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای (RCEP) و توافق جامع و مترقی مشارکت ترانس‌پاسیفیک (CPTPP) نشان می‌دهند که حتی در شرایط افزایش حمایت‌گرایی آمریکا، رژیم‌های تجاری منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای می‌توانند جریان تجارت و سرمایه‌گذاری را حفظ کنند. این چارچوب‌ها با تقویت زنجیره‌های ارزش، همگرایی مالی و نوآوری فناورانه، به ثبات اقتصاد جهانی کمک می‌کنند.

💢حکمرانی دیجیتال و تنظیم فناوری‌های نو

🔹در حوزهٔ هوش مصنوعی و اقتصاد دیجیتال نیز، کندی نهادهای جهانی در تدوین قواعد الزام‌آور، فضا را برای ابتکارهای منطقه‌ای باز کرده است. تجربهٔ اتحادیهٔ اروپا در قانون‌گذاری هوش مصنوعی و توافق‌های منطقه‌ای دربارهٔ تجارت دیجیتال نشان می‌دهد که تنظیم‌گری مرحله‌ای و انعطاف‌پذیر می‌تواند همگام با شتاب تحولات فناورانه پیش برود.

💢نقش منطقه‌ای در مدیریت منازعات و امنیت

🔹با کاهش منابع و نفوذ نهادهای جهانی صلح‌بان، مسئولیت مدیریت منازعات بیش از پیش بر دوش سازمان‌های منطقه‌ای افتاده است. تجربهٔ آسه‌آن در جلوگیری از تشدید اختلافات، میانجی‌گری کشورهای آمریکای لاتین در بحران‌های مرزی و نقش فعال اتحادیهٔ آفریقا در عملیات‌های صلح‌بانی، نشان می‌دهد که این نهادها قادرند ثبات منطقه‌ای را حتی در شرایط رقابت قدرت‌های بزرگ حفظ کنند.

💢سلامت، حقوق بشر و تغییرات اقلیمی

🔹همکاری‌های منطقه‌ای در سلامت عمومی، حقوق بشر و اقلیم نیز مکمل ضعف‌های نظام جهانی بوده‌اند. از هماهنگی‌های بهداشتی در آمریکای لاتین و آفریقا تا سازوکارهای منطقه‌ای حمایت از مهاجران و نظارت بر انتخابات، این نهادها توانسته‌اند خلأهای حفاظتی را تا حدی جبران کنند. در حوزهٔ اقلیم، تجربهٔ کشورهای نوردیک و ابتکارات منطقه‌ای در آمریکای لاتین نشان می‌دهد که هماهنگی حتی زمانی که دیپلماسی جهانی با بن‌بست مواجه استمنطقه‌ای می‌تواند محرک سیاست‌های اقلیمی مؤثرتر باشد.

💢جمع‌بندی

هرچند سازمان‌های منطقه‌ای درمان همهٔ مشکلات جهانی نیستند و خود با چالش‌های داخلی مواجه‌اند، اما در شرایط افول نهادهای جهانی، بهترین گزینه برای حفظ روح چندجانبه‌گرایی به شمار می‌آیند. تقویت این نهادها نه‌تنها از بازگشت به سیاست حوزه‌های نفوذ جلوگیری می‌کند، بلکه با تکیه بر راه‌حل‌های پایین‌به‌بالا و نوآورانه، می‌تواند حکمرانی جهانی را کارآمدتر از گذشته سازد. آیندهٔ نظم بین‌الملل، بیش از آنکه جهانیِ متمرکز باشد، شبکه‌ای از همکاری‌های منطقه‌ایِ هم‌پیوند خواهد بود.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐تهاجم آمریکا به ونزوئلا و دستگیری مادورو

#تعقیب_روند
#آمریکای_لاتین
#ونزوئلا #آمریکا

🔹صبح امروز به وقت تهران حملات هوایی آمریکا به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا آغاز شد. هم‌زمان با فعال شدن آژیرها در کاراکاس، صدای انفجار، تیراندازی و پرواز گسترده بالگردها در مناطق مختلف پایتخت گزارش شد. در ادامه، چندین هدف مهم نظامی و زیرساختی به‌طور هم‌زمان مورد حمله قرار گرفت که نشان‌دهنده آغاز یک عملیات برنامه‌ریزی‌شده و هماهنگ بوده است.

🔸طبق برخی گزارش‌ها، مهم‌ترین هدف این حملات، فوئرته تیونا به‌عنوان اصلی‌ترین پایگاه نظامی و مرکز فرماندهی نیروهای مسلح ونزوئلا در کاراکاس بوده است. همچنین پایگاه هوایی لا کارلوتا در پایتخت، تأسیسات مخابراتی ال وولکان، بندر لا گوایرا به‌عنوان شریان اصلی لجستیکی و تجاری کشور، و پایگاه/فرودگاه هیگوئروته در ایالت میراندا هدف قرار گرفته‌اند. علاوه بر این، گزارش‌هایی از انفجارهای ثانویه پس از حملات هوایی در جزیره مارگاریتا منتشر شده است. تصاویر و گزارش‌ها همچنین از مشارکت بالگردهای سبک تهاجمی آمریکا در حملات به برخی اهداف زمینی حکایت دارد.

🔸ساعتی پیش، دونالد ترامپ در پیامی اعلام کرد که ارتش ایالات متحده با موفقیت توانست مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا و همسرش را دستگیر و از کشور خارج کند. تاکنون جزئیاتی از این عملیات از سمت کاخ سفید منتشر نشده است. در همین حال، دلسی رودریگز، معاون مادورو در پیامی بیان داشت که هیچ یک از اعضای هیئت دولت از محل رئیس‌جمهور و همسرش اطلاع ندارند. به گفته سناتور جمهوری‌خواه، مایک لی، مادورو برای محاکمه به آمریکا منتقل می‌شود.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |🌐اینستاگرام|🌐تلگرام

🌐آیا ترامپ موفق به تغییر فضای سیاسی اروپا می‌شود؟

#مقاله_تحلیلی
#اروپا #آمریکا

🔸از زمان آغاز دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، رویکرد دولت آمریکا نسبت به اروپا به‌طور قابل توجهی تغییر پیدا کرده است. این رویکرد، در ظاهر با شعار «عظمت‌بخشی دوباره به اروپا» توجیه می‌شود، اما در عمل با اعتراض و مقاومت جریان‌های حاکم در اروپا روبه‌رو شده است. اقدامات گوناگون دولت ترامپ می‌تواند سپهر سیاسی این قاره را دستخوش دگرگونی‌های مهم کند.

💢ادراک متفاوت از دموکراسی و تهدید

🔹در طول یک سال گذشته، مقامات اروپایی و مسئولان دولت ترامپ بارها بر سر تعریف دموکراسی و ماهیت تهدیدات اروپا وارد مجادله شده‌اند. جی.دی. ونس در کنفرانس مونیخ صراحتاً گفت تهدید اصلی نه روسیه و چین، بلکه سرکوب آزادی بیان و انحراف از ارزش‌های آمریکایی است. سند امنیت ملی آمریکا این شکاف سیاسی–فرهنگی را رسمیت بخشید. ترامپ نیز خود را نجات‌دهنده اروپا از نیروهای «ضددموکرات» می‌بیند.

💢اقدامات آمریکا

در یک سال گذشته، ایالات متحده از ابزارهای متعددی برای اثرگذاری بر سپهر سیاسی–فرهنگی اروپا بهره گرفته است. این اقدامات را می‌توان به‌طور کلی در سه دسته اصلی صورت‌بندی کرد:

1️⃣حمایت غیرمستقیم: ایلان ماسک (وزیر کارآمدی وقت) از AfD آلمان حمایت کرد و الگوریتم‌های ایکس را به نفع راست افراطی تغییر داد و حملات توییتری متعددی علیه اتحادیه اروپا انجام گرفت. وزارت خارجه لغو انتخابات رومانی را محکوم و به مجارستان معافیت تحریمی داد تا دولت راست افراطی مجارستان تقویت شود.

2️⃣ مشروعیت‌بخشی به راست افراطی: ترامپ دیدارهای گرم با ملونی (ایتالیا)، اوربان (مجارستان) و ۴۰ مقام AfD در کاخ سفید داشت. وزارت خارجه محدودیت‌های علیه AfD (مانند طبقه‌بندی اطلاعاتی آلمان) را نقض دموکراسی خواند و از فیکو (اسلواکی) برای جام جهانی دعوت کرد.

3️⃣ تقابل با مقامات اروپایی: تحریم مقامات اروپایی به‌خاطر «سانسور» و تهدید قطع استارلینک، عملاً به منزله اعلان چالشی جدی علیه چارچوب‌های حقوقی و تنظیم‌گری اتحادیه اروپا در حوزه فناوری است.

💢میزان تأثیر

🔹اروپا دیگر در صدر اولویت‌های راهبردی دولت ترامپ قرار ندارد؛ از همین رو، حمایت از جریان‌های راست افراطی عمدتاً در سطح اقدام‌های غیرمستقیم و پیوندخورده با منافع مقطعی دولتمردان آمریکایی محدود مانده است. فشارهای لفظی دولت ترامپ برای پایان دادن به انزوای سیاسی احزاب راست افراطی تاکنون اثر محسوس و تعیین‌کننده‌ای نداشته است.

💢پیامدهای راهبردی

🔹تقویت روسیه: راست افراطی با مسکو نرم‌تر است و برای همین در صورت قدرت‌گیری همکاری اقتصادی با روسیه را احیا می‌کند. تلاش ترامپ برای توقف جنگ اوکراین و قطع حمایت از اوکراین، روسیه را قوی‌تر کرده و قطبی‌شدن فضای اروپا به مسکو فضای نفوذ بیشتری می‌دهد.

🔹تضعیف اتحادیه اروپا: ترامپ اتحادیه را «دشمن» می‌خواند و انسجامش را فرسایش می‌دهد. نتیجه این روند، کاهش انسجام و کارآمدی اتحادیه اروپا در ابعاد دیپلماتیک، اقتصادی و تصمیم‌گیری خواهد بود.

🔹ناکارآمدی سیاسی–اقتصادی: یکی از پیامدهای احتمالی رشد ملی‌گرایی افراطی، گسست در زنجیره‌های همکاری اقتصادی و تولیدات مشترک نظامی میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا است؛ روندی که به کاهش کیفیت و کمیت این تولیدات می‌انجامد. این وضعیت، از سوی دیگر، وابستگی اروپا به آمریکا برای خرید تجهیزات نظامی را تشدید کرده و سطح جدیدی از وابستگی راهبردی را رقم می‌زند. تجربه هلند نشان داد سخت‌گیری مهاجرتی و پوپولیسم بدون برنامه اقتصادی، بهبود نمی‌آورد. کنار گذاشته شدن اروپا از مذاکرات ایران/حماس/روسیه، مشروعیت رهبران را نابود می‌کند.

💢بازآرایی سیاسی اروپا

🔹در صورت تداوم روندهای فعلی و مداخله آمریکا، می‌توان انتظار داشت در میان‌مدت تابوی همکاری با راست افراطی می‌شکند؛ احزاب میانه و محافظه‌کار راست‌گراتر و رادیکال‌تر می‌شوند و محبوبیت احزاب چپ و سبز بیش از پیش کاهش می‌یابد.

🔹همچنین، احتمال کاهش وزن نیروهای ضدروس در منطقه بالتیک و افزایش نفوذ احزاب راست افراطی و محافظه‌کار در اروپای مرکزی وجود دارد؛ تحولی که می‌تواند بر جهت‌گیری کلی اتحادیه اروپا در قبال مسکو، ناتو و سیاست‌های امنیتی–انرژی اثرگذار باشد.

✅ترامپ، هرچند با شعارهایی مانند «اروپا را دوباره با عظمت کنیم» ظاهراً بر تقویت اروپا تأکید می‌کند، اما رویکرد واقعی او با این هدف در تعارض است. با در نظر گرفتن قدرت‌گیری فزاینده جریان‌های افراطی و استمرار تلاش ترامپ برای تغییر سیاسی-فرهنگی اروپا، این قاره در سال‌های پیش‌رو با چالش‌های عمیق‌تر اقتصادی، سیاسی و اجتماعی روبه‌رو خواهد شد که حل آنها مستلزم اتخاذ رویکردی شفاف، منسجم و واقع‌بینانه در برابر دولت ترامپ و جریان‌های راست افراطی است.

🔗برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید🔗

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️دستگیری مادورو چه معنایی برای چین و روسیه دارد؟!
▪️تلگراف

#تهران_ریویو
#آمریکای_لاتین #ونزوئلا

🔸در سال ۱۹۸۹، دو هفته طول کشید تا نیروهای آمریکایی مهاجم به پاناما، مانوئل نوریگا، را پیدا کرده، محاصره و دستگیر کنند؛ عملیاتی که ۲۶ کشته آمریکایی برجای گذاشت و صدها پانامایی را به کام مرگ فرستاد. آن هم در حالی که پاناما کشوری کوچک با یک شهر بزرگ است و آمریکا از پیش حضور نظامی قابل‌توجهی در آنجا داشت.

🔹به‌نظر می‌رسید عملیات در ونزوئلا که کشوری بسیار وسیع‌تر با ارتشی بزرگ و شبه‌نظامیان وفادار است، یادآور تهاجم آمریکا به عراق باشد که نه ماه طول کشید تا صدام حسین ردیابی شود و تغییر رژیم به هرج‌ومرج و خونریزی انجامید و به اعتبار جهانی واشنگتن لطمه زد. با این حال تا اینجا، ترامپ منتقدانش را شگفت‌زده کرده و عملیاتی تماشایی را رقم زده است. رئیس‌جمهور آمریکا خواهد کوشید این عملیات را لحظه‌ای برای نمایش قدرت و اثباتی بر این‌که آمریکا هنوز بر جهان سایه افکنده، جلوه دهد.

🔹با این خوانش، به‌راحتی می‌توان تصور کرد که یورش برق‌آسای پایتخت ونزوئلا موجب نگرانی عمیق در مسکو و پکن، دو پشتیبان خارجی اصلی مادورو شده باشد. به‌هرحال، آمریکا ظاهراً با سهولتی غیرمنتظره، بازوی اصلی شبکه جهانی ضدآمریکایی در آمریکای جنوبی را قطع کرده است. با این همه، این دغدغه‌ها شاید آن‌قدرها هم عمیق نباشد. بی‌تردید در مسکو و پکن کسانی خواهند گفت عملیات کاراکاس شواهد تازه‌ای است بر این‌که ترامپ بیش از آن‌که به نمایش قدرت جهانی علاقه‌مند باشد، در پی اعمال قدرت منطقه‌ای است.

🔹ترامپ نشان داده که مایل است سلطه‌اش را در جغرافیایی گسترده اما با عملیات‌هایی محدود اعمال کند: حملات هوایی پراکنده و هدفمند علیه شاخه‌های داعش در نیجریه، شبه‌نظامیان انصارالله در یمن، و عملیاتی پرسر‌وصدا اما کوتاه علیه برنامه هسته‌ای ایران.

💢سند امنیت ملی آمریکا و جهان مبتنی برحوزه‌های نفوذ

🔹مشاوران به پوتین و شی خواهند گفت که ترامپ به‌وضوح راضی است با رقبای ضعیف‌تر درگیر شود. او تمایل کمتری برای ایستادن در برابر روسیه بر سر اوکراین نشان داده و نگرانی‌هایی برانگیخته که شاید در پی معامله‌ای بزرگ با چین، تایوان را رها کند. در اوایل دسامبر، دولت ترامپ «راهبرد امنیت ملی» خود را منتشر کرد؛ سندی شگفت‌آور که به‌طور رسمی چرخش سیاست خارجی آمریکا به سوی جهان‌بینی مبتنی بر حوزه‌های نفوذ و معامله‌گری «اول آمریکا» را صورت‌بندی می‌کرد.

🔹اگر رهبران چین و روسیه به این نتیجه برسند که دستگیری مادورو بخشی از راهبردی است که در آن آمریکا از نقش جهانی خود عقب می‌نشیند تا به هژمونی منطقه‌ای بسنده کند، ممکن است بیش از آن‌که بازدارنده باشد، جسارت بیشتری به آن‌ها بدهد. مقامات آمریکایی چنین تفسیری را رد می‌کنند و می‌گویند تنها با بازاستقرار برتری خود در نیم‌کره غربی است که آمریکا می‌تواند سلطه جهانی‌اش را دوباره تثبیت کند.

🔹صرف‌نظر از این‌که کدام تفسیر غالب شود، روشن است که نیم‌کره غربی بار دیگر به صحنه مرکزی سیاست خارجی واشنگتن بدل شده است؛ حتی در حالی که به دشمنان سنتی آمریکا در جاهای دیگر دست بازتری داده می‌شود. از زمان بازگشت به قدرت، ترامپ کوشیده دکترین مونرو ۱۸۲۳ را احیا کند؛ هشداری به قدرت‌های بیرونی برای دور ماندن از نیم‌کره غربی.

🔹در واقع، او حتی فراتر رفته است: ادعای تبدیل کانادا به ایالت پنجاه‌ویکم، تغییر نام خلیج مکزیک به «خلیج آمریکا» و مطالبه واگذاری گرینلند به ایالات متحده. با گذر سال نخست ریاست‌جمهوری‌اش، او آنچه را طنز‌پردازان «دکترین دونرو» نامیدند بسط داد تا تغییر رژیم در ونزوئلا را نیز دربر گیرد.

💢 روی دیگر سکه

🔹نارضایتی در آمریکای جنوبی و خشم در سراسر جهان در حال توسعه ممکن است در نهایت به سود روسیه تمام شود. مسکو به‌سرعت اقدام تجاوزکارانه مسلحانه را محکوم کرد و مشتاق خواهد بود آمریکا را تهدیدی برای نظم بین‌المللی تصویر کند و از این عملیات برای توجیه حمله خود به اوکراین بهره ببرد. استدلال‌های اخلاقی غرب علیه جنگ پوتین بی‌تردید دشوارتر قابل دفاع خواهد شد.

🔹برای پکن نیز پیامدها به همان اندازه مهم است. آمریکا اکنون سابقه تازه‌ای برای به‌کارگیری نیروی نظامی توسط قدرت‌های بزرگ برای تغییر رژیم در همسایگی خود ایجاد کرده است. از این‌رو، مقامات تایوان احتمالاً رخدادهای این آخر هفته در آمریکای جنوبی را با نگرانی ویژه‌ای دنبال کرده‌اند.

✅مسکو و پکن خطوط کلی نظم جهانی جدیدی را می‌بینند که با حوزه‌های نفوذ منطقه‌ای و سلطه قدرت‌های منطقه‌ای تعریف می‌شود. از نگاه آنان، آمریکا به‌تدریج نقش پلیس جهانی را کنار می‌گذارد و به پشت دیوارهای دژی نیرومند اما منطقه‌ای عقب‌نشینی می‌کند. شاید سرانجام دوران چندقطبی‌ای که مدت‌ها آرزویش را داشتند، در حال طلوع باشد.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️روی آوردن STC به گفتگو پس از شکست در حفظ حضرموت و المهره!
▪️الجزیره

#رویة_العربیة
#غرب_آسیا #یمن

🔹استاندار حضرموت، سالم الخنبشی، اعلام کرد که کنترل استان‌های حضرموت و المهرة بازپس‌گرفته شده و تأمین مناطق وادی حضرموت و صحراء به دست نیروهای «درع الوطن» (سپر میهنی) وابسته به دولت کامل شده است. همچنین، تلویزیون رسمی یمن گزارش داد که نیروها وارد شهر مکلا شده‌اند و در خیابان‌های آن مستقر شده‌اند. الخنبشی اعلام کرد که نیروهای درع الوطن در تمامی مناطق حیاتی از جمله فرودگاه بین‌المللی سیئون و تأسیسات حساس و خدماتی حضور دارند.

🔸همچنین منابع خبری گزارش دادند که نیروهای دولتی یمن موفق شدند کنترل فرودگاه بین‌المللی رَیان واقع در شهر مکلا، مرکز استان حضرموت، را در اختیار بگیرند. استاندار حضرموت از نقش مهم مردم و سران قبایل در حمایت از امنیت تقدیر کرد و گفت که نیروهای "درع الوطن" حرکت خود را به سمت ساحل حضرموت آغاز کرده‌اند تا امنیت را برقرار کنند و از تأسیسات حیاتی و اموال عمومی و خصوصی، محافظت نمایند.

🔸در همین راستا، «مجلس ملی حضرموت» اعلام کرد که وضعیت در شهر سیئون پس از درگیری‌هایی که در اطراف فرودگاه این شهر بین نیروهای شورای انتقالی و نیروهای درع الوطن رخ داد، تعیین تکلیف شده است. نیروهای «درع الوطن» از کسانی که آنها را فریب‌خورده از سوی عناصر شورای انتقالی می‌دانند خواسته‌اند که از شهر سیئون خارج شوند و مسئولیت کامل هر گونه پیامد احتمالی در صورت عدم پایبندی به این درخواست بر عهده مخالفان است.

🔸استان حضرموت از نظر اداری به دو بخش تقسیم می‌شود؛ یک بخش شامل مناطق ساحلی است که بزرگترین شهر آن مکلا است، و بخش دیگر شامل مناطق وادی و صحراء که بزرگترین شهر آن سیئون است. در استان المهرة نیز نیروهای درع الوطن وابسته به دولت عدن کنترل تمامی 9 شهرستان استان المهرة را پس از عقب‌نشینی نیروهای شورای انتقالی از این مناطق به دست گرفته‌اند.

🔸در روز شنبه، شبکه تلویزیونی سبأ یمن از یک منبع محلی (که نامش فاش نشد) گزارش داد که نیروهای شورای انتقالی از کاخ ریاست‌جمهوری و فرودگاه الغیضة در استان المهرة عقب‌نشینی کرده‌اند. در همین حال، رئیس شورای رهبری رئیس‌جمهوری یمن، رشاد العلیمی، در تماس تلفنی با استانداران حضرموت و المهرة بر اهمیت مقابله با هرگونه نقض قانون یا دزدی و لزوم حفظ حقوق مردم و حفظ صلح داخلی تأکید کرد. از سوی دیگر، متعب بازیاد، معاون مدیر دفتر نخست‌وزیر یمن، اعلام کرد که حرکت دولت عدن به منظور محافظت از غیرنظامیان در شرق کشور صورت گرفته است.

💢استقبال شورای انتقالی از دعوت عربستان

🔸شورای انتقالی جنوب یمن از دعوت عربستان برای برگزاری گفت‌وگویی در خصوص جنوب استقبال کرده و در بیانیه‌ای اعلام کرد که این دعوت نشان‌دهنده رویکرد آن در استفاده از گفت‌وگو به عنوان تنها راه برای حل مسائل سیاسی است، به ویژه مسئله مردم جنوب و حق آنها برای بازیابی دولت خود. شورای انتقالی تأکید کرد که هر گفت‌وگوی جدی باید با پذیرش اراده مردم جنوب و در چارچوب زمانی مشخص و با ضمانت‌های بین‌المللی کامل آغاز شود. این شورا افزود که همه‌پرسی آزاد مردمی باید مبنای هر گونه پیشنهاد یا راه‌حل سیاسی برای آینده باشد.

💢گفت‌وگوهای طارق صالح

🔸در همین حال، رسانه‌های سعودی گزارش دادند که وزیر دفاع سعودی، خالد بن سلمان بن عبدالعزیز، روز شنبه با طارق محمد صالح، عضو شورای رهبری یمن، درباره تلاش‌ها برای حمایت از ثبات یمن و تبادل نظر در این زمینه صحبت کرده است. طارق صالح در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی اکس (توئیتر سابق) تأکید کرد که این دیدار با وزیر دفاع سعودی نشان‌دهنده روح برادری بوده و دیدگاه‌هایی درباره تحولات اخیر یمن و تقویت تلاش‌های مشترک برای حمایت از امنیت یمن و ثبات منطقه تبادل شده است.

💢دعوت به آرامش از سوی کشورهای عربی

✅در پی تحولات اخیر یمن، کشورهای عربی به آرامش و کاهش تنش‌ها دعوت کرده‌اند و از دعوت به برگزاری کنفرانس در ریاض برای شروع گفت‌وگو درباره مسئله جنوب استقبال کرده‌اند. این مواضع از سوی کشورهای قطر، بحرین، کویت، عربستان سعودی، امارات، مصر، اردن، سودان، فلسطین، سوریه، لبنان، مغرب، لیبی و یمن اعلام شده است. عربستان سعودی در بیانیه‌ای که در ساعت‌های اولیه صبح شنبه منتشر شد، از تمامی گروه‌های جنوبی یمن خواست تا در کنفرانسی که در خاک سعودی برگزار خواهد شد، شرکت کنند و هدف از آن ارائه راه‌حل‌های عادلانه برای مسئله جنوب است، پس از اینکه رشاد العلیمی، رئیس شورای رهبری یمن، از عربستان خواست تا میزبان این کنفرانس باشد. از بامداد جمعه، درگیری‌های شدیدی در حضرموت بین نیروهای دولتی و عناصر شورای انتقالی جنوبی آغاز شده است که همراه با پشتیبانی هوایی از سوی ائتلاف حمایت از مشروعیت در یمن بوده است.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐آیا ونزوئلای پسا مادورو غرب‌گرا خواهد بود؟

#تحلیل_کوتاه
#آمریکای_لاتین
#ونزوئلا #آمریکا

🔹سحرگاه شنبه، آمریکا حملات هوایی گسترده‌ای را به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا انجام داد که به ربایش مادورو، رئیس جمهور این کشور و همسرش منتهی شد. طی ماه‌های گذشته انتظارات بیشتر حول دو سناریو بود که در یکی دولت ونزوئلا با ترکیبی از حملات هوایی و عملیات مخفی سیا سرنگون می‌شد و در سناریوی دیگر، آمریکا با مادورو به توافقی بر سر خروج از قدرت و بازگشت اپوزیسیون می‌رسید. اما اکنون وضعیت مبهمی خلق شده است. مادورو از قدرت حذف شد اما تحولی در حکومت ونزوئلا رخ نداد. در این وضعیت می‌توان چندین سناریوها را برای آینده سیاسی ونزوئلا در نظر گرفت.

💢سناریوی نخست: مصالحه رودریگز با غرب

🔸پس از ربایش مادورو و خلأ در جایگاه ریاست‌جمهوری، مطابق اصل ۲۳۳ قانون اساسی معاون او، دِلسی رودریگز به عنوان رئیس‌ جمهور موقت اختیارات دولت را به دست گرفت. اگرچه او در ظاهر هیچ‌وقت موضعی در حمایت از روابط با غرب نداشته است، اما برخی شواهد رویکرد او را مبهم می‌کند. او در نخستین واکنش به تهاجم آمریکا، ضمن درخواست آزاد کردن مادورو، اعلام کرد که خواهان «روابط محترمانه» با آمریکا است. ترامپ نیز دیروز اعلام کرد که دولت او با رودریگز در ارتباط است و او انتخاب دیگری جز پذیرش خواسته‌های آمریکا ندارد.

🔸از این مهم‌تر، گزارش اکتبر ۲۰۲۵ روزنامه میامی‌هرالد است که ادعا کرد رودریگز بی‌سروصدا ابتکارهایی را پیش برده است که تا خود را جایگزینی «قابل‌قبول‌تر» برای مادورو به واشنگتن معرفی کند. حتی در سال ۲۰۱۹ گزارش‌های مشکوکی دال بر دیدار اریک پرینس، بنیان‌گذار شرکت نظامی خصوصی بلک‌واتر و از حامیان ترامپ که پیشنهاد حمایت نظامی از اپوزیسیون ونزوئلا را داده بود با رودریگز منتشر شد.

🔸اختیارات رودریگز اندک نیست. براساس اصل ۲۳۴، معاون رئیس جمهور به مدت ۹۰ روز (و ۹۰ روز اضافی با تأیید مجلس) دولت را اداره می‌کند و اگر اکثریت مجلس–که برادرش خورخه ریاست آن را برعهده دارد- به این نتیجه برسد که غیبت رئیس جمهور دائمی است؛ دستور برگزاری انتخابات صادر می‌شود. او در این سه ماه می‌تواند پایه‌های قدرت خود را مستحکم کند و پس از آن به سمت نوعی مصالحه با ترامپ حرکت کند؛ مصالحه‌ای که مورد پذیرش سایر نیروهای وفادار به مادورو است، همچون توافق نفتی. البته با توجه به احساسات ضدآمریکایی کنونی نمی‌توان در کوتاه‌مدت انتظار چنین مصالحه‌ای را داشت.

💢سناریوی دوم: کودتای نظامی

🔸اگر دولت جدید ونزوئلا بخواهد سیاست خارجی خود را کاملاً مایل به غرب کند، در این صورت کودتای نظامی وفاداران به مادورو یک احتمال جدی است. نباید فراموش کرد که چاویست‌ها همچنان در ساختار سیاسی قدرت دارند. در حال حاضر، دیوزدادو کابیو، وزیر کشور که در مواضع ضد آمریکایی از مادورو نیز تندتر است با گروه‌های شبه‌نظامی کولکتیوو ارتباط دارد که به او قدرت زیادی می‌دهد. او در سال ۲۰۰۲ نیز به چاوز برای بازگشت به قدرت کمک کرده بود. افزون بر این، ولادیمیر پادرینو، وزیر دفاع نیز مواضع مشابه کابیو را دارد. این احتمال جدی است که نظامیان در صورت مشاهده چرخش به غرب، قدرت را قبضه کنند یا حداقل به رودریگز برای تداوم سیاست‌های مادورو فشار آورند.

💢سناریوی سوم: تداوم وضع موجود و تنش با آمریکا

🔸تمامی صحبت‌ها پیرامون تمایل رودیگز به غرب تنها حدس و گمان هستند. پیش از مادورو نشانه‌های اندکی دال بر شکاف در دولت کنونی دیده می‌شد و اکنون نیز همگی مواضع تقریباً یکسانی دارند، چه اینکه رودریگز نیز جزو افراد بسیار نزدیک به مادورو محسوب می‌شد. در این صورت، باید بقای دولت کنونی را انتظار داشت که به معنای تداوم تنش نظامی با آمریکا و چه بسا حملات هوایی مجدد این کشور است.

💢آیا اپوزیسیون ونزوئلا بازخواهد گشت؟

🔸به‌قدرت‌رسیدن رهبران اپوزیسیون منوط به حمایت نظامی آمریکا در کنار فروپاشی ساختار سیاسی-نظامی کنونی در کاراکاس است، حال آنکه نشانه‌ای دال بر وجود شرط دوم دیده نمی‌شود. همچنین ترامپ در کنفرانس خبری دیروز ماریا ماچادو، رهبر اپوزیسیون را فردی خواهند که در کشورش مورد احترام نیست. این دو مورد در کنار اجتناب آمریکا از یک جنگ گسترده، شانس اندکی را برای اپوزیسیون باقی می‌گذارد.

✅با توجه به این نکات، احتمال پایینی وجود دارد که دولتی غرب‌گرا در ونزوئلا تشکیل شود. هرچند این احتمال می‌رود که دولت رودریگز بتواند به توافقاتی با دولت آمریکا در حوزه‌هایی مشخص، همچون منابع نفتی ونزوئلا برسد. در سخنان مقامات آمریکا نیز تأکید فراوانی بر کنترل نفت این کشور می‌شود. در این صورت، ترامپ آن را در کنار ربایش مادورو تبدیل به دستاورد برجسته‌ای در سیاست خارجی خود می‌کند. اما در سناریوهای دیگر که احتمال وقوع‌شان بالا است وضعیت زمان مادورو تداوم می‌یابد.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐استرالیا چگونه به بازیگری ضدایران تبدیل شده است؟

#تحلیل_کوتاه
#شرق_آسیا #استرالیا
#سیاست_خارجی

🔹استرالیا اولین کشور عضو سازمان ملل بود که در سال ۱۹۴۷ به طرح تقسیم فلسطین و تشکیل دو دولت ‏رأی مثبت داد. اگرچه سیاست رسمی کانبرا همچنان بر تحقق راه حل دو دولت استوار است، از دهه ‌‏۲۰۱۰ میلادی شاهد گسترش قابل توجه همکاری‌های اقتصادی و دفاعی بین استرالیا و اسرائیل بوده‌ایم. ‏با این وجود اخیرا نوسان‌هایی در روابط استرالیا با اسرائیل وجود داشته است که عمدتاً ناشی از مواضع ‏استرالیا درباره موضوع فلسطین بوده است و این امر روابط با ایران را نیز تاثیر قرار داده است.‏

💢‏ گسترش همکاری‌های استرالیا و اسرائیل

🔸طی دهه گذشته استرالیا و اسرائیل تفاهم‌نامه‌هایی در زمینه همکاری دفاعی، امنیتی و فناوری امضا کردند ‏و استرالیا دفتر تجارت و دفاع خود را در قدس گشود‏. ارزش تجارت و خدمات دو طرف حدود ۱.۳ تا ‌‏۱.۴ میلیارد دلار استرالیا گزارش شده و سرمایه‌گذاری اسرائیل در استرالیا به ۵.۵ میلیارد دلار می‌رسد‏.‏

🔸مهم‌ترین بعد روابط کنونی، همکاری دفاعی است. در سال ۲۰۲۵ وزارت دفاع استرالیا قرارداد خرید ‏سیستم حفاظت Iron Fist از شرکت البت سیستمز ‏ را امضا کرد که ارزش آن حدود ۲۰ میلیون دلار ‏است. دولت استرالیا تاکنون ده‌ها مورد مجوزهای صادرات نظامی را برای اسرائیل صادر کرده است. ‏افزون بر این، محرمانه نگه داشتن یادداشت تفاهم دفاعی ۲۰۱۷ به درخواست تل آویو، شفافیت سیاست‌‏های دفاعی استرالیا را زیر سؤال برده است.

💢شناسایی فلسطین و تیرگی روابط

🔸در اوت ۲۰۲۵، آنتونی آلبانیزی نخست‌وزیر استرالیا اعلام کرد که این کشور در مجمع عمومی سازمان ‏ملل متحد در سپتامبر همان سال، کشور فلسطین را به رسمیت خواهد شناخت. با این موضع، روابط ‏دیپلماتیک بین اسرائیل و استرالیا در شرایط وخیمی قرار گرفت. نتانیاهو پیام شدید اللحنی را به آلبانیزی ‏ارسال و او را به یک بلا برای استرالیا تشبیه کرد. نقطه اوج این بحران لغو روادید یک عضو کنست ‏اسرائیل برای ورود به استرالیا بود که اسرائیل نیز با لغو روادید دیپلمات‌های استرالیایی در کرانه باختری ‏مقابله به مثل کرد. با این وجود باید دانست که موضع استرالیا بیشتر به منزله ابزار فشار دیپلماتیک است تا ‏تغییر ماهوی در سیاست خارجی؛ زیرا کانبرا هنوز هم به همکاری های دفاعی خود با اسرائیل ادامه ‏می‌دهد.‏

💢روابط استرالیا و ایران

🔸قبل از انقلاب اسلامی در ایران کانبرا به شاه سابق ایران به عنوان رهبر یک کشور نفتی نگاه می کرد و ‏ارزش تجارت بین دو کشور در برخی سال ها نزدیک به یک میلیارد دلار و شمار زیادی دانشجوی ‏ایرانی در دانشگاه های استرالیا مشغول تحصیل بود. پس از انقلاب با تشدید تحریم های آمریکا، روابط ‏بیشتر به مسائل کنسولی و آموزشی محدود شد. اوج بحران در روابط میان استرالیا و ایران نیز در سال ‏های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ رخ داده است؛ زمانی که سازمان امنیت داخلی استرالیا ‏ اعلام کرد که جمهوری ‏اسلامی و سپاه پاسداران پشت آتش افروزی‌های ضدیهودی در سیدنی و ملبورن بوده‌اند و دولت استرالیا ‏بر این اساس سفیر ایران را اخراج کرد، سپاه پاسداران را به عنوان حامی دولتی تروریسم معرفی نمود و ‏سفارت خود در تهران را بست‏. ایران این اتهام‌ها را رد و آنها را ساخته دستگاه‌های اطلاعاتی اسرائیل ‏دانست.

💢تاثیر عامل اسرائیل

🔸قطع روابط دیپلماتیک و اخراج سفیر ایران که کانال‌های رسمی گفتگو را بسته است، ‏فرصت‌های علمی و تجاری گذشته را مختل کرده و جامعه ایرانیان مقیم استرالیا را تحت فشار قرار داده ‏است‏ تاثیر مستقیم نوع روابط اسرائیل و استرالیاست. به نظر می‌رسد استرالیا در حالی که همسو با مواضع حقوق بشری کشورهای اروپایی و همچنین ‏در تلاش برای گسترش روابط با کشورهای عربی علیه سیاست‌های اسرائیل در موضوع غزه و کرانه ‏باختری موضع می‌گیرد، در تلاش است این امر را با مواضع و سیاست‌های تند علیه ایران و امتیازدهی به ‏اسرائیل در این زمینه تعدیل کند.

💢نتیجه‌گیری

✅روابط استرالیا و اسرائیل که طی دهه اخیر به طور قابل‌توجهی توسعه یافته است اخیراً دچار برخی ‏نوسان‌ها شده است. با این وجود کانبرا هنوز تل‌آویو را شریک راهبردی خود در حوزه های فناوری و ‏امنیتی می‌داند. در مقابل، اعمال نفوذ آمریکا و فشار اسرائیل، روابط استرالیا با ایران را به واسطه تحریم‌ها، ‏سوءظن‌های امنیتی و جدال‌های اخیر بر سر حملات ضدیهودی به سردی کشانده است. ایران در ‏بلندمدت می‌تواند شکاف‌های موجود میان استرالیا و اسرائیل را به زمینه‌ای برای ترمیم روابط تبدیل کند.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🔵صنعت تراشه چین، جهان را غافلگیر خواهد کرد!
▪️اکونومیست

#اکوتهران
#فناوری #چین

🔸در ژانویه 2025، «دیپ‌سیک» (DeepSeek)، یک استارتاپ بی‌نام‌ونشان چینی، با ارائه یک مدل هوش مصنوعی (AI) قابل رقابت با نمونه‌های آمریکایی، جهانیان را شگفت‌زده کرد. این مدل از آن جهت که بدون دسترسی به تراشه‌های پیشرفته هوش مصنوعی شرکت انویدیا توسعه یافته بود، چشمگیرتر به نظر آمد و عزم چین را برای نوآوری در شرایط محدودیت اثبات کرد. در سال 2026، شگفتی‌ها نه از دل نرم‌افزار، که از دل سخت‌افزار سیلیکونی بیرون خواهند آمد. شرکت‌های چینی در دو حوزه‌ای که برای مدت‌ها فراتر از توانشان قلمداد می‌شد، پیشرفت خواهند کرد: طراحی و تولید تراشه‌های قدرتمند هوش مصنوعی.

🔹آمریکا از سال 2019 محدودسازی صادرات تراشه‌های پیشرفته و ابزارهای ساخت تراشه را آغاز کرد، با این امید که رشد چین را مهار کند. در عوض، این محدودیت‌ها محرکی برای خوداتکایی چین شدند. راه اندازی یک صنعت داخلی تراشه، به‌ویژه برای پردازنده‌های مورد استفاده در هوش مصنوعی، به شدت دشوار است. ساخت این تراشه‌ها نیازمند ماشین‌های پیشرفته لیتوگرافی است که مدارها را بر روی ویفرهای سیلیکونی حک کنند. اما شرکت هلندی ASML به عنوان بزرگترین تولیدکننده این ماشین‌ها از معامله با چین منع شده است. این ممنوعیت تولید تراشه‌های پیشرفته با ابعاد 7 نانومتر (nm، یا میلیاردیم متر) یا کمتر را برای شرکت‌های چینی دشوار کرده است. با این وجود، چین در حال بهره‌برداری حداکثری از ابزارهایی است که هم‌اکنون در اختیار دارد.

🔹علیرغم عدم عرضه بهترین و پیشرفته‌ترین محصولات، انویدیا بر بازار تراشه‌های هوش مصنوعی چین سلطه نسبی دارد. با این وجود، تأمین‌کنندگان چینی مانند هواوی، کمبریکون و متاکس در حال حاضر موفق به پوشش دوپنجم تقاضای موجود شده‌اند که ارزش آن در سال 2025 برابر با 38 میلیارد دلار بود. تا سال 2027، سهم این شرکت‌ها می‌تواند از 50 درصد بازاری با ابعاد احتمالی 71 میلیارد دلار عبور کند. تراشه‌های این شرکت‌ها از پیشرفته‌ترین محصولات انویدیا عقب‌ترند، اما بسیاری از آن‌ها با نسخه‌های تضعیف‌شده‌ای که شرکت‌های آمریکایی مجاز به فروش در چین هستند، برابری می‌کنند. بنابر گزارش‌ها، دولت چین برای حمایت از این تراشه‌های بومی شرکت‌های داخلی را از استفاده تراشه‌های هوش مصنوعی انویدیا منع کرده است و غول‌های فناوری چین، اعم از علی‌بابا و بایدو، آموزش مدل‌های هوش مصنوعی را با استفاده از تراشه‌های بومی آغاز کرده‌اند.

🔹طراحان چینی اغلب برای دستیابی به عملکرد بهتر، بهره‌وری انرژی را قربانی می‌کنند. سیستم CloudMatrix هواوی، 384 عدد تراشه‌ Ascend را به هم متصل می‌کند و قابلیت رقابت با پیشرفته‌ترین محصولات انویدیا را داراست، اما بیش از چهار برابر انرژی مصرف می‌کند. چشم‌انداز امیدوارکننده‌ اما، احتمال افزایش بهره‌وری از طریق هماهنگی دقیق‌تر طراحی تراشه با نرم‌افزار است که در دیپ سیک و هواوی دنبال می‌شود.

🔹انتظار می‌رود تولید داخلی چین در تراشه‌های هوش مصنوعی برای سال 2026 به شکل قابل‌توجهی افزایش یابد. این افزایش بر دو شرکت متکی خواهد بود: شرکت بین‌المللی تولید نیمه‌هادی (SMIC) یا بزرگ‌ترین ریخته‌گری چین؛ و هواوی یا پیش‌قراول فناوری این کشور. شرکت بین‌المللی تولید نیمه‌هادی قصد دارد ظرفیت تولید تراشه‌های 7 نانومتر و پایین‌تر را دو برابر کند. همزمان، هواوی نیز در حال راه اندازی کارخانه‌های تخصصی تولید تراشه است.

🔹کارخانه‌های چینی که از دریافت تجهیزات لیتوگرافی جدید محروم‌اند، باید از ابزارهای قدیمی‌تر بسازند و بر همین اساس، بازدهی تولید چین به سطح شرکت تایوانی پیشتاز در صنعت تراشه، TSMC، نزدیک نخواهد شد. با این حال، حتی با نیمی از بازدهی TSMC نیز کارخانه‌های چینی قادرند میلیون‌ها تراشه هوش مصنوعی تولید کنند که این مقدار، برای تامین بخش اعظم تقاضای داخلی کفایت خواهد کرد.

✅چالش‌های استقلال چین در فناوری تراشه‌ متعدد هستند و شرکت‌های چینی ممکن است هرگز در بهره‌وری یا عملکرد به پای پیشگامان این فناوری در جهان نرسند. با این وجود، تا پایان 2026 ممکن است چینی‌ها بخش بزرگی از تقاضای داخلی خود را تأمین کنند. تحقق این سناریو یک تحول عمیق خواهد بود و نشان خواهد داد که تلاش آمریکا برای مهار کردن جاه‌طلبی‌های چین در حال منجر شدن به شکست است.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐 رویکرد سخت‌گیرانه ترامپ و سوق یافتن هند به تنوع‌بخشی در شرکا

#تحلیل_کوتاه
#جنوب_آسیا #هند #آمریکا

🔹سال ۲۰۲۵ در شرایطی به پایان رسید که روابط هند و آمریکا در یکی از پیچیده‌ترین و پرتنش‌ترین مقاطع خود طی دهه‌های اخیر قرار گرفت. به نظر می‌رسد رویکرد دونالد ترامپ به دهلی‌نو، فاصله معناداری با سیاست سنتی ایالات متحده در قبال هند در سال‌های گذشته پیدا کرده و همین امر به شکل‌گیری شکاف‌های جدیدی میان دو طرف انجامیده است. منازعات تعرفه‌ای، فشار مستقیم آمریکا بر هند در زمینه واردات نفت از روسیه و اختلاف جدی در روایت دو طرف از نحوه دستیابی به آتش‌بس در جنگ اخیر هند و پاکستان، در مجموع چشم‌انداز روابط دوجانبه را با ابهام جدی مواجه ساخته است. همزمان، دیدارهای متعدد ترامپ با رهبران پاکستانی، هند را در مقابل تغییر رویکرد ترامپ بیشتر از حد معمول حساس نموده است.

💢ظهور اختلاف و پیچیده شدن شرایط

🔸در ماه‌های ابتدایی بازگشت ترامپ به کاخ سفید، نشانه‌هایی از تداوم روند مثبت در روابط دوجانبه دیده می‌شد. دعوت سوبرامانیام جی‌شانکار، وزیر خارجه هند، به مراسم تحلیف ترامپ و سفر نارندرا مودی به واشنگتن به‌عنوان چهارمین مهمان خارجی رئیس‌جمهور آمریکا، این تصور را تقویت کرد که هند همچنان جایگاه ویژه‌ای در محاسبات سیاست خارجی آمریکا دارد. با این حال، انتشار فهرست تعرفه‌های موسوم به «روز آزادسازی» و قرار گرفتن هند در میان کشورهای مشمول با تعرفه ۲۵ درصدی، این خوش‌بینی اولیه را از میان برد.

🔸تنش دیگر به اختلاف عمیق روایت‌ها درباره جنگ اخیر هند و پاکستان بازمی‌گردد. مقامات آمریکایی، به‌ویژه ترامپ، نقش فعال واشنگتن در شکل‌دهی به آتش‌بس اخیر را برجسته کردند، حال آنکه دهلی‌نو بر رویکرد سنتی خود مبنی بر عدم پذیرش میانجی و پیشبرد امور از طریق کانال‌های دوجانبه مورد تاکید قرار داد. طرح این روایت موازی از سوی هند، آنهم در شرایطی که پاکستان با رویکردی مبالغه‌آمیز از صلح‌سازی ترامپ تقدیر ‌کرد، بر پیچیدگی روابط افزود.

🔸نقطه عطف تنش‌ها، به‌ویژه پس از کاهش امیدهای ترامپ به حل‌وفصل سریع جنگ اوکراین، شکل گرفت. در این مقطع، هند ناگهان خود را در میانه تقابل فزاینده واشنگتن و مسکو یافت. ایالات متحده موج دوم تعرفه‌ها را با نرخ ۲۵ درصد علیه کالاهای هندی اعمال کرد؛ اقدامی که ترامپ صراحتاً آن را نه صرفاً تجاری، بلکه تنبیهی و با هدف وادار کردن دهلی‌نو به توقف واردات نفت از روسیه توصیف نمود. این فشار در حالی اعمال شد که آمریکا پیشتر خرید نفت زیر سقف قیمتی را برای هند به طور ضمنی پذیرفته بود و چین و اروپا نیز –در سطوح مختلف- روابط خود در حوزه انرژی را با روسیه قطع نکرده‌اند.

💢چشم‌انداز آتی

🔸عدم پیشرفت مذاکرات تجاری از یکسو و ظهور اختلافات پیش‌گفته از سوی دیگر، محافل راهبردی هند را به بازنگری محتاطانه‌ از ارزیابی میزان حمایت ایالات متحده سوق داده است. آمریکا همچنان مهم‌ترین شریک هند در موازنه‌سازی ژئوپولیتیکی در آسیا به شمار می‌رود؛ اما رفتار غیرقابل پیش‌بینی دولت ترامپ، بر اهمیت تنوع‌بخشی به شرکای خارجی و مدیریت مستقل روابط با چین و روسیه برای دهلی‌نو افزوده است. سفر پوتین به دهلی نو و حضور پررنگ نارندرا مودی در آخرین نشست سازمان جهانی شانگهای، که پس از یک وقفه طولانی مدت انجام می‌پذیرفت، نمودهایی از همین بازنگری محتاطانه است.

🔸باید دانست که در سطح داخلی نیز دولت مودی از ناحیه این تنش‌ها تحت فشار است. چرا که از یکسو عقب‌نشینی در برابر فشار آمریکا بر سر نفت روسیه علاوه بر تبعات اقتصادی جدی و گسترده، چهره سیاسی ملی‌گرایان هندو را مخدوش نماید. از سوی دیگر هند نمی‌تواند به تنش تجاری با ایالات متحده، به عنوان بزرگترین مشتری صادرات و شریک نزدیک خود در رقابت‌های نظمی منطقه بی‌تفاوت باشد.

🔸انعقاد یک توافق دفاعی و انتصاب سرجیو گور به‌عنوان سفیر جدید آمریکا در هند، پس از وقفه‌ای طولانی، از سوی برخی ناظران به‌عنوان نشانه‌ای مثبت تلقی شد. گور اگرچه پیشینه دیپلماتیک یا تخصصی در حوزه جنوب آسیا ندارد، اما به خانواده ترامپ و شخص رئیس‌جمهور بسیار نزدیک است. با این حال، فرآیند طولانی تأیید وی در سنا بدین معناست که دهلی‌نو احتمالاً برای مدتی بدون سفیر رسمی آمریکا باقی خواهد ماند.

💢جمع‌بندی

✅در نهایت، همان‌گونه که راجا موهان، تحلیلگر برجسته هندی، اشاره می‌کند، بعید است سرمایه‌گذاری فراحزبی و ۲۵ ساله آمریکا بر شراکت راهبردی با هند، صرفاً در اثر تنش‌های کوتاه‌مدت از میان برود. با این حال، روابط دو کشور وارد مرحله‌ای شده است که بیش از گذشته شکننده، معامله‌محور و وابسته به محاسبات مقطعی سیاسی خواهد بود.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️هرآنچه باید در مورد رهبر موقت ونزوئلا بدانید!
◾️فارین پالیسی
📝کریستینا لو

#تهران_ریویو
#آمریکای_لاتین #ونزوئلا

🔸در پی حمله اخیر دولت ترامپ به ونزوئلا و بازداشت رئیس‌جمهور این کشور، ونزوئلا اکنون تحت رهبری یک سیاستمدار بلندپرواز جدید، یعنی دِلسی رودریگِز (Delcy Rodríguez) قرار گرفته است.

💢وفادار و عمل‌گرا

🔹مردم ونزوئلا با رودریگزِ ۵۶ ساله بیگانه نیستند؛ کسی که پیش از این معاون رئیس‌جمهور مادورو بود. او یک سوسیالیست سرسخت است که مادورو او را «ببر ماده» نامیده بود. رودریگز توانسته است به‌عنوان یک سیاستمدار ماهر شناخته شود که به‌خاطر عمل‌گرایی و وفاداری‌اش شهرت دارد.

🔹رودریگز این شهرت را طی سال‌ها فعالیت در صحنه سیاست ونزوئلا به دست آورده است. پیش از آنکه به مقام معاونت ریاست‌جمهوری برسد، در چندین مقام دولتی، از جمله به‌عنوان وزیر ارتباطات و اطلاعات و وزیر امور خارجه، خدمت کرده است. او در سال‌های اخیر، پس از به‌دست گرفتن نظارت بر صنعت نفت ونزوئلا و دستگاه اطلاعاتی کشور، تأثیرگذاری بیشتری پیدا کرده است.

💢ادامه دهنده راه مادورو

🔹پس از ربایش مادورو، رودریگز به‌سرعت به‌عنوان یکی از قدرتمندترین بازیگران کشور در کانون توجه قرار گرفت. او روز دوشنبه به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا سوگند یاد کرد و از حمایت دیوان عالی کشور و نیروهای مسلح برخوردار شد.

🔹یک کارشناس در واکنش به این انتصاب گفت: «این همان رژیم است؛ فقط این‌بار دیگر نیکولاس مادورو در رأس آن قرار ندارد. همان افرادی که ارتش را رهبری می‌کنند و از مادورو حمایت کرده‌اند، حالا رسماً از دلسی رودریگز حمایت می‌کنند.»

🔹برای رودریگز که علاوه بر اسپانیایی به زبان‌های انگلیسی و فرانسه نیز تسلط دارد، سیاست در خانواده‌اش ریشه دارد. پدرش، خورخه آنتونیو رودریگز، یک رهبر سوسیالیست، چریک چپ‌گرا و از بنیان‌گذاران یک حزب مارکسیستی بود. او در نهایت به‌دلیل ارتباطش با ربایش ویلیام نیهوس، یک تاجر آمریکایی در سال ۱۹۷۶، دستگیر شد و در بازداشت پلیس جان باخت.

🔹شاید یکی از نزدیک‌ترین متحدان سیاسی رودریگز، برادرش خورخه باشد که مشاور ارشد سیاسی مادورو و رئیس مجلس ملی کشور است. این دو خواهر و برادر از حامیان اصلی حکومت مادورو بوده‌اند.

💢جایگزین قابل‌قبول‌تر برای آمریکا

🔹حتی پیش از برکناری مادورو، خواهر و برادر رودریگز با واشنگتن در تماس نزدیک بودند. سال گذشته، روزنامه «میامی هرالد» گزارش داد که این دو نفر خود را به‌عنوان جایگزینی «قابل‌قبول‌تر» نسبت به مادورو به واشنگتن معرفی کرده‌اند. میانجی‌گری قطری‌ها به آن‌ها کمک کرد تا این طرح را مطرح کنند.

🔹به‌نوشته فایننشال تایمز، این دو در سال گذشته در مذاکرات سری با واشنگتن درباره تشکیل یک دولت انتقالی پس از مادورو نقش داشته‌اند.

🔹دولت ترامپ مدت‌هاست که به‌طور غیرمستقیم نشان داده در حال طراحی انتقال قدرت در ونزوئلا با محوریت رودریگز است. یکی از سرمایه‌گذاران در ونزوئلا به تایمز گفت: «آن‌ها او را به‌عنوان یک دست‌نشانده نمی‌بینند؛ او همیشه در تمام مذاکرات با ایالات متحده سازنده‌ترین فرد بوده است.»

🔹وقتی عملیات نظامی ایالات متحده انجام شد، رودریگز با جسارت خواستار آزادی مادورو شد و از رئیس‌جمهور ترامپ خواست مدرکی از زنده بودن او ارائه کند. او تأکید کرد که مادورو «تنها رئیس‌جمهور» ونزوئلا است.

🔹ترامپ روز شنبه گفت که رودریگز «آماده است تا کاری را که ما فکر می‌کنیم برای بزرگ کردن دوباره ونزوئلا لازم است انجام دهد». اما رودریگز در یک سخنرانی تلویزیونی در همان روز، لحن کاملاً متفاوتی اتخاذ کرد و اقدام ایالات متحده را «جنایتی که حقوق بین‌الملل را نقض می‌کند» محکوم نمود. او اظهار داشت: «هرگز دوباره برده نخواهیم شد، هرگز دوباره مستعمره هیچ امپراتوری نخواهیم شد. ما آماده دفاع از ونزوئلا هستیم.»

🔹در پاسخ، ترامپ تهدیدهای خود را به‌صورت علنی تشدید کرد. او در مصاحبه‌ای با نشریه آتلانتیک گفت: «اگر او کار درست را انجام ندهد، بهای بسیار سنگینی خواهد پرداخت، احتمالاً سنگین‌تر از مادورو.»

🔹از آن زمان، رودریگز لحن خود را تغییر داده است. او در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، گفت: «ما از دولت آمریکا دعوت می‌کنیم با ما برای یک دستورکار همکاری همراه شود. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، ملت‌های ما و منطقه‌ی ما شایسته صلح و گفت‌وگو هستند، نه جنگ.» او افزود: «ونزوئلا حق صلح، توسعه، حاکمیت و آینده را دارد.»

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️اتحاد اسرائیل-یونان-قبرس و چالش‌های استراتژیک آن برای ترکیه
▪️النهارالعربی

#رویة_العربیة
#غرب_آسیا

🔸برگزاری «نشست قدس» به میزبانی نتانیاهو با حضور نخست‌وزیر یونان و رئیس‌جمهور قبرس در اواخر سال گذشته میلادی و توافقی که پس از آن برای انجام مانورهای نظامی مشترک اسرائیلی–یونانی–قبرسی صورت گرفت، سطح آماده‌باش ترکیه را افزایش داد. در نتیجه، شرق مدیترانه به عرصه وسیع‌تری برای تقابل ژئوپلیتیکی میان آنکارا و تل‌آویو بدل شده است که در مقایسه با میدان سوریه، دامنه‌ای وسیع‌تر و پیچیده‌تر دارد.

💢ائتلاف اسرائیلی برای محاصره ترکیه

🔹تل‌آویو در پی آن است که با تکیه بر فرمول «۳+۱» و با مشارکت واشنگتن، منظومه‌ای جدید از ائتلاف‌ها را بنیان نهد؛ منظومه‌ای که بر شراکتی اعلام‌نشده، به‌ویژه در حوزه‌های انرژی و امنیت، استوار است و سه دولت منطقه‌ای را در کنار ایالات متحده گرد هم می‌آورد. این همکاری‌ها شامل مانورهای دریایی مشترک، تبادل فناوری‌های دفاعی و برنامه‌های مقابله با تروریسم می‌شود.

🔹این تحرکات با کنار گذاشتن یا محاصره ترکیه، نقشه ائتلاف‌های امنیتی و اقتصادی منطقه را از نو ترسیم می‌کند. در همین راستا نتانیاهو در واکنش به اظهارات اخیر اردوغان گفت: «کسانی که رؤیای احیای امپراتوری‌های گذشته را در سر می‌پرورانند، بهتر است به‌سادگی آن را فراموش کنند.»

🔹تقویت ائتلاف نظامی تل‌آویو، یک چرخش ژئوپلیتیکی مهم در شرق مدیترانه به‌شمار می‌آید؛ چرخشی که با ایجاد ساختاری امنیتی همسو با غرب و متمرکز بر اسرائیل، آشکارا در پی مهار نفوذ ترکیه است. این همکاری‌ها جایگاه منطقه‌ای اسرائیل را خارج از چارچوب جنگ غزه تقویت می‌کند و برای آن شراکت‌های راهبردی فراهم می‌آورد که تا حدی انزوای بین‌المللی ناشی از سیاست‌هایش در قبال فلسطین را جبران می‌کند.

💢نقش قبرس

🔹مشارکت قبرس به گسترش عمق راهبردی اسرائیل می‌انجامد و محاسبات ترکیه را، به‌ویژه در پرونده‌های اکتشاف انرژی و دسترسی دریایی، پیچیده‌تر می‌سازد. در سپتامبر گذشته، تل‌آویو پایگاه‌های موشکی در قبرس یونانی ایجاد کرد و گزارش‌هایی نیز از وجود طرحی برای تأسیس یک پایگاه هوایی در این جزیره منتشر شد.

🔹قبرس از زاویه‌ای دیگر نیز برای اسرائیل اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چراکه نتانیاهو از تمایل خود برای احیای پروژه کریدور اقتصادی «هند–خاورمیانه–اروپا» (IMEC) سخن گفته است. جزیره قبرس در مسیر این پروژه جایگاهی راهبردی دارد.

🔹با تیره‌تر شدن روابط یونان و ترکیه در ماه‌های اخیر، به‌ویژه در پی کنار گذاشتن آنکارا از برنامه «SAFE» اتحادیه اروپا، آتن و نیکوزیا می‌کوشند توازنی ظریف میان گسترش ائتلاف‌های منطقه‌ای خود، به‌ویژه با اسرائیل و مصر و حفظ آرامش دریای اژه برقرار کنند.

💢همکاری نیروهای دموکراتیک سوریه و تل‌آویو

🔹همزمان با این نشست سه‌جانبه، وزیر خارجه ترکیه در جریان یک کنفرانس مطبوعاتی مشترک با همتای سوری خود در دمشق، تأکید کرد که هماهنگی نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) با اسرائیل، بزرگ‌ترین مانع در مسیر اجرای توافق ۱۰ مارس به‌شمار می‌آید.

🔹در واکنش به پروژه کریدور (IMEC) ، ترکیه پروژه «جاده توسعه» را راه‌اندازی کرده است که خلیج فارس را از طریق عراق و ترکیه به اروپا و آسیای مرکزی متصل می‌کند. مهم‌ترین موانع این پروژه، نفوذ ایران و تهدیدات امنیتی در عراق و سوریه است. تلاش آنکارا برای یافتن راه‌حلی سیاسی برای مسئله کردها در راستای تضمین امنیت زنجیره‌های تأمین منطقه‌ای خود در آینده است. ترکیه نگران شکل‌گیری ائتلافی منطقه‌ای میان SDF و دروزی‌های جنوب سوریه با حمایت تل‌آویو است.

💢همکاری محتمل ایران و ترکیه

🔹ترکیه همچنین در پی ساخت و بهره‌برداری از ایستگاه‌های راداری هشدار زودهنگام در سوریه برای رصد هواپیماهای اسرائیلی است که می‌تواند عملیات‌های هوایی آینده اسرائیل علیه ایران را مختل سازد. افزون بر این، وزارت دفاع ترکیه در جریان سفر وزیر دفاع این کشور به تهران در ۲۴ سپتامبر، امنیت ایران را «بخشی جدایی‌ناپذیر از امنیت ترکیه» توصیف کرد.

✅با توجه به هم‌زمانی این تحولات با نقش محوری واشنگتن در خاورمیانه، دیدار اخیر نتانیاهو و ترامپ دلالت‌های متعددی یافته است؛ به‌ویژه با توجه به اصرار ترامپ بر تمجید از رئیس‌جمهور ترکیه در حضور نتانیاهو، که می‌توان آن را نشانه‌ای از احتمال ایفای نقش میانجی‌گرانه واشنگتن میان تل‌آویو و آنکارا دانست. تحولات شتابان شرق مدیترانه از چشم‌انداز منطقه‌ای بسیار پیچیده‌ای پرده برمی‌دارد؛ جایی که ملاحظات امنیتی با پروژه‌های انرژی و کریدورهای اقتصادی در هم تنیده‌اند و ائتلاف‌ها در میانه تداوم منازعات، از غزه تا سوریه در حال بازتعریف هستند.

🔗برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید🔗

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام